tag:blogger.com,1999:blog-78012375815847908262011-11-23T19:04:35.158+07:00กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.comBlogger1351100tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-33198437214851470802011-11-01T04:00:00.000+07:002011-11-10T19:26:53.285+07:00<span class="Apple-style-span" style="color: #663333;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;">กฎหมาย การเมืองและสังคมไทย ตอน ๑</span></span><br /><div><br /></div><div>ศึกษาจากมุมมองของผู้ช่วยศาสตราจารย์จรัล &nbsp;ดิษฐาอภิชัย&nbsp;</div><div>ประธานมูลนิธิสถาบันประชาธิปไตย/อจ.บรรยายรายวิชากฎหมายสิทธิมนุษยชน</div><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;">ตอน ๑ มีประเด็น</span></div><div>๑.๑ ความหมายของประชาธิปไตย</div><div>๑.๒ สาระสำคัญของการปกครองในระบอบประชาธิปไตย<br /></div><div>&nbsp;</div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-68cb9c88190d7ace" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v7.nonxt7.googlevideo.com/videoplayback?id%3D68cb9c88190d7ace%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331294850%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D5112239EE06B7DB28FF28BD3A07F54E417E175F8.740AFF80D76D23D2C2DDF71388C78153B776EA98%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D68cb9c88190d7ace%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3Dh69bE9n5zoIWkD8BhNRU5hSKhk4&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v7.nonxt7.googlevideo.com/videoplayback?id%3D68cb9c88190d7ace%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331294850%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D5112239EE06B7DB28FF28BD3A07F54E417E175F8.740AFF80D76D23D2C2DDF71388C78153B776EA98%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D68cb9c88190d7ace%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3Dh69bE9n5zoIWkD8BhNRU5hSKhk4&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-3319843721485147080?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-86581343099047905172010-01-22T23:56:00.000+07:002011-09-02T10:02:02.596+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/S1nXQfYGPRI/AAAAAAAAAOU/kENoFAoWPzY/s1600-h/%E0%B8%84%E0%B8%93%E0%B8%B0%E0%B9%82%E0%B8%9B%E0%B8%AA%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="225" src="http://3.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/S1nXQfYGPRI/AAAAAAAAAOU/kENoFAoWPzY/s320/%E0%B8%84%E0%B8%93%E0%B8%B0%E0%B9%82%E0%B8%9B%E0%B8%AA%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/S1nYMigmNcI/AAAAAAAAAOc/1dAEZ825BhU/s1600-h/%E0%B8%84%E0%B8%93%E0%B8%B0%E0%B9%82%E0%B8%9B%E0%B8%AA%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="225" src="http://4.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/S1nYMigmNcI/AAAAAAAAAOc/1dAEZ825BhU/s320/%E0%B8%84%E0%B8%93%E0%B8%B0%E0%B9%82%E0%B8%9B%E0%B8%AA%E0%B9%80%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%A3%E0%B9%8C2.jpg" width="320" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-8658134309904790517?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-88124989957369401672009-12-08T01:51:00.001+07:002009-12-08T01:56:35.656+07:00ประชาสัมพันธ์ให้นักศึกษาทราบ<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/Sx1PrUBHKRI/AAAAAAAAAOA/mksVpgFHvyA/s1600-h/top1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/Sx1PrUBHKRI/AAAAAAAAAOA/mksVpgFHvyA/s320/top1.jpg" /></a><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ตามที่คณะได้เปิดสำนักงานคณะฯ ที่ C.P. (ชั้น ๔)<br /></div><div style="text-align: justify;">และจะเริ่มดำเนินงานศูนย์กฎหมาย ตั้งแต่วันที่ ๔ มค.​๕๓ เป็นต้นไป<br />นศ.ที่สนใจที่จะฝึกภาคปฏิบัติสามารถแจ้งความประสงค์ได้ที่คณะตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป<br /></div><div style="text-align: justify;">---------------------------<br /></div><div style="text-align: justify;">กิตติบดี<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-8812498995736940167?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-24692191204657652132009-12-05T12:16:00.000+07:002011-09-02T10:02:16.517+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SxnsgsgqlQI/AAAAAAAAANw/RhFI1L0Dys8/s1600-h/index1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="282" src="http://4.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SxnsgsgqlQI/AAAAAAAAANw/RhFI1L0Dys8/s320/index1.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-2469219120465765213?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-67541042281666800082009-12-05T09:25:00.002+07:002009-12-05T09:27:00.105+07:00-๓​ ธค. ศูนย์การค้า Central Plaza<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SxnAkutOHMI/AAAAAAAAANo/BYVl37L-99c/s1600-h/865bfba5ddbe6da5b3cc8ae489427c56.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SxnAkutOHMI/AAAAAAAAANo/BYVl37L-99c/s320/865bfba5ddbe6da5b3cc8ae489427c56.jpg" /></a><br /></div><div style="text-align: left;">อธิการบดีมหาวิทยาลัยขอนแก่น และอธิบดีอัยการ เขต ๔ และท่านผู้ทรงคุณวุฒิทางกฎหมายและกระบวนการยุติธรรมได้ให้เกียรติในงานเปิดสำนักงานคณะนิติศาสตร์ และพิธีลงนามบันทึกข้อตกลงความร่วมมือระหว่างสำนักงานอัยการสูงสุดกับมหาวิทยาลัยขอนแก่น<br /></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">รายละเอียดสามารถติดตามได้ดังนี้<br /></div><div style="text-align: left;"><a href="http://www.news.kku.ac.th/kkunews/index.php?option=com_content&amp;task=view&amp;id=3524&amp;Itemid=37">ข่าวประชาสัมพันธ์มข.</a>&nbsp;(download)<br /></div><div style="text-align: left;"><a href="http://www.upload.in.th/index.php/files/get/JYGA-NM-GA/.pdf">คำกล่าวรายงาน (คณบดี).pdf</a><br /></div><div style="text-align: left;"><a href="http://www.upload.in.th/index.php/files/get/E0r5ur6EIK/.pdf">คำกล่าวเปิดงาน (อธิการบดี).pdf</a><br /></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">----------------------<br /></div><div style="text-align: left;">กิตติบดี<br /></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-6754104228166680008?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-11213527417870876922009-12-03T10:38:00.000+07:002009-12-03T10:38:19.463+07:00นศ. ที่ลงทะเบียนเรียนวิชาสิทธิขั้นพื้นฐาน<br /><br />มอบหมายให้เรียนรู้งานนอกห้องเรียน และส่งใบงานในหัวข้อต่าง ๆ ตามวันเวลาที่นศ.สะดวก<br />รายละเอียดติดตามได้ที่ link งานสัปดาห์ส่งเสริมสิทธิมนุษยชน นิติธรรม และประชาธิปไตย ประจำปี ๒๕๕๒ คณะนิติศาสตร์<br /><br /><span style="background-color: white; color: #660000;"><strong>ส่วนนักศึกษาท่านใดที่ประสงค์เข้าร่วมงานวันที่ ๑๑ ธค. ที่รร.โฆษะ โปรดแจ้งความประสงค์ที่คุณวรวิทย์ หรือพี่ TA (ด่วน) เพื่อจะได้จัดเตรียมยานพาหนะให้ต่อไป</strong></span><br /><br /><span style="color: #660000;">------------------------</span><br /><span style="color: black;">กิตติบดี</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-1121352741787087692?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-42266038889516190282009-12-01T21:21:00.000+07:002009-12-01T21:21:48.135+07:00ข่าวสาร ความเคลื่อนไหวงานคณะนิติศาสตร์<br /><br /><a href="http://www.upload.in.th/index.php/files/get/vkICXqhoI_/news1.pdf">Law : NEWS ฉบับ PDF</a><br /><br />-----------------------------------<br />ปล. มีอะไรสอบถามเพิ่มเติม post ถามได้ครับ<br />กิตติบดี<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-4226603888951619028?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-5446344120082090602009-11-29T22:29:00.000+07:002009-11-29T22:29:03.862+07:00<span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;"></span><br /><div align="center" class="MsoNormal" style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-color: white; background-image: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial; line-height: 18pt; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm; text-align: center;"><b><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">Faculty of Law, Khon Kaen University</span></b><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;"></span><br /></div><div align="center" class="MsoNormal" style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-color: white; background-image: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial; line-height: 18pt; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm; text-align: center;"><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">Invites all to join in</span><br /></div><div align="center" class="MsoNormal" style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-color: white; background-image: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial; line-height: 18pt; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm; text-align: center;"><span style="color: #783f04; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">Human Rights, Rule of Law and Democracy Week: STEP 1 EDUCATE</span><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;"></span><br /></div><div align="center" class="MsoNormal" style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-color: white; background-image: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial; line-height: 18pt; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm; text-align: center;"><span style="color: #274e13; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">Common Rights</span><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;"></span><br /></div><div align="center" class="MsoNormal" style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-color: white; background-image: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial; line-height: 18pt; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm; text-align: center;"><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">------------------------------<wbr></wbr>------------------------------<wbr></wbr>-------------</span><br /></div><div align="center" class="MsoNormal" style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-color: white; background-image: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial; line-height: 18pt; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm; text-align: center;"><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">8^th-11^th&nbsp;December 2009</span><br /></div><div align="center" class="MsoNormal" style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-color: white; background-image: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial; line-height: 18pt; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm; text-align: center;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-color: white; background-image: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial; line-height: 18pt; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm;"><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">@ 8^th&nbsp;December 2009 (at the Faculty of Law)</span><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 24pt;">&nbsp;</span><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;"></span><br /></div><div class="MsoNormal" style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-color: white; background-image: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial; line-height: 18pt; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm;"><b><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">Academic Session&nbsp;</span></b><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;"></span><br /></div><div class="MsoNormal" style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-color: white; background-image: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial; line-height: 18pt; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm;"><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">- Academic Discussion on&nbsp;</span><b><span style="color: #783f04; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">“Looking Back and Looking Forward of Human Rights in the Northeast of Thailand”&nbsp;</span></b><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;"></span><br /></div><div class="MsoNormal" style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-color: white; background-image: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial; line-height: 18pt; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm;"><b><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">Activities to Promote Learning</span></b><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;"></span><br /></div><div class="MsoNormal" style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-color: white; background-image: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial; line-height: 18pt; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm;"><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">- Student Exhibitions and Activities</span><br /></div><div class="MsoNormal" style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-color: white; background-image: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial; line-height: 18pt; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm;"><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">- “Love, Peace, Freedom” Music Contest 2009 @ Law KKU (First Round)</span><br /></div><div class="MsoNormal" style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-color: white; background-image: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial; line-height: 18pt; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm;"><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">- Mock Court</span><br /></div><div class="MsoNormal" style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-color: white; background-image: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial; line-height: 18pt; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm;"><b><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">Activity Classroom</span></b><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;"></span><br /></div><div class="MsoNormal" style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-color: white; background-image: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial; line-height: 18pt; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm;"><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">- Opening up a world of learning about human rights, rule of law, and democracy (Primary/Secondary School and university levels)</span><br /></div><div class="MsoNormal" style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-color: white; background-image: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial; line-height: 18pt; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-color: white; background-image: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial; line-height: 18pt; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm;"><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">------------------------------<wbr></wbr>--------------------------</span><br /></div><div class="MsoNormal" style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-color: white; background-image: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial; line-height: 18pt; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm;"><b><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">@ 9^th&nbsp;December 2009</span></b><b><span lang="TH" style="color: black; font-family: Tahoma; font-size: 11.5pt;">&nbsp;</span></b><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">(at the Faculty of Law)</span><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 24pt;">&nbsp;</span><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;"></span><br /></div><div class="MsoNormal" style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-color: white; background-image: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial; line-height: 18pt; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm;"><b><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">Academic Session</span></b><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;"></span><br /></div><div class="MsoNormal" style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-color: white; background-image: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial; line-height: 18pt; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm;"><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">- Discussion on&nbsp;</span><b><span style="color: #783f04; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">“Lessons from A Year of Legal Adjudication: What have Consumers gained?”</span></b><br /></div><div class="MsoNormal" style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-color: white; background-image: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial; line-height: 18pt; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm;"><b><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">Activities to Promote Learning</span></b><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;"></span><br /></div><div class="MsoNormal" style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-color: white; background-image: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial; line-height: 18pt; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm;"><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">- Student Exhibitions and Activities</span><br /></div><div class="MsoNormal" style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-color: white; background-image: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial; line-height: 18pt; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm;"><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">- “Love, Peace, Freedom” Music Contest 2009 @ Law KKU (Final Round)</span><br /></div><div class="MsoNormal" style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-color: white; background-image: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial; line-height: 18pt; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm;"><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">- Mock Court</span><br /></div><div class="MsoNormal" style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-color: white; background-image: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial; line-height: 18pt; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm;"><b><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">Activity Classroom</span></b><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;"></span><br /></div><div class="MsoNormal" style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-color: white; background-image: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial; line-height: 18pt; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm;"><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">- Opening up a world of learning about human rights, rule of law, and democracy (Primary/Secondary School and university levels)</span><br /></div><div class="MsoNormal" style="-webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-attachment: initial; background-color: white; background-image: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial; line-height: 18pt; margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm;"><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">------------------------------<wbr></wbr>--------------------------</span><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm;"><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">@ 11^th&nbsp;December 2009</span><span lang="TH" style="color: black; font-family: Tahoma; font-size: 11.5pt;">&nbsp;(</span><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">at the Kosa Hotel</span><span lang="TH" style="color: black; font-family: Tahoma; font-size: 11.5pt;">)</span><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;"><br /></span><span style="color: #660000; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">Human Rights, Rule of Law, and Democracy Forum</span><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;"><br /><br /></span><b><span style="color: #274e13; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;"></span></b><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm;"><b><span style="color: #274e13; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">Morning Session</span></b><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;"><br />Special Lecture on&nbsp;</span><b><span style="color: #783f04; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">“Human Rights in Thailand within the Context of Globalization”</span></b><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">&nbsp;by Professor Saneh Chamarik, former chairperson of the National Human Rights Commission</span><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm;"><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;"><br />Academic Forum on&nbsp;</span><b><span style="color: #783f04; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">“Solving the Problem of Human Rights Violations in the Northeast of Thailand”&nbsp;</span></b><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">with Dr. Niran&nbsp;</span><span style="color: black; font-family: Arial;"><span style="font-size: small;">Pitakwatchara</span></span><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">, National Human Rights Commissioner, Mr. Wasan Panich, Director, Lawyer and Human Rights Institute/former National Human Rights Commissioner, Dr. David Streckfuss, Director, Council Study Center (CIEE Khon Kaen), Mr. Sanan Chusakul, Director,&nbsp;</span><span style="color: black; font-family: Arial;"><span style="font-size: small;">Mun River Wetland Recovery Project</span></span><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;"><br /><br /></span><b><span style="color: #274e13; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">Afternoon Session</span></b><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;"><br />Concurrent Sessions: Room 1 - Human Rights Education Forum/Room 2 - International Human Rights Forum</span><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0pt; margin-left: 0cm; margin-right: 0cm; margin-top: 0cm;"><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;"><br /></span><b><span style="color: #783f04; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">Room 1:&nbsp;</span></b><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">Academic Discussion on&nbsp;</span><b><span style="color: #783f04; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">“State Policies and Mechanisms in promoting and protecting human rights”</span></b><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">with Mr. Kulaphon Phonwan, Senior Prosecutor/Representative of the Office of the Attorney General, Mr. Thanarat Thangthong, Judge (Judiciary Commission(?))/Representative of the Office of the Court of Justice, Mr. Sa-ngiam Boonjan, Secretary-General of the Lawyers Council, Representative of the Ministry of Justice and Representative of National Police Department.<br /><br />(in English)<br /></span><b><span style="color: #783f04; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">Room 2:&nbsp;</span></b><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">Academic Discussion (in English) on&nbsp;</span><b><span style="color: #783f04; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">“Beyond ASEAN Values?”&nbsp;</span></b><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">with Mr. Surasee&nbsp;</span><span style="color: black; font-family: Arial;"><span style="font-size: small;">Kosolnavin, Ms. Prathapjit Neelaphaijit,&nbsp;</span></span><span style="color: black; font-family: 'Trebuchet MS'; font-size: 11.5pt;">Dr. Tim Rackett, Mr. Daniel Scott Collinge, Ms. Khin &nbsp;Ohmar, Mr. Johan &nbsp;Lindeberg</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-544634412008209060?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-87041447849892030392009-11-29T21:41:00.001+07:002009-11-29T21:43:20.567+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SxKHqx_QtiI/AAAAAAAAANU/-5Z5cuLGZrY/s1600/%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B8%B5.jpeg2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="283" src="http://4.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SxKHqx_QtiI/AAAAAAAAANU/-5Z5cuLGZrY/s400/%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B8%B5.jpeg2.jpg" width="400" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SxKH9yS_PNI/AAAAAAAAANc/L6WEHLYJV3E/s1600/%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B8%B5.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SxKH9yS_PNI/AAAAAAAAANc/L6WEHLYJV3E/s400/%E0%B8%81%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B8%9A%E0%B8%94%E0%B8%B5.jpeg" /></a><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">--------------------<br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">กิตติบดี<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-8704144784989203039?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-72350068248222860862009-11-28T14:58:00.000+07:002009-11-28T14:58:04.968+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SxDX3vuG-UI/AAAAAAAAANM/xAWzOrGIdDE/s1600/%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%9B%E0%B8%94%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B9%8C%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B8%AF.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SxDX3vuG-UI/AAAAAAAAANM/xAWzOrGIdDE/s320/%E0%B8%AA%E0%B8%B1%E0%B8%9B%E0%B8%94%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B9%8C%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B8%AF.jpg" width="230" /></a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-7235006824822286086?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-47467615797848898872009-11-28T12:15:00.003+07:002009-11-28T14:54:31.041+07:00-วันที่ ๓ ธันวาคม ๕๒-<br />มีพิธีเปิดสำนักงานคณะนิติศาสตร์ ณ Central plaza และ<br />พิธีลงนามข้อตกลงความร่วมมือทางวิชาการสำนักงานอัยการสูงสุด และมหาวิทยาลัยขอนแก่น<br />--------------<br /><b><span style="color: #660000;">สำนักงานฯ&nbsp;</span></b><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SxDT6R0UxtI/AAAAAAAAAM8/azzTSjAj_k0/s1600/RIMG1067.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SxDT6R0UxtI/AAAAAAAAAM8/azzTSjAj_k0/s200/RIMG1067.JPG" /></a><br />มีวัตถุประสงค์ ดังนี้<span style="color: #660000;">&nbsp;</span><br />(๑) เพื่อประโยชน์เป็นศูนย์ประสานงานองค์กรเครือข่าย ในการเผยแพร่กระบวนการเรียนรู้ทางนิติศาสตร์ นิติธรรม และสิทธิมนุษยชน<br />(๒) เพื่อเป็นแหล่งเรียนรู้ภาคปฏิบัติการทางกฎหมาย (legal Clinic)<br />(๓) เพื่อเป็นสถานที่อบรมและพัฒนาบุคลกร และการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้านกฎหมายและที่เกี่ยวข้อง<br /><br /><span style="color: #660000; font-weight: bold;">MOU. ระหว่างสำนักงานอัยการสูงสุดกับมหาวิทยาลัยขอนแก่น</span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SxCxrf6noYI/AAAAAAAAAM0/emccmX9DpPo/s1600/logo_big.gif" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://3.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SxCxrf6noYI/AAAAAAAAAM0/emccmX9DpPo/s200/logo_big.gif" width="112" /></a><br /></div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SxCxhpZATXI/AAAAAAAAAMs/bSg41A5gLxo/s1600/logo1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SxCxhpZATXI/AAAAAAAAAMs/bSg41A5gLxo/s200/logo1.jpg" width="103" /></a><br />มีวัตถุประสงค์ ดังนี้<br />(๑) เพื่อก่อให้เกิดความร่วมมือทางวิชาการและการศึกษาเรียนรู้ทางนิติศาสตร์อย่างเป็นระบบและสามารถพัฒนาและประยุกต์ใช้วิชาการให้เป็นประโยชน์ต่อสังคมและประเทศ<br />(๒) เพื่อเสริมสร้างองค์ความรู้ให้มีความสมบูรณ์และมีพลวัตที่สอดคล้องกับวิชาชีพทางกฎหมาย<br />(๓) เพื่อร่วมมือกันดำเนินกิจกรรมในการเผยแพร่กระบวนการเรียนรู้เกี่ยวกับนโยบายรัฐด้านกฎหมายและการยุติธรรม<br />(๔) เพื่อการพัฒนาศักยภาพของบุคลากรทั้งสองฝ่ายและส่งเสริมให้นักศึกษาได้มีโอกาสศึกษาหาความรู้เกี่ยวข้องกับกฎหมาย โดยผ่านประสบการณ์จากทางปฏิบัติทั้งในและนอกพื้นที่<br />(๕) เพื่อร่วมมือกันดำเนินการอย่างใกล้ชิด เพื่อประสานงานในลักษณะองค์กรเครือข่ายความร่วมมือเพื่อส่งเสริมและสนุบสนุนการคุ้มครองสิทธิขั้นพื้นฐานให้แก่ประชาชนและสังคม<br />---------------------------------<br />เห็นว่าเป็นประโยชน์จึงแจ้งข่าวมาให้นศ.ได้ทราบต่อไป<br /><br />กิตติบดี<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-4746761579784889887?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-65361314410266687312009-11-28T10:08:00.000+07:002009-11-28T10:08:20.907+07:00<div style="text-align: justify;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SxCTxxvf4PI/AAAAAAAAAMk/FvKxQfcf0O0/s1600/P1120045.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SxCTxxvf4PI/AAAAAAAAAMk/FvKxQfcf0O0/s200/P1120045.JPG" /></a>-๒๘ พย. ๒๕๕๒- คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้เรียนเชิญ ท่านอาจารย์ดำริห์ &nbsp;สุตเตมีย์ อธิบดีศาลปกครองเชียงใหม่ บรรยายพิเศษเรื่อง <span style="color: #660000;"><b>"หลักพื้นฐานกฎหมายมหาชน"</b></span> ให้แก่นักศึกษาชั้นปีที่ ๑ ภาคบัณฑิต ทั้งนี้ เพื่อเป็นการสรุปรวบยอดภายหลังนศ.ได้ศึกษาวิชาหลักกฎหมายมหาชนในภาคการศึกษาที่ผ่านมาแล้ว และจักได้เตรียมความพร้อมสู่เนื้อหากฎหมายในเชิงลึกต่อไป<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">-ทางคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ขอขอบคุณท่านอธิบดีฯ &nbsp; &nbsp;ที่ให้ความอนุเคราะห์มา​ ณ โอกาสนี้<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">-------------------------------------<br /></div><div style="text-align: justify;">กิตติบดี<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-6536131441026668731?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-67574934472681365582009-11-28T10:00:00.000+07:002009-11-28T10:00:01.304+07:00<div style="text-align: justify;">๒๘-๒๙ พย. ๕๒ คณะได้จัดกิจกรรมอบรมพัฒนาบุคลิกภาพสำหรับนักศึกษากฎหมาย ให้แก่นักศึกษาชั้นปีที่ ๒ (ภาคบัณฑิต) โดยอาจารย์ทินวัฒน์ มฤคพิทักษ์ และคณะวิทยากรจากสถาบันพัฒนาบุคลิกภาพและศิลปการพูด<br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SxCRlzQbumI/AAAAAAAAAMc/1ZXkfWJcuB4/s1600/P1120034.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SxCRlzQbumI/AAAAAAAAAMc/1ZXkfWJcuB4/s320/P1120034.JPG" width="320" /></a><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ขอขอบคุณวิทยากรทุกท่านมา ณ โอกาสนี้<br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000;"><b>หมายเหตุ</b></span> กำหนดการอบรมให้แก่นศ.ชั้นปีที่ ๒ ภาคปกติ ช่วงหลังสอบปลายภาค (เดือนมีค. ๕๓)<br /></div><div style="text-align: justify;">------------------------------<br /></div><div style="text-align: justify;">กิตติบดี<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-6757493447268136558?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-13232084753432317352009-11-26T23:15:00.005+07:002009-11-26T23:30:34.280+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://www.upload.in.th/index.php/files/get/6KUlyueQvD/8-11.pdf"><span style="color: #4c1130;">สามารถดาวน์โหลดโครงการ.pdf</span></a><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/Sw6idR21V5I/AAAAAAAAAMU/7DsVQZ6lTMg/s1600/RIMG1052.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/Sw6idR21V5I/AAAAAAAAAMU/7DsVQZ6lTMg/s320/RIMG1052.JPG" /></a><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><b>คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น</b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ขอเชิญทุกท่านร่วมกิจกรรม<br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: #660000;">"งานสัปดาห์ส่งเสริมสิทธิมนุษยชน นิติธรรม และประชาธิปไตย ประจำปี ๒๕๕๒"</span><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: #783f04;">Human Rights, Rule of Law and Democracy Week : STEP 1 EDUCATE</span><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: #274e13;">Common Right : รากสู่ใบ</span><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">-------------------------------------------------------------------------<br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">วันที่ ๘ - ๑๑ ธันวาคม พ.ศ.​๒๕๕๒<br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">@ วันที่ ๘ ธันวาคม พ.ศ.๒๕๕๒ &nbsp;(ณ คณะนิติศาสตร์)<span style="font-size: x-large;">&nbsp;</span><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><b>กิจกรรมวิชาการ&nbsp;</b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">- อภิปราย/เสวนาวิชาการ เรื่อง <span style="color: #783f04;"><b>"เหลียวหลังแลหน้า สิทธิมนุษยชนในภาคอีสาน"&nbsp;</b></span><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><b>กิจกรรมส่งเสริมการเรียนรู้</b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">- การจัดนิทรรศการ กิจกรรมนักศึกษา<br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">- การประกวดดนตรี Love Peace Freedom Music Contest 2009 @ Law KKU. (รอบคัดเลือก)<br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">- การแสดงศาลจำลอง<br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><b>ห้องเรียนรู้</b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">- <span style="color: #783f04;"><b>เปิดโลกแห่งการเรียนรู้เรื่องสิทธิมนุษยชน นิติธรรม ประชาธิปไตย</b></span> ระดับประถมศึกษา มัธยมศึกษา และอุดมศึกษา<br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">--------------------------------------------------------<br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><b>@ วันที่ ๙ ธันวาคม พ.ศ.๒๕๕๒ (ณ คณะนิติศาสตร์)</b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><b>กิจกรรมวิชาการ&nbsp;</b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">- อภิปราย/เสวนาวิชาการ เรื่อง&nbsp;<span style="color: #783f04;"><b>"บทเรียน ๑ ปี กฎหมายวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภคประชาชนได้อะไร"&nbsp;</b></span><br /></div><div class="separator" style="clear: both; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><b>กิจกรรมส่งเสริมการเรียนรู้</b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">- การจัดนิทรรศการ กิจกรรมนักศึกษา<br /></div><div class="separator" style="clear: both; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">- การประกวดดนตรี Love Peace Freedom Music Contest 2009 @ Law KKU. (รอบตัดสิน)<br /></div><div class="separator" style="clear: both; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">- การแสดงศาลจำลอง<br /></div><div class="separator" style="clear: both; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><b>ห้องเรียนรู้</b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">-&nbsp;<span style="color: #783f04;"><b>เปิดโลกแห่งการเรียนรู้เรื่องสิทธิมนุษยชน นิติธรรม ประชาธิปไตย</b></span>&nbsp;ระดับประถมศึกษา มัธยมศึกษา และอุดมศึกษา<br /></div><div class="separator" style="clear: both; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">--------------------------------------------------------<br /></div>@ วันที่ ๑๑ ธันวาคม พ.ศ.๒๕๕๒ (ณ โรงแรมโฆษะ)<br /><span style="color: #660000;">Human Rights, Rule of Law, and Democracy Forum</span><br /><b><span style="color: #274e13;">ภาคเช้า</span></b><br />ปาฐกถาพิเศษ เรื่อง <b><span style="color: #783f04;">"สิทธิมนุษยชนของไทยภายใต้บริบทสังคมโลกาภิวัฒน์"</span></b><br />โดย ศาสตราจารย์เสน่ห์ &nbsp;จามริก อดีตประธานกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ<br /><br />อภิปราย/เสวนาวิชาการ เรื่อง <span style="color: #783f04;"><b>"ทางออกของปัญหาการละเมิดสิทธิมนุษยชนในภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือ" &nbsp;<span style="color: black; font-weight: normal;">โดย&nbsp;</span></b></span><br /><span style="color: #783f04;"><b><span style="color: black; font-weight: normal;">นายแพทย์นิรันดร์ &nbsp;พิทักษ์วัชระ กรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ</span></b></span><br />คุณวสันต์ &nbsp;พานิช &nbsp;ผอ.สถาบันนักกฎหมายและสิทธิมนุษยชน/อดีตกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ<br />ดร.เดวิส เสต็กฟรัส &nbsp;ผอ.โครงการแลกเปลี่ยนนักศึกษา CIEE<br />คุณสนั่น ชูสกุล ผอ.โครงการชามมูล<br /><br /><b><span style="color: #274e13;">ภาคบ่าย</span></b><br />แบ่งเป็น ๒ ห้อง ห้อง ๑ Human Rights Education Forum ห้อง ๒ International Human Rights Forum<br /><b><span style="color: #783f04;">ห้อง ๑</span></b> อภิปราย/เสวนาวิชาการ เรื่อง&nbsp;<span style="color: #783f04;"><b>"นโยบายและกลไกของรัฐในการส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิมนุษยชน" &nbsp;<span style="color: black; font-weight: normal;">โดย&nbsp;</span></b></span><br />นายกุลพล &nbsp;พลวัน &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;อัยการอาวุโส/ผู้แทนสำนักงานอัยการสูงสุด<br />นายธนรัตน์ &nbsp;ทั่งทอง &nbsp; &nbsp;ผู้พิพากษา (กรรมการตุลาการ)/ผู้แทนสำนักงานศาลยุติธรรม<br />นายเสงี่ยม บุญจันทร์ &nbsp; เลขาธิการสภาทนายความ/ผู้เแทนสภาทนายความ<br />ผู้แทนกระทรวงยุติธรรม และผู้แทนสำนักงานตำรวจแห่งชาติ<br /><br />(English Version)<br /><span style="color: #783f04;"><b>ห้อง ๒ </b></span>อภิปราย/เสวนาวิชาการเรื่อง <span style="color: #783f04;"><b>"Beyond ASEAN Values ?"</b></span><br />โดย<br />คุณสุรสีห์ &nbsp;โกศลนาวิน<br />คุณประทับจิต &nbsp;นีละไพจิตร<br />Dr.Tim Rackett<br />Khun Daniel Scott Collinge<br />Khun Khin &nbsp;Ohmar<br />Khun Johan &nbsp;Lindeberg<br />--------------------------------------------<br />กิตติบดี<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-1323208475343231735?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-87364269487535106342009-11-23T16:08:00.002+07:002009-11-23T16:12:56.133+07:00<b>สรุป สัปดาห์ที่ ๓ /ภาคปลาย ปี ๒๕๕๒</b><br /><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;">การเรียนรู้แบ่งเป็น ๓ ช่วง</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;">ช่วงที่หนึ่ง (๕๐ นาที)&nbsp;</span><br />- อธิบายให้ทราบว่า พัฒนาการของสิทธิมนุษยชนมีทั้งหมด ๓ ขั้น ได้แก่<br /><br />(๑) การส่งเสริมสิทธิมนุษยชน คือ การปลูกฝังให้ประชาชนทุกคนมีกระบวนทัศน์เรื่องสิทธิมนุษยชน<br />/ปลูกฝังให้&nbsp;<span style="color: #990000;"><b>ศรัทธา </b></span>ในหลักการแห่งสิทธิมนุษยชนที่ว่า <br />"สิทธิมนุษยชนเป็นศักดิ์ศรีประจำตัวของมนุษย์ทุกคน"<br />"สิทธิมนุษยชนเป็นสิทธิที่เสมอกัน"<br />"สิทธิมนุษยชนไม่สามารถโอนให้แก่กันได้"<br />"สิทธิมนุษยชนเป็นมรดกของมวลมนุษยชาติ (มนุษย์ทุกคนเป็นครอบครัวเดียวกัน)"<br /><b><span style="color: #990000;">บนหลักการ "มนุษย์มีศักดิ์ศรีและคุณค่าความเป็นมนุษย์เหมือนกัน บนพื้นฐานความแตกต่าง"</span></b><br /><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;">ปลูกฝังให้<span style="color: red;">&nbsp;รักและเชื่อมั่น &nbsp;</span>ในคุณค่าของมนุษย์ที่ว่า</span><br /><b>"มนุษย์มีอิสรภาพตั้งแต่กำเนิด"</b><br /><b>"มนุษย์มีความเท่าเทียมกันในสิทธิมนุษยชน"</b><br /><b>"มนุษย์มีจิตวิญาณเป็นพี่เป็นน้องกัน"</b><br /><b><br /></b><br /><b>(๒) คุ้มครองสิทธิมนุษยชน</b><br /><b>ระยะแรก</b><br /><b>กล่าวคือ สิทธิมนุษยชนถือเป็นพันธกิจ หรือธรรมะของผู้ปกครองประเทศที่มีต่อพลเมืองของตน</b><br /><b>ระยะต่อมา</b><br /><b>กล่าวคือ สิทธิมนุษยชนถือเป็นพันธกิจ หรือธรรมะของเพื่อนมนุษย์</b><br /><b><br /></b><br /><b>(๓) พัฒนาสิทธิมนุษยชน</b><br /><b>กล่าวคือ การเติมเต็มคุณค่าความเป็นมนุษย์เพื่อส่งเสริม คุ้มครอง และพัฒนาชีวิต เสรีภาพ และความสุขให้มนุษย์ให้มีชีวิตอยู่อย่างมีศักดิ์ศรี มิใช่เพื่อให้มีชีวิตรอดอยู่เท่านั้น&nbsp;</b><br /><b><br /></b><br /><b>หมายเหตุ พัฒนาการข้างต้นเป็นลำดับการจาก ๑ ไปสู่ ๒ และ ๓ โดยถือเอา ๑ เป็นหัวใจสำคัญหรือฐานรากที่ทำให้สิทธิมนุษยชนในสังคมมีความยั่งยืน&nbsp;</b><br /><b><br /></b><br />---------------------------<br /><b>ช่วงที่สอง</b> (๓๐ นาที)<br />- เปิดสื่อวิดีทัศน์ เพื่อให้เห็นถึงที่มาและพัฒนาการของสิทธิมนุษยชน<br /><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;">สรุป&nbsp;</span><br />สิทธิมนุษยชนมีแหล่งกำเนิดจาก <span style="color: #990000;">"ธรรมชาติของมนุษย์" </span>(ซึ่งต่อมาพัฒนาเป็นทฤษฎีกฎหมายธรรมชาติ / Natural Law School จนนำไปสู่ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน และสิทธิที่เป็นรูปธรรมต่าง ๆ)<br /><br />"หากปราศจาก<span style="color: #660000;">ปรัชญา</span> (ความฉลาด + ความเห็นอกเห็นใจ) ไม่มี<span style="color: #660000;">ศาสนา</span>, หากปราศจากศาสนา ไม่มี<span style="color: #660000;">ศีลธรรม,</span> หากปราศจากศีลธรรม ไม่มี<span style="color: #660000;">กฎหมาย</span>"<br />เพราะฉะนั้น สิทธิมนุษยชนมีแหล่งที่มาจากปรัชญาของมนุษย์ ด้วยเหตุนี้ จึงกล่าวไว้แต่ต้นว่า<br />"สิทธิมนุษยชนต้องอาศัยการเรียนรู้ มิใช่กระบวนการสอน"<br />"สิทธิมนุษยชนไม่ใช่กฎหมาย"<br />"สิทธิมนุษยชนมิใช่พรหรือของขวัญจากผู้ปกครองประเทศ"<br />"สิทธิมนุษยชนไม่ใช่ของประเทศตะวันตก"<br />"สิทธิมนุษยชนไม่ใช่เรื่องใหม่ในสังคมไทย"<br />"สิทธิมนุษยชนไม่ต้องรอให้ประเทศรวยก่อนถึงจะเรียกหาสิทธิเสรีภาพได้"<br />"สิทธิมนุษยชนไม่ใช่เครื่องต่อรองหรือหวงกันของผู้ปกครองประเทศ"<br /><span class="Apple-style-span" style="color: #660000; font-weight: bold;">แต่ทว่า&nbsp;</span><br /><b>สิทธิมนุษยชน เป็น...................</b><br />มาตรทางศีลธรรมที่บังคับ/กำกับการใช้อำนาจของรัฐ การใช้สิทธิของปัจเจกชน กฎหมาย แต่ไม่ถึงขนาดบังคับหรือกำกับให้คิด เพราะถ้าถึงขนาดนั้นจะเป็นโลกุตรธรรม (มโนธรรม)<br />ควบคุมและกำกับมิให้การใช้อำนาจของรัฐ การใช้สิทธิของปัจเจกชน และกฎหมาย ไปลิดรอนสิทธิมนุษยชนของผู้อื่น<br /><br /><b>สิทธิมนุษยชน เป็น ..................</b><br />ชีวิต เสรีภาพ และความสุขของมนุษย์ เพราะฉะนั้น มนุษย์มีเสรีภาพที่จะคิดได้อย่างอิสรชน ตราบเท่าทียังไม่ลงมือกระทำ (ใช้สิทธิ/อำนาจ) ไปก้าวล่วงในชีวิต เสรีภาพ และความสุขของมนุษย์คนอื่น<br /><br />---------------------------<br /><b>ช่วงที่สาม</b> (๒ ชั่วโมง)<br />- ชมภาพยนตร์เรื่อง Shawshank Redemption ชื่อภาษาไทยดีมาก ๆ ว่า "มิตรภาพ ความหวัง ความรุนแรง"<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SwpNMCwvFtI/AAAAAAAAALs/WclBLCHbHT4/s1600/shaw.gif" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SwpNMCwvFtI/AAAAAAAAALs/WclBLCHbHT4/s200/shaw.gif" /></a><br /></div>-ใบกิจกรรม-<br />Ss. เป็นชื่อเรือนจำ ตัวละคร เรด (คนเล่าเรื่อง), ดูเฟรน, ผู้บัญชาการเรือนจำ,ผู้คุม และบรรดาเพื่อนนักโทษ<br /><br />เนื้อเรื่องและบทตัวละคร สามารถสะท้อนในแง่สิทธิมนุษยชนได้ดังนี้<br />-เรด นักโทษชรา ผู้ที่ไม่กล้าแม้แต่จะคิด หรือมีความหวัง ซึ่งก็เหมือน ๆ กับนักโทษทั่ว ๆ ไป และมีนักโทษรายหนึ่งต้องฆ่าตัวตายเมื่อได้รับการทัณฑ์บน เพราะความหดหู่ และความกลัว<br />-ดูเฟรน นักโทษ ผู้ที่ไม่ยอมให้คุกมาขังอิสรภาพทางความคิด และความหวัง<br /><span style="background-color: white;"><span style="color: #660000;">&nbsp;เหมือนดั่งว่า&nbsp;"คุกขังเขาได้ แต่หัวใจอย่าปรารถนา"&nbsp;</span></span><br />- ผู้บัญชาการเรือนจำ/ผู้คุม --ผู้ใช้อำนาจที่ปราศจากธรรมะ<br /><br /><b><span style="color: #660000;">บทสรุปจากภาพยนตร์ นศ.ได้เรียนรู้อะไร ? -ดูหนัง ดูละคร ย้อนดูตนเองและสังคม</span></b><br /><br />---------------------<br />กิตติบดี<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-8736426948753510634?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-75593987129944372882009-11-22T16:38:00.000+07:002009-11-22T16:42:44.939+07:00<a href="http://www.nesdb.go.th/Default.aspx?tabid=62">link สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ</a><br /><br />นศ. สามารถหาข้อมูลแผนพัฒนาฯ ทั้ง ๑๐ ฉบับได้ เพื่อนำมาใช้ประกอบการบรรยายต่อไป<br /><br />@ แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ ๑๐<br /><a href="http://www.opdc.go.th/uploads/files/law/plan_10.pdf">แผนฯ ๑๐.pdf</a><br /><br /><br />--------------------<br />กิตติบดี<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-7559398712994437288?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-58360016031224919242009-11-22T15:19:00.000+07:002009-11-22T15:19:41.464+07:00<a href="http://i.domaindlx.com/bvrs/song/thai/mp3ss17d.swf">http://i.domaindlx.com/bvrs/song/thai/mp3ss17d.swf</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-5836001603122491924?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-25330420610551322162009-11-22T13:00:00.000+07:002009-11-22T13:00:18.031+07:00<a href="http://www.upload.in.th/index.php/files/get/KzBV2oI1fQ/.pdf">download.pdf</a><br /><br />เนื้อหา ประกอบด้วย<br />- หลักพื้นฐานในการจัดทำสัญญา<br />- ตัวอย่างสัญญาต่าง ๆ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-2533042061055132216?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-52940987648880714482009-11-22T12:57:00.000+07:002009-11-22T12:57:31.766+07:00<a href="http://www.upload.in.th/index.php/files/get/Jn4AlK7nJo/.pdf">download.pdf</a><br /><br />เนื้อหาเกี่ยวกับความรู้พื้นฐานเรื่องเอกเทศสัญญา ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (บรรพ ๓)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-5294098764888071448?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-86018986418228476022009-11-22T12:53:00.000+07:002009-11-22T12:53:29.150+07:00<a href="http://www.upload.in.th/index.php/files/get/_qZUUFgpQu/.pdf">download.pdf</a><br /><br />เนื้อหาเรื่อง วัตถุแห่งสิทธิ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-8601898641822847602?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-50206185419554921982009-11-22T12:49:00.000+07:002009-11-22T12:49:34.698+07:00<a href="http://www.upload.in.th/index.php/files/get/9kIzGvwyu5/.pdf">นศ. สามารถ download file ได้ที่นี่</a><br /><br />เนื้อหา เรื่อง การใช้สิทธิตามกฎหมาย<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-5020618541955492198?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-16869846837877749132009-11-22T12:42:00.000+07:002009-11-22T12:42:56.379+07:00<a href="http://www.upload.in.th/index.php/files/get/uiIWTs7klB/.pdf">นศ. สามารถ download file ได้ที่นี่</a><br /><br />เนื้อหาเรื่องผู้ทรงสิทธิตามกฎหมาย (Subject of rights)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-1686984683787774913?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-81923566352034858722009-11-22T12:38:00.000+07:002009-11-22T12:38:51.973+07:00<a href="http://www.upload.in.th/index.php/files/get/XJi2oRtpvw/.pdf">นศ.สามารถ download file ได้ที่นี่</a><br /><br />เนื้อหา ประกอบด้วย<br />- เค้าโครงประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์<br />- บ่อเกิดแห่งหนี้<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-8192356635203485872?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-47609257012580445962009-11-22T12:25:00.000+07:002009-11-22T12:31:11.609+07:00<a href="http://www.upload.in.th/index.php/files/get/ilMT7gMh4-/.pdf">นศ.สามารถ download pdf ได้ที่นี่</a><br />เนื้อหาประกอบด้วย<br />- ความหมายของกฎหมาย<br />- แนวคิดทางกฎหมาย<br />- ลักษณะของกฎหมาย<br />- ระบบกฎหมาย<br />- ประวัติศาสตร์กฎหมาย<br />- การแบ่งประเภทของกฎหมาย<br />- แหล่งที่มาของกฎหมาย<br />- ศักดิ์ของกฎหมาย<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-4760925701258044596?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-88338960933618023792009-11-12T11:49:00.000+07:002009-11-12T14:58:50.702+07:00<div style="text-align: justify;"><b>ลำดับความคิด เรื่อง ความสัมพันธ์ไทยกับกัมพูชา</b></div><div style="text-align: justify;"><b><br /></b></div><div style="text-align: justify;">@ ดูเหมือนว่าประเด็นความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับกัมพูชาจะเป็นเรื่องใหญ่และสำคัญที่สุดในพื้นที่ข่าวสารในรอบสัปดาห์สองสัปดาห์นี้ ไล่มาตั้งแต่ปัญหาข้อพิพาทเขตพื้นที่ทับซ้อน กรณีประสาทพระวิหาร เรื่อยมาจนกระทั่งการแต่งตั้งที่ปรึกษาด้านเศรษฐกิจของฝ่ายกัมพูชา และ/หรือ ประเด็นการส่งผู้ร้ายข้ามแดน นี่ไม่นับรวมที่บรรดาผู้นำและผู้ที่เกี่ยวข้องของแต่ละฝ่ายได้ออกมากล่าวถ้อยแถลงการณ์ หรือแสดงท่าทีไว้อย่างไร (ขึงขังหรือประนีประนอม) ซึ่งก็ไม่สู้แน่ใจว่าปัญหาต่าง ๆ ดังกล่าวเป็นเรื่องของอำนาจอธิปไตยที่แท้จริง หรือเป็นเพียงเกมชิงอำนาจรัฐของชนชั้นปกครอง ?</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">@ แต่ที่แน่ใจได้ว่าภายใน <b>"วิกฤติ" </b>ดังกล่าว ทำให้เรามี <b>"โอกาส"</b> ได้สำรวจและทบทวนอะไร ๆ หลาย ๆ อย่าง ที่เราเคยพูดกันไว้ว่า สังคมยุคนี้เป็น<b> "โลกไร้พรมแดน" </b> แต่ทำไมพ.ศ.นี้ถึงอาจมีฉนวนเหตุความรุนแรงเพราะเรื่อง <b>"พรมแดน" </b>ฤาว่าสังคมไร้พรมแดนมิได้ไร้พรมแดนจริง หรืออาจจะหมายถึงเพียงการเชื่อมต่อทางสารสนเทศเท่านั้น หรือสังคมไร้พรมแดนของเราจะเปิดพื้นที่ให้กับผู้คนบางกลุ่มบางพวกเท่านั้น ?</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">@ ซึ่งใน <b>"โอกาส" </b> ก็มี <b>"วิกฤติ"</b> ให้พิจารณาว่า โดยลึกแล้ว เรานับถือและเคารพในคุณค่าแห่งความเป็นมนุษย์เพียงใด มองจากภายในตัวเราบริบททางสังคมเมือง สังคมชนบท และภูมิภาค ไปสู่เพื่อนบ้านทั้งกัมพูชา ลาว เวียดนาม พม่า มาเลเซีย ขยายขอบเขตไปที่ชนกลุ่มน้อย กะเหรี่ยง มอญ อาข่า ขฉ่ิน โรฮิงญา เรามองเพื่อนบ้านเราอย่างนับถือให้เกียรติ และเสมอบ่าเสมอไหล่แล้วหรือไม่ หรือ เราหวาดกลัว หวาดระแวง และ/หรือหยามเกียรติด้วยอคติด้วยจำเดิมแต่ลัทธิชาตินิยม ?</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">@ สมัยเรียนก็ท่องจำมาว่า องค์ประกอบของชาติ (ประเทศ) ต้องประกอบด้วย ดินแดน พลเมือง อธิปไตย และรัฐบาล และได้ยินได้ฟังอยู่เสมอถึงคำว่า <b>"รักชาติ" "เสียสละเพื่อชาติ"</b> <b>"ทำเพื่อชาติ"</b> อะไรทำนองนี้ จนมาถึงข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้น ก็มีหลายฝ่ายพูดถึง <b>"ความรักชาติ"</b> หนักหน่อยก็ "คลั่งชาติ" ผมว่านิยามของ <b>"โลกไร้พรมแดน" </b>อาจจะมีเขตแดนเป็นเส้นแบ่งความเป็นประเทศได้ แต่วัฒนธรรมการเคารพคุณค่าความเป็นมนุษย์ต้องเป็น "สิทธิมนุษยชนที่ไร้พรมแดน" โดยไม่มีดินแดน/ประเทศเป็นเส้นแบ่งเขาแบ่งเรา และวัฒนธรรมดังกล่าวจะเป็นภูมิคุ้มกันมนุษยชาติจากความคลั่งชาติ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">@ หากแต่เราต้องเริ่มต้นเรียนรู้ และสร้างวัฒนธรรมใหม่ ด้วยการเคารพต่อคุณค่าความเป็นมนุษย์ เราต้องศรัทธาและเชื่อมั่นว่า </div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>- มนุษย์ทุกคนเกิดมามีอิสระ</div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>- มนุษย์ทุกคนมีความเสมอภาคในศักดิ์ศรีและสิทธิ</div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>และสำคัญที่สุด <b>มนุษย์ทุกคนเป็นพี่น้องกัน</b></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>วัฒนธรรมดังกล่าวจะเป็นรากฐานที่เข้มแข็ง สร้างความเป็นธรรม และจรรโลงสันติสุขของสังคม</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">@ เขียนมาถึงบรรทัดนี้แล้ว ผมนึกถึงท่านมหาตมะ คานธี ที่ว่า เล่นการเมืองโดยปราศจากหลักการเป็นบาป และถ้าผู้มีอำนาจรัฐเล่นการเมืองโดยปราศจากหลักการเคารพคุณค่าในความเป็นมนุษย์........น่าละอายครับ</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">---------------</div><div style="text-align: justify;">กิตติบดี</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-8833896093361802379?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-7108137186971523272009-10-29T11:40:00.000+07:002009-10-29T11:49:54.551+07:00<span style="color:#000000;"><span style="color:#330000;"><strong>ชี้แจงนักศึกษาที่ลงทะเบียนรายวิชาสิทธิขั้นพื้นฐาน</strong></span> </span><br />(๑) แนวทางการบรรยาย<br />(๒) เอกสารประกอบการบรรยาย<br />(๓) การวัดผลและประเมินผล<br />(๔) สถานที่จัดการเรียนการสอน<br /><strong><span style="color:#330000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#000000;">(๑) แนวทางการบรรยายรายวิชาสิทธิขั้นพื้นฐาน ประจำภาคปลาย/๒๕๕๒ มีดังนี้</span></strong><br /><strong>บทที่ ๑ ภาคประวัติศาสตร์<br /></strong> ๑.๑ บ่อเกิดของสิทธิมนุษยชน<br /> ๑.๒ สิทธิตามธรรมชาติ<br /> ๑.๓ พัฒนาการแห่งสิทธิมนุษยชน<br /><br /><strong>บทที่ ๒ ภาคคุณค่าและหลักการ</strong><br /> ๒.๑ ความหมายของสิทธิมนุษยชน<br /> ๒.๒ องค์ประกอบของสิทธิมนุษยชน<br /> ๒.๓ การจำแนกประเภทของสิทธิ<br /> ๒.๔ ความหมายของสิทธิ เสรีภาพ ความเสมอภาค และอำนาจ<br /> ๒.๕ สังคม สิทธิมนุษยชน และหลักนิติรัฐ<br /><br /><strong>บทที่ ๓ ภาคเนื้อหาแห่งสิทธิมนุษยชน</strong><br /> ๓.๑ ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน<br /> ๓.๒ กติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพอเพียงและสิทธิทางการเมือง<br /> ๓.๓ กติการระหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม<br /> ๓.๔ อนุสัญญาว่าด้วยการขจัดการเลือกปฏิบัติต่อสตรีในทุกรูปแบบ<br /> ๓.๕ อนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก<br /> ๓.๖ อนุสัญญาว่าด้วยภารกิจต้านการทรมานและการกระทำรุ่นแรงต่อมนุษย์<br /> ๓.๗ อนุสัญญาว่าด้วยการปฏิบัติต่อผู้พิการ<br /> ๓.๘ การคุ้มครองสิทธิของผู้สูงวัย<br /> ๓.๙ สิทธิของผู้ป่วยโรคภูมิคุ้มกันบกพร่อง<br /> ๓.๑๐ปฏิญญาว่าด้วยสิทธิของประชาชาติท้องถิ่นดั้งเดิมแห่งสหประชาชาติ<br /> ๓.๑๑อนุสัญญาว่าด้วยการขจัดการเลือกปฏิบัติทางเชื้อชาติในทุกรูปแบบ<br /><br /><strong>บทที่ ๔ ภาคข้อเท็จจริง : ประเทศไทย</strong><br /> ๔.๑ พัฒนาการทางสังคม ในเรื่องสิทธิมนุษยชน<br /> ๔.๒ กลไกในการคุ้มครองสิทธิมนุษยชน<br /> ๔.๓ ธัมมิกสังคม สิทธิมนุษยชนและประชาธิปไตย<br /><br /><strong>บทที่ ๕ ลักษณะการละเมิดสิทธิมนุษยชนในประเทศไทย</strong><br /> ๕.๑ การละเมิดสิทธิมนุษยชนในประเทศไทย<br /> ๕.๒ กรณีศึกษา “การเลือกปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรม”<br /> ๕.๓ กรณีศึกษา “บุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ”<br /> ๕.๔ กรณีศึกษา “ บุคคลสูญหาย”<br /> ๕.๕ กรณีศึกษา “เสรีภาพในการชุมนุม”<br /> ๕.๖ กรณีศึกษา “อารยะขัดขืน”<br /> ๕.๗ กรณีศึกษา “สิทธิชุมชน”<br /> ๕.๘ กรณีศึกษา “สิทธิของผู้ต้องหาในกระบวนการยุติธรรมทางอาญา”<br /> ๕.๙ นักสิทธิมนุษยชน<br /><br /><strong>บทที่ ๖ สิทธิมนุษยชนศึกษา</strong><br /><br /><strong>บทที่ ๗ CSR จริยธรรมและสิทธิมนุษยชน</strong><br /><strong></strong><br /><strong>(๒) นักศึกษาสามารถโหลดข้อมูลเอกสารได้ที่บล็อคหัวข้อสิทธิมนุษยชน เป็นเอกสารประกอบการบรรยาย</strong><br /><strong></strong><br /><strong>(๓) การวัดและประเมินผล</strong><br />๓.๑ คะแนนเก็บ ๖๐ คะแนน แบ่งเป็นทดสอบย่อย ใบกิจกรรม การเข้าชั้นเรียน และ/หรือรายงานกลุ่ม<br />๓.๒ สอบปลายภาค ๔๐ คะแนน<br /><br /><strong>(๔) สถานที่</strong><br />กลุ่มที่เรียนวันจันทร์ถึงศุกร์ใช้สถานที่คณะนิติศาสตร์<br />กลุ่มที่เรียนวันเสาร์ จะแจ้งให้ทราบภายหลัง หรือสามารถติดต่อได้ที่สำนักศึกษาทั่วไป<br />-------------------------------<br />กิตติบดี<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-710813718697152327?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-9269060478308667992009-10-29T11:30:00.000+07:002009-10-29T11:40:10.459+07:00<strong><span style="color:#330000;">แนวทางการบรรยายเนื้อหารายวิชากฎหมายว่าด้วยสถาบันการเงิน</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">-------------------------------------</span></strong><br /><span style="color:#000000;">นักศึกษาที่ลงทะเบียนรายวิชา กฎหมายสถาบันการเงิน ฯ ให้เตรียมตัวดังนี้</span><br />(๑) พระราชบัญญัติธุรกิจสถาบันการเงิน พ.ศ. ๒๕๕๑<br />(๒) พระราชบัญญัติธนาคารแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๕๑<br />(สามารถติดตามได้ที่ร้านถ่ายเอกสารคณะ)<br /><br /><strong>(๑) แนวทางการบรรยาย</strong><br />สำหรับแนวการบรรยายมีดังต่อไปนี้ (น.ศ.สามารถโหลดข้อมูลในบล็อคหัวข้อ สถาบันการเงินไปอ่านล่วงหน้าได้) เนื้อหาแบ่งเป็น ๘ บท ดังนี้<br /><strong>บทที่ ๑ สังคม เศรษฐกิจและสถาบันการเงิน</strong><br /> ๑.๑ เศรษฐกิจระดับโลกและวิวัฒนาการของระบบเศรษฐกิจ<br /> ๑.๒ พัฒนาการของระบบสถาบันการเงิน<br /> ๑.๓ ระบบสถาบันการเงินของประเทศไทย<br /><br /><strong>บทที่ ๒ พระราชบัญญัติธุรกิจสถาบันการเงิน พ.ศ. ๒๕๕๑</strong><br /> ๒.๑ ความหมายของธุรกิจสถาบันการเงิน<br /> ๒.๒ การขอใบอนุญาตจัดตั้ง<br /> ๒.๓ โครงสร้าง และผู้ถือหุ้น<br /> ๒.๔ การประกอบธุรกิจสถาบันการเงิน<br /> ๒.๔.๑ ธุรกิจธนาคารพาณิชย์<br /> ๒.๔.๒ ธุรกิจเงินทุน<br /> ๒.๔.๓ ธุรกิจเครดิตฟองซิเอร์<br /> ๒.๔.๔ ธุรกิจทางการเงินอื่น<br /> ๒.๕ การรับฝากเงิน<br /> ๒.๖ การให้สินเชื่อ<br /> ๒.๖.๑ นโยบายเรื่องสินเชื่อ<br /> ๒.๖.๒ การจัดชั้นสินเชื่อ<br /> ๒.๖.๓ การประเมินราคาหลักประกัน<br /> ๒.๖.๔ แนวทางการพิสูจน์สินเชื่อและการสอบทานภาระสินเชื่อ<br /> ๒.๗ ธุรกรรมที่มีลักษณะคล้ายการให้สินเชื่อ<br /> ๒.๗.๑ ธุรกรรมการค้ำประกัน<br /> ๒.๗.๒ ธุรกรรมการเช่าซื้อ<br /> ๒.๗.๓ ธุรกรรมการให้เช่าแบบลีสซิ่ง<br /> ๒.๗.๔ ธุรกรรมการซื้อขายล่วงหน้า<br /> ๒.๗.๕ ธุรกรรมด้านการประกันภัย<br /> ๒.๗.๖ ธุรกรรมการรับโอนลูกหนี้<br /> ๒.๗.๗ ธุรกรรมการซื้อขายหลักทรัพย์<br /> ๒.๗.๘ ธุรกรรมแฟกตอริ่ง<br /> ๒.๗.๙ การให้บริการการเงินทางอิเล็กทรอนิกส์<br /><strong></strong><br /><strong>บทที่ ๓ ผู้บริหารสถาบันการเงิน</strong><br /> ๓.๑ ผู้บริหารสถาบันการเงิน<br /> ๓.๒ หลักบุคคลค้าขายผู้ประกอบด้วยความระมัดระวัง<br /> ๓.๓ หลักความรับผิดชอบร่วมกัน<br /> ๓.๔ ผู้บริหารกับหลักธรรมาภิบาล<br /> ๓.๕ ความรับผิดที่เกิดจากการกระทำโดยทุจริตของผู้บริหารสถาบันการเงิน<br /><br /><strong>บทที่ ๔ การกำกับดูแลสถาบันการเงินโดยทางการ</strong><br /> ๔.๑ นโยบายการกำกับดูแลสถาบันการเงิน<br /> ๔.๒ การกำกับแบบรวมกลุ่ม<br /> ๔.๓ การกำกับลูกหนี้สถาบันการเงินรายใหญ่<br /> ๔.๔ การตรวจสอบ แก้ไข และควบคุมสถาบันการเงิน<br /><br /><strong>บทที่ ๕ สถาบันการเงินกับแนวทางการบริหารความเสี่ยง</strong><br /> ๕.๑ การดำรงเงินกองทุน<br /> ๕.๒ การดำรงสินทรัพย์สภาพคล่อง<br /> ๕.๓ แนวปฏิบัติในการบริหารความเสี่ยงของสถาบันการเงิน<br /><br /><strong>บทที่ ๖ การสร้างความเป็นธรรมต่อลูกค้าและคุ้มครองผู้บริโภค</strong><br /> ๖.๑ การติดตามทวงหนี้<br /> ๖.๒ การกำหนดอัตราดอกเบี้ย และค่าธรรมเนียม<br /> ๖.๓ ข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม<br /><br /><strong>บทที่ ๗ บทบาทของสถาบันการเงินในการส่งเสริมมาตรการการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน</strong><br /><br /><strong>บทที่ ๘ ธนาคารแห่งประเทศไทย</strong><br /> ๘.๑ บทบาทหน้าที่ของธนาคารกลาง<br /> ๘.๒ ความเป็นอิสระของธนาคารกลาง<br /><br /><strong>(๒) การวัดและประเมินผล</strong><br />สอบเก็บคะแนน ๔๐ คะแนน (ทดสอบย่อย/นัดหมายในชั้นเรียน ๘ ครั้งๆ ละ ๕ คะแนน)<br />สอบปลายภาค ๖๐ คะแนน (ไม่อนุญาตให้นำเอกสารเข้าห้องสอบ)<br /><br />-------------------------<br />กิตติบดี<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-926906047830866799?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-32219811440303903852009-10-29T11:22:00.000+07:002009-10-29T11:28:18.315+07:00<div align="justify"><strong><span style="color:#330000;">เอกสารประกอบการบรรยายรายวิชาหลักกฎหมายเอกชน</span></strong></div><div align="justify"><strong>การอุดช่องว่างของกฎหมาย</strong><br /><br />มาตร ๔ วรรคสอง บัญญัติว่า “เมื่อไม่มีบทกฎหมายที่จะยกมาปรับคดีได้ให้วินิจฉัยคดีนั้นตามจารีตประเพณีแห่งท้องถิ่น ถ้าไม่มีจารีตประเพณีเช่นว่านั้น ให้วินิจฉัยคดีอาศัยเทียบบทกฎหมายที่ใกล้เคียงอย่างยิ่ง และถ้าบทกฎหมายเช่นนั้นก็ไม่มีด้วย ให้วินิจฉัยตามหลักกฎหมายทั่วไป”<br /> เมื่อพิจารณาบทบัญญัติข้างต้น วางหลักในการอุดช่องว่างของกฎหมายไว้ดังต่อไปนี้<br />๑. ต้องไม่มีบทกฎหมายบัญญัติไว้เพื่อปรับแก่ข้อเท็จจริงใด และ<br />๒. ให้นำเรื่องดังต่อไปนี้ มาปรับใช้เพื่ออุดช่องว่างแทนบทกฎหมายที่ไม่มีนั้น<br />๒.๑ จารีตประเพณีแห่งท้องถิ่น<br />๒.๒ กฎหมายที่ใกล้เคียงอย่างยิ่ง<br />๒.๓ หลักกฎหมายทั่วไป<br /> เมื่อไม่มีบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ให้ท่านต้องพิจารณาไปทีละเรื่องตามลำดับขั้นตอนกล่าวคือ ให้พิจารณาก่อนว่าเรื่องดังกล่าวมีจารีตประเพณีแห่งท้องถิ่นหรือไม่ หากไม่มีให้ใช้กฎหมายที่ใกล้เคียงอย่างยิ่ง หากไม่มีกฎหมายที่ใกล้เคียงอย่างยิ่งถึงจะสามารถนำหลักกฎหมายทั่วไปมาใช้ได้ ในแต่ละเรื่องไม่สามารถข้ามขั้นตอนได้ เหตุที่เป็นเช่นนั้นเพราะกฎหมายได้บัญญัติไว้แจ้งชัดแล้วในมาตรา ๔ วรรคสอง<br /><br /> การที่กฎหมายกำหนดให้มีการอุดช่องว่างของกฎหมาย เนื่องจาก<br /> ๑. ยอมรับว่าการร่างกฎหมายเป็นเรื่องยากอย่างยิ่งที่จะให้ครอบคลุมในทุกกิจกรรมของสังคมและ<br />๒. ข้อห้ามมิให้ศาลปฏิเสธไม่ยอมตัดสินคดีเพราะไม่มีกฎหมาย ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณา<br />ความแพ่ง มาตรา ๑๓๔ บัญญัติไว้ชัดเจนถึงเรื่องดังกล่าวว่า “ไม่ว่าในกรณีใด ๆ ห้ามมิให้ศาลที่รับฟ้องคดีไว้ปฏิเสธไม่ยอมพิพากษาหรือมีคำสั่งชี้ขาดคดีโดยอ้างว่า ไม่มีบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่จะใช้บังคับแก่คดี หรือว่าบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่จะใช้บังคับนั้นเคลือบคลุมหรือไม่บริบูรณ์”<br /> ซึ่งได้รับอิทธิพลจากประมวลกฎหมายแพ่งของฝรั่งเศส มาตรา ๔ ที่บัญญัติว่า “ผู้พิพากษาซึ่งปฏิเสธไม่ยอมพิพากษาคดีโดยอ้างว่าไม่มีบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่จะใช้บังคับแก่คดีก็ดี บทบัญญัติกฎหมายเคลือบคลุมก็ดี บทบัญญัติแห่งกฎหมายไม่บริบูรณ์ก็ดี อาจถูกฟ้องเป็นคดีอาญาในความผิดฐานปฏิเสธความยุติธรรม”<br /> ปรัชญาที่แฝงอยู่เบื้องหลังหลักการอุดช่องว่างนี้ ได้แก่ ศาลต้องเป็นที่พึ่งสุดท้ายเพื่อให้ความยุติธรรมแก่ประชาชน เมื่อประชาชนมาศาลเพื่อขอให้ตัดสินคดีข้อพิพาทแล้ว ศาลปฏิเสธเท่ากับเป็นการทำลายหรือลิดรอนคุณค่าของที่พึ่งสุดท้ายดังกล่าว<br /> ดังนั้น เมื่อมีคดีขึ้นสู่ศาล แม้จะไม่มีกฎหมายบัญญัติที่จะยกขึ้นมาปรับแก่คดีได้ ศาลมีหน้าที่ต้องพิจารณาคดีนั้น โดยนำหลักการอุดช่องว่างตามมาตรา ๔ วรรคสองมาปรับใช้ตามลำดับ<br /><strong>๑. จารีตประเพณีแห่งท้องถิ่น</strong> หมายถึง ระเบียบแบบแผนที่ถือปฏิบัติและได้รับการยอมรับใน<br />สังคม และเป็นเครื่องมือหรือกลไกทางสังคมอย่างหนึ่งที่ทำให้สังคมอยู่กันมาอย่างสงบสุขและเรียบร้อย นอกจากหรือก่อนที่จะมีกฎหมายบัญญัติขึ้น ซึ่ง รศ.ณัฐพังศ์ โปษกะบุตร ได้อธิบายว่าจารีตประเพณีที่จะนำมาใช้ปรับนั้นควรมีลักษณะดังต่อไปนี้ (คำบรรยายหลักกฎหมายเอกชน,มหาวิทยาลัยรามคำแหง,หน้า ๘๘.)<br />๑) ต้องเป็นจารีตประเพณีที่บุคลในท้องถิ่นได้ถือปฏิบัติกันทั่วไป<br />๒) ต้องเป็นจารีตประเพณีที่ถือปฏิบัติต่อกันมาเป็นเวลานาน<br />๓) ต้องเป็นจารีตประเพณีที่ไม่ขัดต่อกฎหมายหรือขัดต่อความสงบเรียบร้อย หรือ<br />ศีลธรรมอันดีของประชาชน</div><div align="justify">๔) ต้องเป็นจารีตประเพณีที่ทราบกันทั่วไป<br /> เช่น จารีตประเพณีแห่งท้องถิ่นเกี่ยวกับธรรมเนียมประเพณีวงการค้าเกี่ยวกับการขนส่งที่ทราบกันอยู่ระหว่างคู่สัญญานั้นแล้วว่าถ้าเกิดการเสียเวลาก็ให้มีการคิดค่าเสียเวลาให้แก่กัน ซึ่งแม้ว่าคู่สัญญาไม่ได้มีการตกลงกันในเรื่องของค่าเสียเวลา จารีตประเพณีหรือธรรมเนียมทางการค้าดังกล่าวย่อมใช้บังคับกันได้ หรือตามตัวอย่างต่อไปที่ชี้ให้เห็นว่ากฎหมายไม่ได้อธิบายไว้ว่าวิธีการหมั้นเป็นอย่างไร กฎหมายเพียงแต่บัญญัติถึงเรื่องหมั้นเท่านั้น<br /> การหมั้นจะต้องทำอย่างไรบ้างนั้น ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ไม่ได้อธิบายไว้ว่าวิธีการหมั้นจะต้องทำอย่างไร แต่เมื่อพิจารณาตามจารีตประเพณีแห่งท้องถิ่นมาแต่โบราณจะต้องมีของหมั้น ตามกฎหมายผัวเมียเดิมก็กล่าวถึงขันหมากหมั้นว่า และประเพณีปัจจุบันการหมั้นจะต้องมีของหมั้นเสมอด้วย หากเป็นการสู่ขอเฉย ๆ ก็หาเรียกว่าเป็นการหมั้นไม่(ฎ.๖๗๖/๒๔๘๗) หรือ ฎ. ๕๒๕/๒๕๐๙ วินิจฉัย คำว่า “หมั้น” ตามที่เข้าใจกันธรรมดาและตามประเพณีจะเรียกว่าหมั้น ก็ต่อเมื่อฝ่ายชายนำขอหมั้นไปมอบให้ฝ่ายหญิงแล้ว เมื่อมีการหมั้นแล้ว ถ้าฝ่ายใดผิดสัญญาหมั้น ฝ่ายนั้นต้องรับผิดชดใช้ค่าทดแทนตามมาตรา ๑๔๓๘ โดยที่มีกฎหมายบัญญัติไว้เป็นพิเศษเช่นนี้การตกลงว่าจะสมรสโดยไม่มีการหมั้นจึงอยู่นอกขอบเขตที่กฎหมายรับรอง หากไม่ปฏิบัติตามที่ตกลงไว้จึงเรียกค่าทดแทนไม่ได้<br /> เมื่อไม่มีบทบัญญัติแห่งกฎหมาย และไม่มีจารีตประเพณีแห่งท้องถิ่นแล้ว ให้พิจารณาถึงลำดับถัดไป<br /> </div><div align="justify"><strong>๒. กฎหมายที่ใกล้เคียงอย่างยิ่ง</strong> หมายถึง กฎหมายที่มีลักษณะที่ใกล้เคียงพอที่จะนำมาปรับใช้แก่<br /><br />ข้อเท็จจริงนั้น ๆ ได้ หรือเหตุผลของข้อเท็จจริงเหมือนหรือใกล้เคียงกัน<br /> เช่น ฎ ๘๘๓๑/๒๕๔๒ เรือ พ. ของจำเลยร่วมที่ ๒ เดินทางมาถึงท่าเรือบริษัท ด. ใน วันที่ ๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๕ โจทก์ได้รับมอบสินค้าเมื่อวันที่ ๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๕ ซึ่งเป็นเวลาก่อนที่พระราชบัญญัติการรับขนของทางทะเล พ.ศ. ๒๕๓๔ ใช้บังคับจึงต้องนำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๖๒๔ มาใช้บังคับตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๔ วรรคสอง เพื่อให้เจ้าหน้าที่มาตรวจคนที่มากับเรือ ซึ่งการเหล่านี้มิใช่การขนส่ง แต่เป็นงานที่เกี่ยวกับเอกสารหรือการติดต่อกับบุคคลต่าง ๆ ซึ่งผู้ขนส่งมิได้กระทำโดยตนเอง หากแต่ได้มอบหมายให้จำเลยทำแทนเท่านั้น การกระทำขอจำเลยนั้นจึงมิใช่ลักษณะการร่วมเป็นผู้ขนส่งสินค้าหรือเป็นผู้ขนส่งหลายคนหลายทอดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๖๑๘ อันเป็นบทกฎหมายที่ใกล้เคียงอย่างยิ่งที่ยกมาปรับแก่คดีรับขนของทางทะเลในขณะเกิดข้อพิพาท<br /> อุทธาหรณ์ข้างต้น ท่านจะเห็นได้ว่า ศาลพิจารณาว่าข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการกระทำของจำเลยไม่เหมือนและ/หรือใกล้เคียงกับการขนส่ง จึงจะฟ้องให้จำเลยรับผิดไม่ได้ พิจารณาจึงเหตุผลของข้อเท็จจริงทั้งสองข้อเท็จจริงว่า มีเหตุผลเดียวกัน หรือ เหตุผลที่ใกล้เคียงกันอย่างยิ่งหรือไม่<br /> ข้อสังเกตเกี่ยวกับการนำกฎหมายที่ใกล้เคียงอย่างยิ่งมาปรับใช้ เมื่อท่านพิจารณาเรื่องต่างๆ ข้างต้นแล้ว ข้อยกเว้นของการนำเอากฎหมายที่ใกล้เคียงอย่างยิ่งมาปรับใช้ได้แก่ ถ้ามีกฎหมายพิเศษบัญญัติขึ้นเฉพาะกาลก็มิอาจนำมาตราใด ๆ ของประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ใช้บังคับได้ เช่น มีการบัญญัติกฎหมายพิเศษขึ้นมาเพื่อใช้แก่การทำนิติกรรมต่างๆ ในตลาดหลักทรัพย์ ได้แก่ พระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ดังนั้น จะนำมาตราอื่นใดของกฎหมายแพ่งพาณิชย์มาปรับใช้เป็นกฎหมายใกล้เคียงอย่างยิ่งไม่ได้ ท่านต้องอาศัยหรือใช้กฎหมายพิเศษนั้น ๆ เท่านั้น ยกเว้นในกฎหมายพิเศษนั้น ๆ มีบทบัญญัติกำหนดให้สามารถนำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาปรับใช้ได้โดยอนุโลม มาให้พิจารณาตามคำพิพากษาฎีกาที่ ๒๓๙๘/๒๕๓๗<br /><br /><strong>๓. หลักกฎหมายทั่วไป</strong> เมื่อไม่มีบทกฎหมายที่ยกมาปรับคดีแล้ว ไม่มีจารีตประเพณีแล้ว ไม่มีกฎหมายที่ใกล้เคียงอย่างยิ่งแล้ว ให้นำหลักกฎหมายทั่วไปขึ้นมาวินิจฉัยคดี<br /> หลักกฎหมายทั่วไป หมายถึง บรรดาหลักกฎหมายที่ประเทศต่างๆ หรือ หลักกฎหมายที่นักนิติศาสตร์ให้การยอมรับถึงหลักกฎหมายดังกล่าวว่าให้ความเป็นธรรมและมีลักษณะเป็นสากล<br /> ซึ่งความหมายของหลักทั่วไปมีนักนิติศาสตร์ให้คำอธิบายไว้มากมายหลายท่านด้วยกันซึ่งผู้เขียนเห็นสมควรนำมาแสดงไว้ ณ ที่นี้ เพื่อให้ท่านได้กระจ่างชัดและเกิดมโนภาพของความหมายของหลักทั่วไปให้คมชัดขึ้น<br /> ศาสตราจารย์ประมูล สุวรรณศร ให้ความหมายของหลักกฎหมายทั่วไปโดยท่านอธิบายไว้ว่า หลักกฎหมายทั่วไป คือ หลักกฎหมายที่ประเทศส่วนมากในโลกยอมรับรอง และใช้อยู่ด้วยกันมิใช่กฎหมายต่างประเทศที่เป็นของประเทศใดประเทศหนึ่งโดยเฉพาะ (กฎหมายลักษณะพยานหลักฐาน,ประมูล สุวรรณศร, พิมพ์ครั้งที่ ๗,กรุงเทพฯ,พ.ศ.๒๕๑๗,หน้า ๒๑.)<br /> ศาสตราจารย์ไพจิตร ปุญญพันธ์ อธิบายไว้ว่า หลักกฎหมายทั่วไป คือ หลักกฎหมายของประเทศที่เจริญแล้วยอมรับนับถือกันมิใช่กฎหมายต่างประเทศที่เป็นของประเทศหนึ่งประเทศใดโดยเฉพาะแต่อาจเป็นของประเทศหนึ่งประเทศใดก็ได้ แต่ในประเทศอื่น ๆ ที่เจริญแล้วยอมรับนับถือกัน (หลักกฎหมายปิดปากกับการสืบพยานบุคคลเปลี่ยนแปลงแก้ไขข้อความในเอกสาร,ไพจิตร ปุญญพันธ์,บทความวิชาการ,พ.ศ.๒๕๓๘,หน้า ๔๐.)<br /> ศาสตราจารย์หลวงจำรูญเนติศาสตร์ ได้อธิบายถึง หลักกฎหมายทั่วไปไว้ในคำสอนชั้นปริญญาโท มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ว่า หลักกฎหมายทั่วไป คือ หลักกฎหมายที่ยอมรับนับถือกันอยู่โดยทั่วไปไม่เฉพาะประเทศใดประเทศหนึ่งเท่านั้น เพราะตัวบทกฎหมายใช้คำว่า หลักกฎหมายทั่วไป ก็ต้องหมายความว่าเป็นหลักกฎหมายที่รับรองหรือรับนับถือกันอยู่ทั่วไป ที่ว่าทั่วไปนั้นไม่ใช่หมายความว่าทั่วไปเฉพาะในประเทศไทยไม่<br /> ศาสตราจารย์ดร.เอช เอกูต์ อธิบายไว้ว่า หลักกฎหมายทั่วไปเป็นข้อบังคับกฎหมาย ซึ่งศาลใช้บังคับแก่คดีเรื่องใดเรื่องหนึ่งหรือนักนิติศาสตร์ได้เขียนไว้ในตำรา แม้จะไม่มีตัวบทกฎหมายบัญญัติไว้ ตัวอย่างหลักกฎหมายทั่วไป คือ หลักที่ว่าใครล้างสิทธิอันใดผู้นั้นต้องนำสืบหลักที่ว่า ผู้ใดจะโอนให้แก่บุคคลอันซึ่งสิทธิอันสมบูรณ์ยิ่งกว่าที่ตนมีอยู่ไม่ได้ หรือว่า หลักบุคคลทุกคนต้องรู้กฎหมายและหลักเหล่านี้มักปรากฎหรือมีกล่าวไว้ในภาษาลาติน<br /> หลวงประดิษฐ์มนูธรรม (ปรีดี พนมยงค์) ให้คำอธิบายถึงหลักกฎหมายทั่วไปไว้อย่างน่าสนใจว่า แท้จริงแล้ว หลักกฎหมายทั่วไป คือหลักซึ่งมนุษย์ที่รวมกันอยู่เป็นหมู่คณะหรือประเทศจักต้องประพฤติต่อกัน และท่านได้ตั้งข้อสังเกตต่อไปอีกว่า (ศ.ดร.ปรีดี พนมยงค์,กฎหมายแพ่ง: หลักทั่วไป,พ.ศ.๒๕๐๖,อ้างใน รศ.ประสิทธิ์ โฆวิไลกุล,หลักกฎหมายทั่วไป,หน้า๔๔)<br /> ๑. หลักกฎหมายทั่วไป เป็นหลักกฎหมายที่มีอยู่ทั่วไป ไม่จำกัดว่าอยู่ที่ใด ขอให้เป็นหลักกฎหมายที่เอามาตัดสินได้ก็แล้วกัน ความเห็นนี้เป็นความเห็นที่ไม่มีขอบเขตทำให้หลักเกณฑ์ที่นำมาปรับไม่แน่นอน ซึ่งขัดต่อวิสัยของวิชานิติศาสตร์ที่พยายามทำให้กฎหมายมีความแน่นอน<br /> ๒. การเปิดโอกาสให้นำเอาหลักกฎหมายของระบบอื่นมาใช้อาจมีลักษณะขัดแย้งกับหลักเจตนารมณ์ของกฎหมายได้ หลักกฎหมายที่มีอยู่ในระบบกฎหมายของประเทศโดยค้นหาได้จากกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ กฎหมายรัฐธรรมนูญ หรือกฎหมายลายลักษณ์อักษรอื่น ที่มีหลักใหญ่พอที่จะทำเป็นหลักอ้างอิงได้ บทบัญญัติที่มีอยู่มากมาย โดยปกติเกิดจากหลักทั่วไปเพียงไม่กี่หลัก หาได้ศึกษาความเป็นมาของหลักกฎหมายและการศึกษาพิเคราะห์ตัวบทหลายๆ มาตราให้ดีจริง ๆ ก็จะพบหลักใหญ่ที่อยู่เบื้องหลังบทบัญญัติเหล่านั้น หลักใหญ่นี้เป็นหลักกฎหมายทั่วไปที่นำมาปรับแก่คดีได้<br /> สุดท้าย ศาสตราจารย์ ดร.หยุด แสงอุทัย ท่านได้อธิบายหลักกฎหมายทั่วไปไว้ว่า คือ<br /> ๑. สุภาษิตที่เขียนเป็นภาษาลาตินเป็นหลักกฎหมายทั่วไป<br /> ๒. หลักกฎหมายทั่วไป ได้แก่ หลักกฎหมายที่ผู้ร่างประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์นำมาใช้ในการร่างกฎหมาย หลักกฎหมายทั่วไปนี้ จะทราบได้จากการนำบทมาตราต่าง ๆที่บัญญัติสำหรับข้อเท็จจริงที่คล้ายคลึงกันมาพิจารณา และเมื่อพิจารณาตัวบทกฎหมายหลายมาตราดังกล่าว ก็จะพบหลักกฎหมายทั่วไปผู้ร่างนำมาใช้ เช่น หลักผู้รับโอนไม่มีสิทธิดีกว่าผู้โอน ท่านอธิบายต่อไปว่า หลักกฎหมายทั่วไปเป็นหลักที่กว้างมาก ผู้มีหน้าที่ในการค้นหาเพื่ออุดช่องว่างคือ ศาลยุติธรรม (หมายเหตุของผู้เขียน เห็นว่า หน้าที่ในการค้นหาหลักต่างๆ ไม่ควรจำเพาะแต่ศาลยุติธรรมเท่านั้น ควรหมายความรวมถึงนักนิติศาสตร์ทุกท่าน)โดยอาศัยที่มีดังต่อไปนี้<br />๑. สุภาษิตกฎหมาย<br />๒. หลักกฎหมายต่างประเทศ<br />๓. หลักแห่งความยุติธรรม<br />๔. หลักสามัญสำนึกหรือการใช้ดุลพินิจของศาล<br />๕. คำสอนหรือตำรากฎหมาย<br />๖. หลักความยุติธรรมตามธรรมชาติ<br />ตัวอย่างสัญญาประกันภัยทางทะเลตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๘๖๘ ให้ใช้บังคับตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายทะเล แต่ปรากฏว่ากฎหมายทะเลในประเทศไทยยังไม่มีการบัญญัติไว้ ทั้งจารีตประเพณีแห่งท้องถิ่นก็ไม่ปรากฏ จึงต้องวินิจฉัยคดีตามหลักกฎหมายทั่วไป กรมธรรม์ประกันภัยทางทะเลทำขึ้นเป็นภาษาอังกฤษ จึงควรถือกฎหมายว่าด้วยการประกันภัยทางทะเลของประเทศอังกฤษ โปรดศึกษาตาม ฎ.๗๓๕๐/๒๕๓๗ และ ๙๙๙/๒๔๙๖ เป็นสำคัญ หรือ สัญญาใหม่ ๆ ที่เกิดขึ้น เช่น สัญญาให้ใช้สิทธิในทรัพย์สินปัญญา สัญญาธุรกิจแฟรนไซส์ ศาลสามารถนำหลักกฎหมายทั่วไป เรื่อง บุคคลต้องปฏิบัติตามสัญญา ซึ่งเป็นหลักกฎหมายตามสุภาษิตกฎหมายภาษาละติน “Pacta sunt servanda” (อ่านว่า แพคต้า-ซุง-เซอวันด้า) มาวินิจฉัยคดีได้</div><div align="justify">---------------------------</div><div align="justify">กิตติบดี</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-3221981144030390385?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-82146666399772040172009-10-29T11:16:00.000+07:002009-10-29T11:21:28.060+07:00<strong><span style="color:#330000;">เอกสารประกอบการบรรยายรายวิชาหลักกฎหมายเอกชน</span></strong><br /><div align="justify"><strong>หลักการตีความเพื่อใช้กฎหมายแพ่งและพาณิชย์</strong><br /> หลักการตีความกฎหมาย หรือ หนังสือกฎหมายของบางท่านอธิบายโดยเรียกว่า การปรับใช้กฎหมาย หรือ การตีความเพื่อปรับใช้กฎหมาย หรือ Application of Law<br /> Application แปลว่า การประยุกต์เอาไปใช้ ใช้กับอะไร คำตอบคือ การจำข้อกฎหมายไปปรับใช้กับข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นจริง ซึ่งเวลาท่านไปทำงานจะพบว่าทางปฏิบัติจะมีการแบ่งเป็นปัญหาอยู่ ๒ ลักษณะ ได้แก่ ปัญหาข้อกฎหมาย กับ ปัญหาข้อเท็จจริง หน้าที่ของนักกฎหมายต้องนำข้อกฎหมายที่ได้ศึกษาหาความรู้มาปรับใช้ให้ได้อย่างถูกต้องและแม่นยำซึ่งทั้งหลายทั้งปวงก็จะกลับเข้าสู่หลักการทั่วไป (principle) ที่บรรดานักกฎหมายเริ่มต้นศึกษาตั้งแต่อยู่ชั้นปีที่ ๑ นี้<br /><br /> มาตรา ๔ บัญญัติว่า “กฎหมายนั้นต้องใช้ในบรรดากรณีซึ่งต้องด้วยบทบัญญัติใด ๆ แห่งกฎหมายตามตัวอักษร หรือตามความมุ่งหมายของบทบัญญัตินั้น ๆ ”“ The law must be applied in all cases which come with in the letter or the spirit of its provisions”<br /><br /> จะเห็นได้ว่ามีคำอยู่ ๒ คำที่น่าสนใจใคร่ต้องพิเคราะห์ถึงได้แก่<br />๑. บทบัญญัติใด ๆ แห่งกฎหมายตามตัวอักษร (By letter)<br />๒. บทบัญญัติใด ๆ แห่งกฎหมายตามความมุ่งหมาย (By spirit)<br />“กฎหมาย” ตามบทบัญญัติข้างต้น ย่อมหมายถึง กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ แต่ถึงกระนั้นตาม<br />ความเห็นของท่านพระยาเทพวิฑูร (บุญช่วย วณิกกุล) ได้แสดงทรรศนะไว้ว่า คำว่า กฎหมาย ที่ปรากฏในมาตรา ๔ นั้น น่าจะหมายความรวมทั้ง กฎหมายใด ๆ อันเป็นลายลักษณ์อักษร ได้แก่ กฎหมายรัฐธรรมนูญ ประมวลกฎหมาย พระราชบัญญัติ พระราชกำหนด พระราชกฤษฎีกา กฎกรทรวง ระเบียบต่าง ๆเป็นต้น (อ้างใน, ประสิทธิ์ โฆวิไลกุล, กฎหมายแพ่งหลักทั่วไป, สำนักพิมพ์นิติธรรม, พ.ศ. ๒๕๔๕, หน้า ๖.) ซึ่งเป็นการขยายขอบเขตที่มากกว่าเฉพาะประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ซึ่งผู้เขียนก็เห็นด้วยตามคำอ้างเช่นนั้น เพราะกฎหมายที่ปรากฏเป็นตัวอักษรนั้นเปรียบได้กับร่างกาย อันมีความมุ่งหมายเป็นจิตใจ แต่อย่างไรเสีย มีกฎหมายบางประเภทที่มีการกำหนดโทษทางอาญา ได้แก่ ลักษณะของโทษทัณฑ์ที่มุ่งสู่การจำกัดสิทธิในชีวิต (ประหารชีวิต) ร่างก่าย (จำคุก/กักขัง) เสรีภาพ อนามัย ทรัพย์สิน (ริบ ปรับ ยึดทรัพย์ เป็นต้น) เช่น ประมวลกฎหมายอาญา ควรถูกจำกัดการตีความกฎหมายโดยเคร่งครัด กล่าวคือ กฎหมายลายลักษณ์อักษรบัญญัติไว้เช่นใด ก็ควรใช้เพียงแค่นั้น ตัวอย่างเช่น เคยมีคำพิพากษาศาลฎีกาไว้ว่า ลักกระแสไฟฟ้า เป็นความผิดฐานลักทรัพย์ เมื่อพิจารณาตามกฎหมายอาญา กำหนดว่า “ผู้ใดเอาไปซึ่งทรัพย์ผู้อื่นโดยทุจริต ต้องระวางโทษ” จึงมีคำถามว่ากระแสไฟฟ้าเป็นทรัพย์หรือไม่ การที่จะพิจารณาว่าเป็นทรัพย์หรือไม่ ในกฎหมายอาญาไม่มีการวางคำนิยามศัพท์ไว้ว่ามีความหมายว่าอย่างไร แต่เมื่อพิจารณาจากประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มีการกำหนดความหมายของคำว่า “ทรัพย์” ไว้ว่าหมายถึง วัตถุมีรูปร่าง แต่เมื่อพิจารณาตามจักษุแล้ว จะพบว่า กระแสไฟฟ้าไม่มีรูปร่าง จึงไม่เป็นทรัพย์ แต่หากจะหมายความเป็นทรัพย์สิน (ทรัพย์สิน หมายความว่า ทรัพย์และวัตถุที่ไม่มีรูปร่างแต่อาจมีราคาและถือเอาได้) ดังนั้น เมื่อ ตีความกฎหมายอาญาจึงต้องเพ่งพิจารณาถึงบทบัญญัติโดยเคร่งครัดเท่านั้น กฎหมายอาญาบัญญัติว่า ลักทรัพย์ มิใช่ ลักทรัพย์สิน ผู้ที่ลักกระแสไฟฟ้าจึงไม่มีความผิดฐานลักทรัพย์ หลายท่านคงอดแปลกใจไม่ได้ว่า เมื่อได้ความชัดว่า ผู้นั้นเป็นหัวขโมย ถูกต้องแล้วที่กฎหมายลงโทษ เพราะเมื่ออาศัยลายลักษณ์อักษรที่ปรากฏไม่ได้ ก็ต้องพิจารณาจากเจตนารมณ์ของกฎหมาย น่าจะอยู่ที่ไม่ต้องการให้ผู้ใดเอาของ ๆ ผู้อื่นไป โดยไม่มีอำนาจหน้าที่แต่อย่างใด และเพื่อความสงบเรียบร้อยของสังคม<br /> แต่ความหมายเป็นเช่นนั้นไม่ หลักการตีความกฎหมายอาญาต้องตีความโดยเคร่งครัด แม้เจตนาของกฎหมายดังกล่าวจะเป็นเรื่องที่ถูกต้องก็ตาม แต่โทษที่ผู้นั้นได้รับมีเนื้อหาเป็นการลิดรอนสิทธิในชีวิต ร่างกาย เสรีภาพ จิตใจ ของบุคคล จึงไม่อาจทำเช่นนั้นได้ หากจะลงโทษในความคิดเช่นนั้น ก็ต้องไปบัญญัติกฎหมายใหม่เพื่อมาใช้บังคับในกาลข้างหน้า เช่น บัญญัติความผิดฐาน “ลักทรัพย์สิน” ขึ้น ทั้งนี้หากพิจารณากันอย่างลึกซึ้งก็เพื่อคุ้มครองสิทธิของบุคคลนั้นเอง แต่เหตุที่กฎหมายอื่น สามารถขยายความให้ครอบคลุมถึงเจตนาได้นั้น มีหลายเหตุปัจจัยด้วยกัน กล่าวคือ<br />๑. กฎหมายจะต้องทันสมัยสม่ำเสมอ<br />๒. ผู้ร่างกฎหมายอาจคิดหรือคาดเห็นเหตุการณ์ล่วงหน้ามิได้<br />๓. คุ้มครองปัจเจกชน (เอกชน) ผู้สุจริต<br />๔. โทษทัณฑ์ของกฎหมายอื่นนอกจากกฎหมายอาญาไม่ได้มีลักษณะเป็นการลิดรอนต่อสิทธิในชีวิต ร่างกาย เสรีภาพ ทรัพย์สินของบุคคล แต่มุ่งประโยชน์ที่ค่าเสียหายและ/หรือความเสียหายที่เกิดขึ้นจริง ซึ่งเรื่องนี้สอดคล้องกับธรรมเนียมปฏิบัติของศาลไทย หรือปรัชญากฎหมายไทยที่ว่า “ต้องไม่มีผู้ใดจะแสวงหาผลกำไรหรือประโยชน์จากการเป็นคดีความกัน”<br />ด้วยเหตุนี้ ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ที่มีเนื้อหาสาระอยู่ตรงนี้ “กำหนดความสัมพันธ์ สิทธิ หน้าที่ ระหว่างเอกชนกับเอกชน” ประกอบกับ ปรัชญาว่า บุคคลทุกคนต้องกระทำการโดยสุจริต และต้องการให้การแสดงออกต่าง ๆของมนุษย์มีค่าบังคับได้เสมอ ดังปรากฏเรื่อง “ความศักดิ์สิทธิ์แห่งการแสดงเจตนา” ดังนั้น เพื่อต้องการส่งเสริมความสุจริตของบุคคล และคุ้มครองปัจเจกชน จึงมีความจำเป็นต้องขยายความกฎหมายให้นอกเหนือจากที่ปรากฏเป็นลายลักษณ์อักษรโดยขอให้ท่านพิจารณาจากตัวอย่างข้างล่างประกอบเรื่อง “ป้ายห้ามเดินลัดสนาม” “บรรดากรณีซึ่งต้องด้วยบทบัญญัติใด ๆ ” หมายถึง มาตราทุกมาตราที่บัญญัติขึ้นตามกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ และตามความเห็นของท่านพระยาเทพวิฑูร<br />“การตีความกฎหมาย” หมายถึง การค้นหาเพื่อสร้างความกระจ่างชัดในความหมายของกฎหมาย (ข้อสังเกต การตีความไม่ใช่การแปลความ ส่วนจะแตกต่างและ/หรือเหมือนกันอย่างไร โปรดหาวิสัชนา)<br />สำหรับการค้นหาความหมายของกฎหมาย เพื่อนำไปสู่การบังคับใช้กฎหมายนั้น ถ้าท่านเลือกแสวงหาแบบกว้างขวางจนเกินไปอย่างมหาสมุทร ย่อมเป็นปัญหาในทางปฏิบัติได้<br /><br />หากขีดวงจำกัดให้แคบจนเกินไป ก็เป็นอุปสรรคของผู้ปฏิบัติเช่นเดียวกัน<br /> แล้วจะค้นหาอย่างไร?<br /> ขอให้ท่านลอง ระลึกภาพการโยนหินลงแม่น้ำ ท่านจะเห็นว่า แรงกระทบของก้อนหิน จะทำให้ผิวของน้ำแผ่ขยายตีวงกว้างขึ้น ๆ ฉันใด การตีความกฎหมายนี้ ฉันนั้น เมื่อท่านเลือกตีความบทบัญญัติใด ก็ให้เริ่มต้นจากสิ่งนั้น เพียงเฉพาะที่ขยายได้เท่านั้น เหมือนก้อนหินที่ทำให้น้ำกระเพื่อมเฉพาะแหล่งที่โยนกระทบเท่านั้นแล ข้อเปรียบเทียบดังกล่าวใคร่ให้ท่านโปรดพิจารณาก่อน แล้วค่อยจำเมื่อท่านเห็นด้วย<br /> เมื่อเป็นเช่นนั้น การตีความหมายจึงจำเป็นต้องถูกกำกับโดยอาศัยหลักดังต่อไปนี้เป็นลำดับขั้นไป</div><div align="justify"><strong>ลำดับที่ ๑. พิจารณาจากบทบัญญัติของกฎหมาย</strong><br /> มีหนังสือหลายเล่มได้อธิบายในเรื่องนี้ไว้ว่า “เมื่อถ้อยคำชัดเจนแล้ว ก็ไม่ต้องตีความอีก” ซึ่งการตีความกฎหมายนั้นจะตีความเฉพาะกรณีที่ถ้อยคำของกฎหมายไม่ชัดเจน ไม่แน่นอน คลุมเครือเท่านั้น (สมยศ เชื้อไทย, วิชากฎหมายแพ่ง: หลักทั่วไป,พิมพ์ครั้งที่ ๒,๒๕๓๔,หน้า ๑๓๒.) เช่น มีการนำป้ายไปปักไว้ที่สนามหญ้าว่า ห้ามเดินลัดสนาม เมื่อพิจารณาจากลายลักษณ์อักษรที่ปรากฏบนป้าย ถ้อยคำหรือถ้อยความได้กำหนดไว้แจ้งชัดว่า “ห้ามเดิน”เหยียบย่ำไปที่พื้นสนามนั้น แต่หากมีผู้สงสัยว่าแล้ว วิ่ง กระโดด ขี่จักรยาน(ยนต์) ขับรถยนต์ เข้าไปในสนามได้หรือไม่ เพราะลายลักษณ์อักษรได้ปรากฏอยู่แจ้งชัดแล้วว่า “ห้ามเดิน” เท่านั้น มิได้รวมถึง การวิ่ง กระโดด หรือกิจกรรมอื่นใด จากตัวอย่างดังกล่าว ทำให้ท่านเห็นได้ว่า การอ่านแต่เพียงบทบัญญัติแห่งกฎหมายไม่เพียงพอ ที่จะหยั่งทราบว่าเจตนาและ/หรือความมุ่งหมายของผู้เขียนต้องการอะไร ซึ่งจะต้องเตือนห้ามเดินลัดสนาม ผู้เปิดประกาศมีเจตนาหรือความมุ่งหมายที่ไม่ต้องการให้พื้นสนามได้รับความเสียหา ดังนั้น การวิ่ง การกระโดด หรือ กิจกรรมอื่นใดที่เกิดความเสียหายกับพื้นสนามย่อมไม่สามารถกระทำได้<br /> ทำให้เห็นได้ว่า การค้นหา หรือแสวงหาความหมายของกฎหมาย ต้องไม่หยุดอยู่เฉพาะตัวบทกฎหมายเท่านั้น แต่ต้องพิจารณาเจตนารมณ์ประกอบด้วยเสมอ (ข้อพึงสังเกต แม้ลายลักษณ์อักษรจะชัดเจนแล้ว แต่เพื่อความไม่ประมาทขอให้ท่าน ถามตนเองอยู่เสมอว่า ลายลักษณ์นั้นมีเจตนาอย่างไร เช่น ให้นักศึกษาชายผูกเน็คไทในงานพิธี เห็นได้ชัดเจนว่านักศึกษาชายต้องปฏิบัติตาม จะอ้างว่า ใส่สูทผูกหูกระต่ายมา ก็ดูสุภาพเรียบร้อยแล้วไม่ได้ เพราะกฎหมายบัญญัติไว้ชัดอยู่แล้ว และท่านก็สามารถระลึกได้ว่าที่กำหนดเช่นนั้น มีเจตนาให้นักศึกษาแต่งกายในรูปแบบที่เรียบร้อยเสมอเหมือนกัน)</div><div align="justify"><strong>ลำดับที่ ๒ การค้นหาเจตนารมณ์ของกฎหมาย (The Spirit of Law)</strong><br />การค้าหาเจตนารมณ์ของกฎหมาย (The Spirit of Law) นั้น มีวิธีการดังต่อไปนี้<br />๑.ให้ใช้วิธีการสอบถามจากผู้ร่างกฎหมายโดยตรง ว่าผู้ร่างมีเจตนาอย่างไร ซึ่งในทางปฏิบัติ (ความจริง) ผู้ร่างกฎหมายส่วนใหญ่ มักจะไม่อยู่ให้ถาม หรือไม่ก็ล้มหายตายจากไป หรืออื่นใดก็ตามที จึงจำเป็นต้องใช้วิธีการที่สองคือ<br />๒. อ่านบทบัญญัติแห่งกฎหมายทั้งฉบับ กล่าวคือ เมื่อไม่มีผู้ร่างอยู่ให้ซักถามได้ ก็อ่านบทบัญญัติแห่งกฎหมายทั้งฉบับ (The whole text)<br />การอ่านถ้อยคำแห่งกฎหมายทุกคำของบทบัญญัติแห่งกฎหมาย นั้น ท่านต้องไม่ละเลยคำหนึ่งคำใดของกฎหมาย เพื่อจะได้หยั่งทราบว่า ผู้ร่างกฎหมายมีความประสงค์ที่แท้จริงอย่างไร ดังสุภาษิตกฎหมายลาติน กล่าวไว้ว่า “ถ้อยคำแห่งกฎหมายทุกคำต้องไม่ถูกล่วงข้ามไปเสีย” ( A VERBIS LEGIS NON EST RECEDENDUM; from the words of the law, there is not any departure) เหตุนี้เองการเป็นนักกฎหมายที่ดีและพึงปรารถนาต้องมีคุณสมบัติของผู้ที่มีความรอบคอบถี่ถ้วน ซึ่งท่านสามารถฝึกได้<br /><strong>๓. อ่านทุกอย่างที่เกี่ยวกับกฎหมายฉบับที่ท่านประสงค์ค้นหา</strong><br />๓.๑ สืบค้นใครเป็นผู้ร่างแล้วสอบถาม<br />๓.๒ อ่านหลักการและเหตุผลในชั้นร่าง<br />๓.๓ อ่านรายงานการประชุมในชั้นร่างทุกขั้นตอน<br />๓.๔ อ่านจากวาระการพิจารณากฎหมายรัฐสภา<br />๓.๕ อ่านจากความเห็นข้อกฎหมายของคณะกรรมการกฤษฎีกา<br /> เมื่อผ่าน ๑-๓ แล้ว จะหยั่งทราบเจตนารมณ์ของกฎหมายได้อีกโดยอาศัยหลักต่าง ๆ ดังนี้<br /><br /><strong>๑. หลักสามัญสำนึก (Common Sense)</strong><br /><br />ผู้เขียนได้บรรยายอยู่เสมอว่า เมือท่านเข้ามาเรียนวิชากฎหมาย โปรดกรุณาอย่าลืมนำสามัญสำนึกหรือ Common Sense ของท่านติดตัวมาเรียนด้วย ดังคำกล่าวที่ว่า When you come to law school; Don’t forget to bring your common sense. เพราะ กฎหมายส่วนมากนั้นมีที่มาจากสามัญสำนึกของมนุษย์<br />“I pound of common sense needs 10 pound of learning”<br />การเรียนรู้ถึง ๑๐ ปอนด์ดังอุปมานี้ มนุษย์เรียนรู้และสั่งสมจากการกระทำ และการกระทำหรือปฏิบัติใด ๆ ที่สังคมเห็นว่าดีงามและถูกต้องก็จะยึดถือเป็นประเพณี ซึ่งจะเห็นได้ว่า ในการค้นหาความหมายของกฎหมายที่ให้ยึดหลักสามัญสำนึกนั้น มนุษย์ย่อมพึงนำสิ่งที่สังคมเห็นพ้องว่าถูกต้อง ดีงาม เป็นเครื่องชี้วัดอยู่แล้ว ดังนั้น ท่านจะปรับใช้กฎหมายได้ดีเพียงใดนั้น คงเป็นภาระหน้าที่ของท่านว่าท่านมีคลังแห่งสามัญสำนึกเพียงใด ซึ่งผู้เขียนขอแนะนำว่า การหาสามัญสำนึกมาเก็บใสคลังสมองของตนต้องหมั่นฝึกฝนอยู่เสมอ เช่น อ่านลายลักษณ์อักษร ต้องฝึกถามตนเองว่า ที่เขียนอย่างนั้น ผู้ร่างเขาต้องการอะไร หรือแม้เห็นข้อเขียนอะไรสั้น ๆ ก็หมั่นฝึกว่า ผู้เขียนต้องการอะไร...เมื่อท่านฝึกบ่อย ๆ และเป็นประจำ ท่านก็จะได้รับประโยชน์จากการฝึกนั้นโดยอัตโนมัติ..สำคัญ..เพียงแค่คิดจะเริ่มหรือไม่เท่านั้น<br /><br /><strong>๒. หลักเหตุและผล (Logical)</strong><br /><br />บางครั้งลำพังจะใช้หลักสามัญสำนึกเพียงอย่างเดียวไม่อาจค้นหาความหมายได้ จึงต้องอาศัยผู้รู้ และ / หรือผู้เชี่ยวชาญมาให้คำตอบ ซึ่งคำตอบที่ผู้รู้และ/หรือผู้เชี่ยวชาญจะให้นั้นจำเป็นต้องอาศัยเหตุและผลตามหลักตรรกะมาตีความ เพื่อค้นหาความหมายของกฎหมาย (โปรดศึกษาเพิ่มเติมจากบทที่ ๑-๔ ความสัมพันธ์ระหว่างสังคมมนุษย์กับกฎหมาย,หนังสือความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับกฎหมายทั่วไปของผู้เขียน)<br />เมื่ออาศัยหลักการทั้งสองเข้าปรับกับบทบัญญัติที่เป็นลายลักษณ์อักษรแล้ว เจตนารมณ์ของกฎหมายจะค่อย ๆ ปรากฏเด่นชัดขึ้น ให้ผู้อ่านและ/หรือผู้ใช้กฎหมายทราบว่าบทบัญญัติแห่งกฎหมายนั้น ๆ มีความมุ่งประสงค์สิ่งใดและท่านสามารถตีความเพื่อใช้กฎหมายนั้นได้อย่างถูกต้องและแม่นยำ ไม่ได้ถูกสังคมตีตราว่าเป็นนักกฎหมายแบบท่องจำอย่างนกแก้วนกขุนทองและ/หรือเป็นนักกฎหมายแบบศรีธนนชัย<br /><br />อย่างไรก็ตาม การตีความกฎหมายข้างต้นนั้น ท่านรองศาสตราจารย์สมยศ เชื้อไทย ได้กล่าวเตือนไว้ว่าแม้การตีความบทบัญญัติแห่งกฎหมายตามตัวอักษรประกอบกับเจตนารมณ์แล้ว แต่ต้องไม่ลืมว่า “ความมุ่งหมายของกฎหมายก็ย่อมถูกจำกัดครอบด้วยตัวหนังสือเช่นกัน” เปรียบเสมือนกับ “การเป่าลม (เจตนารมณ์) เข้าไปสู่ลูกโป่ง (ตัวอักษร) ที่สามารถเป่าลมได้เท่าที่ลูกโป่งสามารถรับได้เท่านั้น” ตัวอย่างเช่น มาตรา ๑๓๔๙ วรรคสอง บัญญัติว่า “...ที่ดินแปลงใดมีทางออกได้แต่เมื่อต้องข้ามสระ บึง หรือทะเล หรือมีที่ชันอันระดับที่ดินกับทางสาธารณะสูงกว่ากันมากไซร้...”<br />ความเช่นนี้ หากที่ดินที่ถูกปิดล้อมด้วยที่ชายเลน และไม่มีทางออกสู่ที่สาธารณะเจ้าของที่ดินร้องขอให้เปิดทางจำเป็นได้หรือไม่ ซึ่งการค้าหาความมุ่งหมายหรือเจตนารมณ์ของกฎหมายจะพบว่า การที่กฎหมายบัญญัติเช่นนี้ ก็เนื่องด้วยเพื่อช่วยเหลือบุคคลที่มีที่ดินที่ไม่มีทางออก แต่ถ้าพิจารณาถึงตัวอักษร (By Letter) จะไม่มีถ้อยคำใดที่สามารถตีความไปถึงที่ชายเลนได้ (สระ บึง หรือทะเล หรือมีที่ชั้นอันระดับที่ดินกับทางสาธารณะสูงกว่ากัน) ก็ไม่สามารถตีความจนกว้างขวางเกินไปได้ไม่ อย่างที่ผู้เขียนกล่าวไว้แล้วข้างต้นว่า จุดเริ่มของการตีความอยู่ที่ลายลักษณ์อักษร (ก้อนหิน) แผ่ขยายวง มิใช่ไปหาลายลักษณ์อักษรอื่น สรุปได้การตีความกฎหมาย ต้องพิจารณาตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่บัญญัติเป็นลายลักษณ์อักษรว่าบัญญัติไว้อย่างไรกอปรกับพิจารณาถึงเจตนารมณ์ที่ซ่อนเร้นอยู่เบื้องหลังของลายลักษณ์อักษรนั้นด้วยวามีสามัญสำนึกและเหตุผลเช่นใด<br /><br />ตัวอย่างคำพิพากษาฎีกาที่ (ซึ่งต่อไปจะย่อว่า ฎ.) ๒๙๑/๒๕๔๒ บัญญัติให้เจ้าหนี้ผู้ใช้สิทธิเรียกร้องของลูกหนี้จะต้องขอหมายเรียกลูกหนี้เข้ามาในคดีนั้นด้วย ก็เพื่อประสงค์ให้ลูกหนี้ได้มีโอกาสรักษาสิทธิของตนเอง ดังนั้น การที่โจทก์ฟ้องจำเลยที่ ๑ เข้ามาในคดีนี้แทนการขอให้ศาลหมายเรียกจำเลยที่ ๑ เข้ามาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๕๗(๓) จึงถือได้ว่า มีการเรียกลูกหนี้เข้ามาคดีตามความมุ่งหมายของบทบัญญัติดังกล่าว ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา ๔ แล้ว<br /><br />จากตัวอย่างข้างต้น การฟ้องจำเลยที่ ๑ เข้ามาในคดี ย่อมเป็นไปตามความมุ่งหมายของกฎหมายมาตรตรา ๒๓๔ แล้ว การตีความกฎหมายเพื่อปรับใช้ต้องพิจารณาว่า มาตรา ๒๓๔ บัญญัติเป็นลายลักษณ์อักษรไว้ว่า ต้องขอหมายเรียก แต่เจ้าหนี้ (โจทก์) ไม่ขอหมายเรียก ซึ่งเหตุที่กฎหมายเขียนไว้เช่นนั้น เนื่องด้วยต้องการให้ลูกหนี้มีโอกาสเข้ามาคดีเพื่อให้การต่อสู่หรือปฏิเสธว่าตนเป็นหนี้หรือไม่อย่างไร ซึ่งการที่โจทก์ฟ้องจำเลยที่ ๑ เลย แม้จะไม่ได้ทำตามมาตรา ๒๓๔ ก็ไม่ทำให้ความมุ่งหมายของกฎหมายมาตรา ๒๓๔ เสียเปล่าไปแต่อย่างใด เพราะถึงอย่างไรลูกหนี้ (จำเลยที่ ๑) ก็เข้ามาในคดีตามที่กฎหมายประสงค์แล้ว<br /><br />ข้อสังเกต หลักการใช้กฎหมายนั้น กฎหมายไม่ได้ยึดมั่นถือมั่นเฉพาะตัวอักษรหรือตัวหนังสือเป็นสำคัญเท่านั้น การใช้กฎหมายต้องสามารถทำให้ประยุกต์ใช้ได้ในทุกสถานการณ์โดยมินำข้อจำกัดทางลายลักษณ์อักษรมาเป็นอุปสรรค กฎหมายต้องถูกนำไปใช้ในทางที่เป็นไปได้และไม่สร้างอุปสรรคเพียงเพราะข้อจำกัดทางภาษาเขียน และต้องไม่ถูกนำไปปรับใช้เป็นเครื่องมือทางกฎหมายที่เรียกว่าเทคนิคทางกฎหมาย แต่กระนั้นข้อพึงระมัดระวังเป็นอย่างยิ่งต้องไม่ใช้ช่องทางของกฎหมายดังกล่าวไปในทางที่ให้คู่ความ/คู่กรณีฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดเสียเปรียบ<br /><br /> ซึ่งจากตัวอย่างข้างต้นจะเห็นได้ว่า หากศาลยึดติดกับตัวอักษรตามมาตร ๒๓๔ ที่ต้องให้เจ้าหนี้ขอหมายเรียก และพิพากษายกฟ้องโจทก์เนื่องจากไม่ทำตามที่กฎหมายบัญญัติไว้ จะก่อให้เกิดทางเสียเปรียบกับโจทก์เป็นอย่างยิ่ง ในทางเดียวกัน การที่ศาลพิจารณาว่าการที่ฟ้องจำเลยที่ ๑ เข้ามา แทนการขอหมายเรียกก็ไม่ได้ทำให้จำเลยที่ ๑ (ลูกหนี้) เสียเปรียบแต่อย่างใด<br />ฎ. ๓๓๕๑/๒๕๓๕ คู่สมรสตามกฎหมายประกันสังคมให้มีความหมายถึง สามี ภรรยา ที่จดทะเบียนสมรสที่ชอบด้วยกฎหมายเท่านั้น<br />หรือ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๖๒๗ บัญญัติว่า “บุตรนอกกฎหมายที่บิดาได้รับรองแล้วและบุตรบุญธรรมนั้น ให้ถือว่าเป็นผู้สืบสันดานเหมือนกับบุตรที่ชอบด้วยกฎหมายตามความแห่งประมวลกฎหมายนี้” บุตรนอกกฎหมาย หมายถึง บุตรที่เกิดจากบิดามารดาไม่ได้จดทะเบียนสมรสตามกฎหมาย จึงเกิดประเด็นว่า บุตรนอกกฎหมายที่บิดาได้รับรอง การรับรองนั้นอย่างไรจึงจะถือว่าเป็นการรับรอง เพราะการรับรองมีวิธีการรับรองได้หลายวิธีด้วยกัน เช่น<br />๑. บิดาจดทะเบียนรับรองบุตรนอกกฎหมาย หรือ<br />๒. มีพฤติการณ์ที่แสดงออกว่าตนได้รับรอง เช่น การอุปการะเลี้ยงดู การแนะนำต่อสาธารณชน<br />ทั่วไปว่าเป็นบุตร การให้ใช้ชื่อสกุล เป็นต้น<br /> ดังนั้น เมื่อพิจารณาบทบัญญัติและเจตนาแล้วนั้น กรณีที่บิดารับรองบุตรหาใช่การรับรองที่ต้องมีพิธีการอะไรไม่ การับรองโดยทะเบียนคนเกิดและ/หรือโดยเปิดเผยอย่างพฤติการณ์ก็ย่อมสมบูรณ์ตามกฎหมายแล้ว (ฏ.๑๖๐๑/๒๔๙๒)<br /> ฎ. ๑๒๘๘/๒๕๐๘ เมื่อพระราชบัญญัติจราจรทางบกไม่มีบทวิเคราะห์ศัพท์คำว่า “แซง” ไว้แต่ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๔๙๓ นั่น คำว่า “แซง” หมายถึงกริยาที่แทรกหรือเสียด ซึ่งหมายความว่า เบียดเข้าไป หรือเฉียดเข้าไป เมื่อไม่มีกฎหมายบัญญัติเป็นพิเศษก็ต้องตีความตามความหมายธรรมดา</div><div align="justify">-----------------------</div><div align="justify">กิตติบดี</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-8214666639977204017?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-57061246870313912022009-10-29T11:08:00.000+07:002009-10-29T11:16:08.071+07:00<span style="color:#663300;"><strong>เอกสารประกอบการบรรยายรายวิชาหลักกฎหมายเอกชน</strong></span><br /><br /><strong>ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ : บรรพ ๑ หลักทั่วไป</strong><br /><br />ลักษณะ ๑ บทเบ็ดเสร็จทั่วไป<br /><br /><strong>ข้อความเบื้องต้น : การเรียกชื่อกฎหมาย</strong><br /><br /><strong>มาตรา ๑ บัญญัติว่า “กฎหมายนี้ให้เรียกว่า ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์”</strong><br /><br />มาตรา ๑ เป็นเครื่องยืนยันอย่างดียิ่งว่า ประเทศไทยได้จัดร่างประมวลกฎหมายต่าง ๆ โดยยึดตามระบบประมวลกฎหมาย (Codified Law) (ผู้เขียน : สมัยรัชการที่ ๕ เรียกว่า “วิธีกฎหมายประมวญธรรม” คือการจัดกฎหมายเป็นมาตราเป็นลักษณะหมวดหมู่ คือระบบประมวลกฎหมายตามแถบประเภทภาคพื้นยุโรปนั้นเอง) ภายหลังได้รับอิทธิพลจากประเทศตะวันตก โดยมีการจัดทำร่างประมวลกฎหมายอาญาก่อน ในรัชกาลที่ ๕ (ยุคแห่งการเปลี่ยนแปลงเพื่อนำพาประเทศไปสู่อารยประเทศ (Civilization State) ซึ่งถูกเรียกว่า “ประมวลกฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ. ๑๒๗” เหตุผลที่จัดทำร่างกฎหมายฉบับดังกล่าวก่อนกฎหมายอื่น ๆ ไม่ว่าจะเป็นประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา หรือ พระธรรมนูญศาลยุติธรรมนั้น สืบเนื่องจาก กฎหมายอาญาถือเป็นประมวลกฎหมายที่ร่างได้ง่ายที่สุด และผู้ทำหน้าที่ใช้กฎหมาย ได้แก่ ศาลต่าง ๆ สามารถเข้าใจเนื้อหาของกฎหมายได้ง่าย (กิตติศักดิ์ ปรกติ. การปฏิรูประบบกฎหมายไทยภายใต้อิทธิพลยุโรป, หน้า ๑๖๖.)<br /> สำหรับประมวลกฎหมายแพ่งและกฎหมายพาณิชย์นั้นได้ถูกจัดร่างทำขึ้นเป็นลำดับถัดจากกฎหมายอาญา โดยประเทศไทยได้รวมเนื้อหาของกฎหมายทั้งสองประเภทไว้ด้วยกัน (กฎหมายแพ่งและกฎหมายพาณิชย์) ไว้อยู่ในรูปประมวลกฎหมายฉบับเดียวกัน คือ ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ และในการยกร่างประมวลกฎหมายนี้ได้ยกร่างบรรพ ๑ และบรรพ ๒ เป็นภาษาอังกฤษก่อน แล้วจึงแปลเป็นภาษาไทย<br /> <br /> บรรพ ๒ (หลักทั่วไป) และบรรพ ๒ (หนี้) ได้มีการประกาศใช้กฎหมาย ๒ ครั้ง กล่าวคือ ประกาศใช้ครั้งแรก เมื่อวันที่ ๑๑ พฤศจิกายน ๒๔๖๖ และให้มีผลใช้บังคับตั้งแต่ ๑๑ มกราคม ๒๔๖๗ ส่วนประกาศฉบับหลัง เมื่อวันที่ ๑๑ พฤศจิกายน ๒๔๖๗ โดยประกาศให้ใช้ตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม ๒๔๖๗ เป็นต้นมา ซึ่งภายหลังได้มีการปรับปรุงแก้ไขบรรพ ๑ เมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๕<br /><br /> บรรพ ๓ (เอกเทศสัญญา) ประกาศใช้ ๒ ครั้ง กล่าวคือ ประกาศใช้ครั้งแรกเมื่อวันที่ ๑ มกราคม ๒๔๖๗ และส่วนประกาศฉบับหลังเมื่อวันที่ ๑ มกราคม ๒๔๗๑ โดยให้มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน ๒๔๗๒<br /><br /> บรรพ ๔ (ทรัพย์สิน) ประกาศใช้เมื่อวันที่ ๑ มีนาคม ๒๔๗๓ โดยให้มีผลใช้บังคับตั้งแต่ ๑ เมษายน ๒๔๗๕<br /><br /> บรรพ ๕ (ครอบครัว) ประกาศใช้เมื่อวันที่ ๗ มีนาคม ๒๔๗๗ โดยให้มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ ตุลาคม ๒๔๗๘ (แก้ไขเมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๙)<br /><br /> สำหรับบรรพ ๖ (มรดก) บรรพสุดท้ายของประมวลกฎหมายนั้น ได้มีการประกาศใช้เมื่อวันที่ ๗ มีนาคม ๒๔๗๗ โดยให้มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ ตุลาคม ๒๔๗๘ เป็นต้นไป<br /><br /> ทำให้เห็นพัฒนาการของกฎหมายว่า ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์เป็นกฎหมายที่มิได้ร่างเสร็จสมบูรณ์ และประกาศใช้เป็นกฎหมายในคราวเดียว ซึ่งแรกเริ่มประกาศใช้ บรรพ ๑ และ บรรพ ๒ ก่อน ด้วยเหตุผล เพื่อการวางพื้นฐานของกฎหมายสมัยใหม่ในทางแพ่งและพาณิชย์ ให้มีรูปแบบและหรือเค้าโครง (Model of Law) เช่นเดียวกับประเทศทางตะวันตก และเห็นได้ประจักษ์ว่า ทางแพ่ง ได้แก่ บรรพ ๑ หลักทั่วไป ลักษณะ ๑ บทเบ็ดเสร็จทั่วไป ได้มุ่งสู่การวางรากฐานในเรื่องสถานภาพของบุคคล บทวิเคราะห์ศัพท์ ตลอดจน หลักทางกฎหมายที่สำคัญ ๆ เช่น หลักตีความเพื่อใช้กฎหมาย(Interpretation of Application Law) มาตรา ๔ ได้บัญญัติ “กฎหมายนั้น ต้องใช้ในบรรดากรณีซึ่งต้องด้วยบทบัญญัติใด ๆ แห่งกฎหมายตามตัวอักษร หรือตามความมุ่งหมายของบทบัญญัตินั้น ๆ” หรือ หลักสุจริต (Good Faith) มาตรา ๕ ได้บัญญัติว่า “ในการใช้สิทธิแห่งตนก็ดี ในการชำระหนี้ก็ดี บุคคลทุกคนต้องกระทำโดยสุจริต” หรือ หลักแห่งเหตุสุดวิสัย (Act of God) มาตรา ๘ ได้บัญญัติว่า “คำว่า “เหตุสุดวิสัย” หมายความว่า เหตุใด ๆ อันจะเกิดขึ้นก็ดี จะให้ผลพิบัติก็ดี เป็นเหตุที่ไม่อาจป้องกันได้แม้ทั้งบุคคลผู้ต้องประสบหรือใกล้จะต้องประสบเหตุนั้น จะได้จัดการระมัดระวังตามสมควรอันพึงคาดหมายได้จากบุคคลในฐานะและภาวะเช่นนั้น ” เป็นต้น หลักตีความเอกสาร (Interpretation of Document) มาตรา ๑๐ ได้บัญญัติว่า “เมื่อความข้อใดข้อหนึ่งในเอกสารอาจตีความได้สองนัย นัยไหนจะทำให้เป็นผลบังคับได้ ให้ถือเอาตามนัยนั้นดีกว่าที่จะถือเอานัยที่ไร้ผล”<br /><br /> หรือ ลักษณะ ๒ ว่าด้วยบุคคล ได้วางรากฐานในเรื่อง สภาพบุคคลความสามารถของบุคคล ภูมิลำเนาของบุคคล และการสิ้นสภาพบุคคล เป็นต้น<br /><br /> หรือ ลักษณะ ๓ ว่าด้วยบุคคล ได้วางรากฐานเกี่ยวกับทรัพย์ หรือ ทรัพย์สินประเภทของทรัพย์ เป็นต้น<br /><br /> หรือ ลักษณะ ๔ ว่าด้วยนิติกรรม ได้วางรากฐานเกี่ยวกับการใช้สิทธิของบุคคลในการทำนิติกรรม การแสดงเจตนา ผลแห่งการทำนิติกรรม เงื่อนไขเงื่อนเวลา หรือระยะเวลา เป็นต้น<br /> ------------------<br />กิตติบดี<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-5706124687031391202?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-90687312698279672352009-10-29T10:09:00.000+07:002009-10-29T10:12:53.883+07:00นักศึกษามีข้อสงสัย สืบเนื่องจากการประชุมนักศึกษาสามารถฝากคำถามไว้ได้ครับ<div><span class="Apple-style-span" style="font-family:'Trebuchet MS', Verdana, Arial, sans-serif;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px; line-height: 18px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; ">เรียน ท่านคณบดี คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น<dd class="comment-body" style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 1.25em; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 20px; "><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0.5em; margin-left: 0px; ">กระผมเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 2<br />วันนี้ (27 ต.ค.52) กระผมได้เข้าฟังการประชุมของอาจารย์ ณ ห้องบรรยาย 1 ในเวลา 13.30 น. และมีเรื่องอยากจะเรียนถาม<br />กระผมได้เรียนวิชาละเมิดกับอาจารย์ในภาคเรียนที่ 1/2552<br />และได้ติด F ในรายวิชาของอาจารย์ กระผมอยากทราบว่า เกรด F นั้น<br />จะปรากฎลงในทรานสคริป (ใบจบการศึกษา)หรืิืิอไม่ บิดาของข้าพเจ้าและตัวของข้าพเจ้าเองรู้สึกกังวลเป็นอยากมาก เพราะ F นี้เป็น วิชาแรก กระผมเข้าเรียนวิชาละเมิด ทุกครั้ง มิเคยขาด แต่ในห้องสอบ ยอมรับเลยว่า ประมาทข้อแรก (35 คะแนน) ทำให้ผลสอบออกมาไม่เป็นดังหวัง<br />แต่การที่ผลสอบออกมาเป็นเช่นนั้น ทำให้ข้าพเจ้ารู้จุดบกพร่อง ของตนเอง ว่าควรปรับปรุงและแก้ไขอย่างไรบ้าง แต่การที่ได้ เกรด F นั้น ถ้าปรากฎในใบทรานสคริป กระผมเกรงว่า จะมีปัญหาในการศึกษาต่อ<br />(ข้าพเจ้าจะไปศึกษาต่อ ป.โท)<br /><br />จึงอยากเรียนถามอาจารย์ว่า<br />- ถ้าข้าพเจ้าติด F จะปรากฎในใบทรานสคริปหรือไม่<br />- และถ้าแก้ F (ลงเรียนใหม่) เกรดจะหารสอง ข้าพเจ้าทราบดี<br />แล้ว เกรดเดิม F จะยังคงอยู่หรือไม่<br />และถ้าไม่มีจะปรากฎสัญลักษณ์ใด W หรือไม่<br />จึงเรียนมาเพื่อทราบ และอยากให้อาจารย์ตอบกลับมาตามอัเมลล์ที่ให้ไว้<br />จะเป็นพระคุณยิ่งครับ<br />Coppy_fier@hotmail.com<br /><br />นักศึกษา ชั้นปีที่ 2<br />คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น</p></dd><dd class="comment-footer" style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0.5em; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0.75em; padding-left: 20px; "><span class="comment-timestamp"><a href="http://kittibodee.blogspot.com/2009/08/blog-post_29.html?showComment=1256758457533#c2351818956054816617" title="comment permalink" style="color: rgb(0, 0, 0); ">ตุลาคม 28, 2009 12:34 หลังเที่ยง </a><span class="item-control blog-admin pid-539270298" style="display: inline; "><a href="http://www.blogger.com/delete-comment.g?blogID=7801237581584790826&amp;postID=2351818956054816617" title="ลบความคิดเห็น" style="text-decoration: none !important; color: rgb(0, 0, 0); "><img src="http://www.blogger.com/img/icon_delete13.gif" style="border-top-style: none; border-right-style: none; border-bottom-style: none; border-left-style: none; border-width: initial; border-color: initial; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; " /></a></span></span></dd><dt class="comment-author " id="c671155529924791838" style="background-image: url(http://www.blogblog.com/rounders2/icon_comment_left.gif); background-repeat: no-repeat; background-attachment: initial; -webkit-background-clip: initial; -webkit-background-origin: initial; background-color: initial; margin-top: 0.5em; margin-right: 0px; margin-bottom: 0.5em; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 20px; font-weight: bold; background-position: 2px 0.3em; "><a name="c671155529924791838"></a><div class="avatar-image-container vcard" style="height: 37px; left: -45px; position: absolute; width: 37px; "><span dir="ltr"><a href="http://www.blogger.com/profile/03019836044448428594" rel="nofollow" onclick="" class="avatar-hovercard" id="av-2-03019836044448428594" style="color: rgb(187, 51, 0); "><img src="http://3.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SoT75ZP7TEI/AAAAAAAAAJU/vfoBnYFJRqI/S45/DSCF5467.JPG" width="35" height="35" alt="" class="delayLoad" longdesc="http://3.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SoT75ZP7TEI/AAAAAAAAAJU/vfoBnYFJRqI/S45/DSCF5467.JPG" title="กิตติบดี" style="border-top-style: solid; border-right-style: solid; border-bottom-style: solid; border-left-style: solid; border-width: initial; border-color: initial; border-top-width: 1px; border-right-width: 1px; border-bottom-width: 1px; border-left-width: 1px; border-top-color: rgb(204, 204, 204); border-right-color: rgb(204, 204, 204); border-bottom-color: rgb(204, 204, 204); border-left-color: rgb(204, 204, 204); float: right; " /></a></span></div><br /></dt></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-9068731269827967235?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-5047399086975257792009-10-27T10:12:00.000+07:002009-10-27T10:15:25.525+07:00ถึงนักศึกษาที่ลงรายวิชาสิทธิขั้นพื้นฐาน (สำนักศึกษาทั่วไป)<div>นักศึกษาสามารถติดตามเอกสารประกอบการบรรยายและความเคลื่อนไหว (ใบงาน ใบกิจกรรม หรืองานที่มอบหมาย) ได้ที่ blog นี้ </div><div><br /></div><div>หมายเหตุ - เริ่มบรรยายสัปดาห์ที่ ๒ ของการเปิดภาคเรียน</div><div>----------</div><div>กิตติบดี </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-504739908697525779?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-56386484904670547372009-10-27T10:06:00.000+07:002009-10-27T10:17:32.341+07:00ถึง นักศึกษากฎหมายทุกท่าน<div>ในภาคปลาย/๒๕๕๒ ผมรับมอบหมายให้บรรยายรายวิชาต่าง ๆ ดังนี้</div><div>(๑) หลักกฎหมายเอกชน กลุ่มที่ ๒ วันพฤหัสบดี เวลา ๑๓.๐๐ - ๑๖.๐๐ น. ชั้นปีที่ ๑</div><div>และ วิชาเลือกอีก ๒ วิชาได้แก่ กฎหมายสถาบันการเงิน (อังคาร เวลา ๙.๐๐-๑๒.๐๐ น.) และ กฎหมายพลวัตทางสังคม (WBA) </div><div><br /></div><div>---- นักศึกษาสามารถติดตามเอกสารและข้อมูลรายวิชาได้ที่ Blog และจะอัฟเดตที่บรรยายในแต่ละครั้งให้ต่อไป</div><div><br /></div><div>หมายเหตุ - ผมจะเริ่มบรรยายรายวิชาต่าง ๆ ในสัปดาห์ที่ ๒ ของการเปิดภาคเรียน เนื่องจาก คณะกำหนดให้สัปดาห์แรกเป็นกิจกรรมประชุมชี้แจงนักศึกษาชั้นปี</div><div><br /></div><div>-----------------</div><div>กิตติบดี</div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-5638648490467054737?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-7428508938608957772009-10-27T08:45:00.000+07:002009-10-27T08:56:03.906+07:00<span style="color:#993300;"><strong>พัฒนาการสู่โรงเรียนสอนกฎหมาย</strong></span><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397092422692567554" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 133px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SuZS9qKK-gI/AAAAAAAAAK4/c3LjCvjBoaE/s200/DSC_0163.JPG" border="0" /><br /><br /><div><div><u><span style="color:#0000ff;"></span></u><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397091902666902914" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 133px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SuZSfY6ZDYI/AAAAAAAAAKw/rsBIOM7CH8E/s200/DSC_0189.JPG" border="0" /><br />เมื่อวันที่ ๑๔ ตุลาคมที่ผ่านมา ทางคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่นได้จัดประชุมรับฟังข้อเสนอแนะและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นถึงแนวทางการพัฒนาคุณภาพบัณฑิต ซึ่งได้รับความร่วมมือและสนับสนุนจากผู้ทรงคุณวุฒิทางวิชาชีพกฎหมายและกระบวนการยุติธรรมในหลายหน่วยงาน และองค์กร อาทิ ด้านวิชาชีพกฎหมายสายตุลาการ (ศาลยุติธรรม ศาลปกครอง ศาลแรงงาน และศาลทหาร) อัยการทนายความ และหน่วยงานในกระบวนการยุติธรรม (สำนักงานยุติธรรมจังหวัด สำนักงานบังคับคดี สำนักงานตำรวจแห่งชาติ เรือนจำและทัณฑสถาน สถานพินิจและคุ้มครองเด็ก ฯลฯ) รวมถึงภาคธุรกิจเอกชน อาทิ สภาหอการค้า ทั้งนี้ ได้รับเกียรติจากท่านอาจารย์ประเสริฐ เขียนนิลศิริ ผู้พิพากษาอาวุโส / กรรมการที่ปรึกษาประจำคณะเป็นประธานที่ประชุม ซึ่งการประชุมครั้งนี้ถือเป็นวาระต่อเนื่องจากคราวประชุมผู้ทรงคุณวุฒิฯ ส่วนกลาง เมื่อธันวาคม ๒๕๕๑ ณ กรุงเทพมหานคร<br /><br />โดยทางคณะนิติศาสตร์ ได้ให้ความสำคัญและตระหนักถึงภารกิจสำคัญในการพัฒนาบุคลากรทางกฎหมาย ผลิตบัณฑิตให้มีคุณภาพตามมาตรฐานสากล สนองต่อนโยบายของรัฐ (นิติรัฐ) มีคุณลักษณะที่เหมาะสมต่อการประกอบวิชาชีพทางกฎหมายและกระบวนการยุติธรรม และบทบาทหน้าที่ในการส่งเสริมศักยภาพทางวิชาการด้านกฎหมายและกระบวนยุติธรรม และบทบาทหน้าที่ในการส่งเสริมศักยภาพทางวิชาการด้านกฎหมาย และสิทธิมนุษยชนให้เป็นศูนย์กลางการเรียนรู้ทางนิติศาสตร์แห่งภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือต่อไป </div><br /><div></div><div>ผลจากที่ประชุมสามารถสรุปเป็นแนวทาง ดังต่อไป<br /><br />(๑) การพัฒนาหลักสูตร กำหนดแนวทางไว้ ๕ ประการ<br /><br />ประการที่ ๑ การพัฒนาและปรับปรุงหลักสูตรให้สอดคล้องกับมาตรฐานวิชาชีพกฎหมายทุกแขนง รวมถึงทิศทางการเปลี่ยนแปลงของวิชาชีพโดยยึดตามมาตรฐานสากล<br /><br />ประการที่ ๒ การพัฒนาและปรับปรุงหลักสูตร โดยขยายพื้นที่การเรียนรู้ เรื่อง ระบบคิด ทฤษฎี และหลักปรัชญา ทั้งในมิติทางสังคม เศรษฐกิจ การเมือง และวัฒนธรรมท้องถิ่น<br /><br />ประการที่ ๓ การพัฒนาและปรับปรุงหลักสูตร ให้เชื่อมโยงกับภูมิภาค (Localization Regional Regime)<br /><br />ประการที่ ๔ การพัฒนาและปรับปรุงหลักสูตร ให้สอดรับกับแนวทางแห่งนิติธรรม (Rule of Law) และ นโยบายพื้นฐานแห่งรัฐด้านกฎหมาย และการบริหารงานยุติธรรม<br /><br />ประการที่ ๕ การพัฒนาและปรับปรุงหลักสูตร ให้มีมิติเชื่อมโยงกับเรื่อง Green Global ได้แก่ สิ่งแวดล้อม สุขภาวะ ความมั่นคงของมนุษย์ และประชาสังคม<br /><br /><br />(๒) การพัฒนาคุณภาพบัณฑิต กำหนดแนวทางไว้ ๔ ประการ<br /><br />ประการที่ ๑ คุณลักษณะที่สอดคล้องกับมาตรฐานวิชาชีพ<br /><br />ประการที่ ๒ การพัฒนาคุณภาพบัณฑิตให้ตอบสนองต่อแนวทางการพัฒนาบุคลากรกระบวนการยุติธรรม ตามแผนแม่บทการบริหารงานยุติธรรมแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๕๒-๒๕๕๕<br /><br />ประการที่ ๓ การพัฒนาคุณภาพบัณฑิตให้มีกระบวนทัศน์และระบบคิดด้านคุณธรรม และจริยธรรม<br /><br />ประการที่ ๔ การปลูกฝังวัฒนธรรมแห่งสิทธิมนุษยชน (Human Rights Culture)<br /><br />แนวทางเช่นว่านี้ ทางคณะถือเป็น Benchmark ในการทำงานเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ต่อไป<br /><br />อนึ่ง คณะได้กำหนดจัดการประชุมลักษณะนี้อีก ๒ วาระ ได้แก่ จังหวัดนครราชสีมา (เดือนธันวาคม) และจังหวัดอุดรธานี (เดือนกุมภาพันธ์) ซึ่งท่านสามารถร่วมเป็นส่วนหนึ่งได้โดยส่งข้อเสนอแนะและความคิดเห็นมาที่ตู้ ปณ. ๒๔๒ มหาวิทยาลัยขอนแก่น หรือ แสดงความคิดเห็นผ่าน Blog คณบดี : http//kittibodee.blogspot.com//ขอขอบคุณล่วงหน้ามา ณ โอกาสนี้ </div><div> </div><div>---------------------</div><div>กิตติบดี</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-742850893860895777?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-88001258950208846142009-09-27T22:05:00.000+07:002009-09-27T23:29:20.682+07:00<b>ประเด็นทบทวน-สรุปขอบเขตการสอบ (เมื่อวันที่ ๑๙ กันยายน ๒๕๕๒)</b><div><br /></div><div><b><span class="Apple-style-span" style="color:#330000;">(๑) ความสัมพันธ์ระหว่างธุรกิจสถาบันการเงินกับระบบเศรษฐกิจ </span></b></div><div>(รวมถึงบทบาทสำคัญของธุรกิจสถาบันการเงินกับการพัฒนาประเทศ) มีขอบเขตเนื้อหาดังต่อไปนี้</div><div>- ประเด็นธุรกิจสถาบันการเงิน</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>- วิวัฒนาการ (จากสังคมเกษตรกรรม เกษตรเพื่ออุตสาหกรรม และอุตสาหกรรม)</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>โดยจุดเริ่มต้นของสถาบันการเงินจากนโยบายทางเศรษฐกิจการค้าและการลงทุน ในฐานะแหล่งทุน มาจนกระทั่งสถาบันการเงินเป็นกุญแจสำคัญในการเข้าสู่ตลาดทางการค้าและปรับบทบาทมาเป็นผู้ประกอบธุรกิจการค้าและลงทุน</div><div><br /></div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>- ความหมายของ "ธุรกิจสถาบันการเงิน" </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>จากธุรกิจทางการเงินแต่ละประเภท ได้แก่ ธนาคารพาณิชย์ บริษัทเงินทุน บริษัทหลักทรัพย์ ฯลฯ</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ไปสู่การประกอบธุรกรรมทางการเงินที่หลากหลายและซับซ้อนขึ้น หรือที่เรียกว่า Universal Banking /Financial Supermarket (Bazaar) </div><div><br /></div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>- ประเภทของสถาบันการเงิน</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ให้พิจารณาจากหลัก High risk high return ซึ่งมีผลทำให้แนวทางจากเดิมที่สถาบันการเงินยึดถือตามหลัก credibility มาเป็นการสร้างเสถียรภาพ/ความมั่นคง ตามหลัก stability แทน</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>โดยภายใต้ความซับซ้อนและความเสี่ยงที่มากขึ้น จึงจำเป็นต้องมีมาตรการทางกฎหมายมารองรับการดำเนินงานของสถาบันการเงินอย่างมีประสิทธิภาพ </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ตัวอย่าง //ให้นศ.ศึกษาข้อเท็็จจริงกรณี The Lehman brother groups ของประเทสสหรัฐอเมริกา// </div><div><br /></div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>- เพราะเหตุใดถึงต้องปรับเปลี่ยนบทบาทเป็น Universal Banking</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>(อธิบาย) (๑) ธนาคารพาณิชย์เป็นตัวกลางของระบบเศรษฐกิจ</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>(๒) ธนาคารพาิชย์เป็นระบบเศรษฐกิจ</div><div><br /></div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>- มาตรการรองรับในการปรับตัวเป็น Universal Banking</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>(๑) แผนพฒนาระบบสถาบันการเงิน (แผนแม่บท)</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>(๒) การควบรวมกิจการ และโอนกิจการ</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>(๓) นโยบายรัฐการในการให้ใบอนุญาตจัดตั้งธนาคารพาณิชย์รายใหม่ </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>(๔) การพัฒนาระบบตลาดทุน (ตลาดหลักทรัพย์)</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>(๕) การปรับปรุงกฎหมายให้เอื้อประโยชน์ต่อบริบททางเศรษฐกิจ</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ได้แก่ กฎหมายธุรกิจสถาบันการเงิน และกฎหมายธนาคารแห่งประเทศไทย (ปี ๒๕๕๑)</div><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#330000;"><b>------------------------------------------------</b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#330000;"><b>(๒) สาระสำคัญของกฎหมายธุรกิจสถาบันการเงิน </b></span></div><div>หลักการ <span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>(๑) หลักความเชื่อมั่น และ (๒) หลักการสร้างเสถียรภาพ --พิจารณาจากหมายเหตุท้ายกฎหมาย</div><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#330000;"><b>๒.๑ หลักความเชื่อมั่น (ศรัทธา)</b></span></div><div>ประการแรก<span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>การขอใบอนุญาต</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>- รูปแบบองค์กรธุรกิจ ? </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>- Good Corporate Governance (GCG.)</div><div><br /></div><div>ประการทีสอง<span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>คน (ในฐานะเจ้าของกิจการและผู้บริหาร)</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>- ศักยภาพ (เงิน) </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>- ความสามารถ (เชี่ยวชาญทางการเงิน)</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>- ความน่าเชื่อถือ (ดี/โปร่งใส)</div><div>ข้อพิจารณา กรณีผู้บริหารสถาบันการเงิน Board of Director </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>- พิจารณาจากผู้ที่มีอำนาจจริงในการกำหนดนโยบายของธนาคาร</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>- พิจารณาคุณสมบัติตามมาตรา ๒๔ (credit / good faith/ conflict of interest / good governance)</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>- พิจารณาถึงหลักในการบริหารงานตามมาตรา ๒๗ ได้แก่ (๑) บุคคลค้าขายผู้ประกอบด้วยความระมัดระวัง (Professional duty of care) และ (๒) หลักความรับผิดชอบร่วมกัน </div><div><br /></div><div>ประการที่สาม<span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>โครงสร้างและผู้ถือหุ้น</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>- การควบคุมโครงสร้าง เพื่อป้องกันการครอบงำทางธุรกิจ และผลกระทบต่อความมั่นคงทางเศรษฐกิจของประเทศ</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>- ผู้มีสัญชาติไทยถือหุ้นไม่ต่ำกว่าร้อยละ ๗๕ มีข้อยกเว้น?</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>- การถือครองหุ้นสถาบันการเงินในแต่ละรายต้องไม่เกินร้อยละ ๑๐ มีข้อยกเว้น​?</div><div><br /></div><div>ประการที่สี่<span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>การตรวจสอบโดยทางการ</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>- การตรวจสอบและสอบทางการให้สินเชื่อ (มาตรา ๔๘-๕๒) และการกำกับทั่วไป (มาตรา ๘๐-๘๓) </div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>- มาตรการทางกฎหมายในการรองรับความเสี่ยง (ตามหลักเกณฑ์บาสเซิล ๒)</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ได้แก่ <span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>การดำรงเงินกองทุนและสินทรัพย์สภาพคล่อง (มาตรา ๒๙-๓๒)</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>การจัดชั้นสินทรัพย์และการกันเงินสำรอง (มาตรา ๖๐-๖๒)</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>การบริหารสินทรัพย์และการดำรงสินทรัพย์สภาพคล่อง (มาตรา ๖๓-๖๕)</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>- การเข้าควบคุมและแก้ไขสถานะ</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ได้แก่<span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>(๑) มาตรการให้สถาบันการเงินต้องจัดทำบัญชีและรายงาน สอบบัญชีตามมาตรฐานวิชาชีพและหลักสากล</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>(๒) การนำระบบบริหารจัดการที่ดี ตามมาตรา ๘๔</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>(๓) การแต่งตั้งผู้ตรวจการสถาบันการเงิน (การเตือน/การมีคำสั่งห้าม/การมีคำสั่งถอดถอน/การมีคำสั่งแก้ไข/การระงับการดำเนินการ/การสั่งควบคุม และการสั่งปิดสถาบันการเงิน ///ขอให้เทียบเคียงกับกรณีที่ยกตัวอย่างในชั้นเรียน Federal Deposit Insurance Corporation, FDIC (สถาบันประกันเงินฝาก) และกรณีการจัดตั้ง Bridge Bank เพื่อแก้ไขปัญหาธนาคารที่ปิดกิจการ</div><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#330000;"><b>๒.๒ การสร้างเสถียรภาพของสถาบันการเงิน</b></span></div><div>มีประเด็นพิจารณาดังนี้</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>- การดำรงเงินทุนสำรอง</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>- การควบรวมโอนกิจการ</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>- การขยายขอบเขตธุรกิจสถาบันการเงินและธุรกรรมทางการเงิน (ธุรกรรมที่มีลักษณะคล้ายการให้สินเชื่อ)</div><div><b><span class="Apple-style-span" style="color:#330000;">------------------------------------------------------</span></b></div><div><b><span class="Apple-style-span" style="color:#330000;">(๓) กฎหมายธนาคารแห่งประเทศไทย</span></b></div><div>หลักการ<span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ธนาคารกลาง?</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ระบบการเงินภายในประเทศที่ดำเนินงานโดยคณะรัฐบาล ?</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>(Owned by the national government)</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>เป็นเครื่องมือในการบริหารนโยบายทางการเงินของรัฐบาล? (มาตรา ๒๔)</div><div><br /></div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>- หลัก don't stay too close and don't stay too faraway.</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>- ประเด็น ความเป็นอิสระของธนาคารกลาง (Independent Central Bank) ?</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>- ความรับผิดชอบของผู้ว่าการ/วาระการดำรงตำแหน่ง/คุณสมบัติ/การแบ่งส่วนงานเป็นคณะกรรมการชุดต่าง ๆ (นโยบายทางการเงิน/นโยบายสถาบันการเงิน/ระบบการชำระเงิน)</div><div><br /></div><div>หมายเหตุ<span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>: มาตราที่น่าสนใจ ได้แก่ มาตรา ๕, ๗, ๘, ๑๗, ๒๔, ๒๕, ๒๘, ๒๘/๗, ๒๘/๑๐, ๒๘/๑๒, ๒๘/๑๓-๑๘, และหมายเหตุท้ายกฎหมาย </div><div><br /></div><div>--------------------------------------------</div><div>สำหรับนักศึกษาที่ยังขาดส่งงานไม่ครบตามที่มอบหมาย ให้ติดต่อก่อนวันสอบ</div><div><br /></div><div>ขอให้โชคดีในการสอบทุกท่าน </div><div>(กิตติบดี)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-8800125895020884614?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-74415540145112452562009-09-27T12:01:00.000+07:002009-09-27T20:03:36.807+07:00<div><span class="Apple-style-span" style="color:#330000;"><b>เอกสารประกอบการบรรยายรายวิชาสิทธิขั้นพื้นฐานฯ</b></span></div><div><br /></div>สิทธิตามธรรมชาติของมนุษย์ - ศีลธรรม - กฎหมาย - การเมืองการปกครอง และหลักการสิทธิมนุษยชน<div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#663300;"><b>(๑) สิทธิตามธรรมชาติ (ศีลธรรม) ศาสนา กฎหมาย และการปกครอง</b></span></div><div><b>หากปราศจากปรัชญา <span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ไม่จำต้องกล่าวถึงศาสนา,</b></div><div><b>หากปราศจากศาสนา <span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ไม่จำต้องกล่าวถึงศีลธรรม,</b></div><div><b>หากปราศจากศีลธรรม <span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ไม่จำต้องกล่าวถึงกฎหมาย</b></div><div><br /></div><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-f6506bcea20cf7d5" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v24.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3Df6506bcea20cf7d5%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331294850%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D5A5CDC6AABD84D52C98F311EA7783CC2676CB71C.BC0AE13107CB542F391834098B13FC942D6BD50%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Df6506bcea20cf7d5%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3Dr8hhA5371HG_oBTvemnWwskE_Yc&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v24.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3Df6506bcea20cf7d5%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331294850%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D5A5CDC6AABD84D52C98F311EA7783CC2676CB71C.BC0AE13107CB542F391834098B13FC942D6BD50%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Df6506bcea20cf7d5%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3Dr8hhA5371HG_oBTvemnWwskE_Yc&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#663300;"><b>(๒) บุคคลที่ถือเป็นสัญลักษณ์แห่งการเรียกร้องสิทธิเสรีภาพ</b></span></div><div>บุคคลที่กล้าหาญต่อสู้กับอำนาจที่ไม่ชอบธรรมเพื่อให้ตนได้มีอิสรภาพ = มนุษย์ที่อยู่อย่างมีศักดิ์ศรี</div><div>บุคคลที่กล้าหาญต่อสู้กับอำนาจที่ไม่ชอบธรรมเพื่อให้มวลชนได้มีอิสรภาพ = มหาบุรุษ</div><div><br /></div><div>มหาตมะ คานธี : ตอบโต้อำนาจชั่วร้ายโดยสัตยาเคราะห์ และอหิงสาธรรม</div><div><br /></div><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-ab932bd8e3ac0aee" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v5.nonxt3.googlevideo.com/videoplayback?id%3Dab932bd8e3ac0aee%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331294850%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D4A3107D35E6D5ED21DAF86BE9DC7D94919A46228.45CC506B1525C4C189DD7890509A1DC70ECEF524%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Dab932bd8e3ac0aee%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DXUnZtSKUWLiNMhpJNx_Gy0oRT78&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v5.nonxt3.googlevideo.com/videoplayback?id%3Dab932bd8e3ac0aee%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331294850%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D4A3107D35E6D5ED21DAF86BE9DC7D94919A46228.45CC506B1525C4C189DD7890509A1DC70ECEF524%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Dab932bd8e3ac0aee%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DXUnZtSKUWLiNMhpJNx_Gy0oRT78&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><div><br /></div><div>มาร์ติน ลูเธอร์ คิงจูเนียร์ "I have a DREAM"</div><div>I have a dream that one day this nation will rise up and live out the true meaning of its creed: "We hold these truths to be self-evident: that all men are created equal."</div><div><br /></div><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-b6d22e25b0e212ef" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v21.nonxt5.googlevideo.com/videoplayback?id%3Db6d22e25b0e212ef%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331294850%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D29E2D24F19D4084AC6F87BB16306A2B2322CFF3C.1BA27C70104C60D5148E77648C7CF585B7C0D9%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Db6d22e25b0e212ef%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DY-q7obkZwc85GR0H15TBXffF-Lo&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v21.nonxt5.googlevideo.com/videoplayback?id%3Db6d22e25b0e212ef%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331294850%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D29E2D24F19D4084AC6F87BB16306A2B2322CFF3C.1BA27C70104C60D5148E77648C7CF585B7C0D9%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Db6d22e25b0e212ef%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DY-q7obkZwc85GR0H15TBXffF-Lo&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><div><br /><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#663300;"><b>(๓) เหตุการณ์ที่ทำให้กระทบต่อมโนธรรมของมนุษย์</b></span></div><div><br /></div><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-9db87fd1b0fcbe55" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v4.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3D9db87fd1b0fcbe55%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331294850%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D76370506AF3B88057E29944972A003398B725CA6.146DE9B5538599F984BFB10D4152D4DFDE0EE7D%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D9db87fd1b0fcbe55%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DCUU6j49LujIFf6xyqqoRSM4jylY&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v4.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3D9db87fd1b0fcbe55%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331294850%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D76370506AF3B88057E29944972A003398B725CA6.146DE9B5538599F984BFB10D4152D4DFDE0EE7D%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D9db87fd1b0fcbe55%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DCUU6j49LujIFf6xyqqoRSM4jylY&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object></div><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#663300;"><b>(๔) การจัดทำเอกสารแห่งสิทธิมนุษยชนอย่างเป็นรูปธรรม </b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#663300;"><b>ปฎิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน Universal Declaration of Human Rights</b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#663300;"><b><br /></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#663300;"><b><br /></b></span></div><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-d8a3ecaac5979844" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v9.nonxt2.googlevideo.com/videoplayback?id%3Dd8a3ecaac5979844%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331294850%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D546D4B6C107F00342C1A08BC6B99B81CBE755118.7881E3F4148394F15572D53E3EB102189FF0E0D7%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Dd8a3ecaac5979844%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3Dcz7xSxjxQ97zlXO4rBYzf37RlYo&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v9.nonxt2.googlevideo.com/videoplayback?id%3Dd8a3ecaac5979844%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331294850%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D546D4B6C107F00342C1A08BC6B99B81CBE755118.7881E3F4148394F15572D53E3EB102189FF0E0D7%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Dd8a3ecaac5979844%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3Dcz7xSxjxQ97zlXO4rBYzf37RlYo&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><div><br /></div><div><div><div><br /></div></div></div><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-3b3850ecbe86702c" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v6.nonxt8.googlevideo.com/videoplayback?id%3D3b3850ecbe86702c%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331294850%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D3628B6A2FBC753F26E6C43386BB6460492B297A7.8390CBF7CE8C2AA9F6462A658D9106CF556AD724%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D3b3850ecbe86702c%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DPHY4Y8g7SsyoG9bjuXQaRMy5Les&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v6.nonxt8.googlevideo.com/videoplayback?id%3D3b3850ecbe86702c%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331294850%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D3628B6A2FBC753F26E6C43386BB6460492B297A7.8390CBF7CE8C2AA9F6462A658D9106CF556AD724%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D3b3850ecbe86702c%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DPHY4Y8g7SsyoG9bjuXQaRMy5Les&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><div><br /></div><div>สิทธิมนุษยชนของปัจเจกชนสำคัญ แต่ของผู้อื่นมีค่ายิ่งกว่า</div><div>--------------------</div><div>กิตติบดี</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-7441554014511245256?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-86512796814016534402009-09-26T19:04:00.000+07:002009-09-27T02:01:40.477+07:00<div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(102, 51, 0); ">หัวข้อบรรยาย พัฒนาการสิทธิเสรีภาพของประชาชนภายใต้บริบทสังคมการเมืองไทย</span></div><div><br /></div><div>- ลำดับการณ์เรียกร้องสิทธิเสรีภาพ ไล่เรียงจากการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ.​๒๔๗๕, การช่วงชิงอำนาจรัฐ, เหตุการณ์ตุลาคม พ.ศ.​๒๕๑๔, ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๖, พฤษภาคม พ.ศ.​๒๕๓๕, ปรากฎการณ์กลุ่มการเมือง การเมืองภาคประชาชน พ.ศ.​๒๕๔๗-ปัจจุบัน </div><div>- บทสัมภาษณ์ ฯพณฯ ปรีดี พนมยงค์ รัฐบุรุษอาวุโสและอดีตนายกรัฐมนตรี ถึงประชาธิปไตยในประเทศไทย วิเคราะห์การเมืองช่วงพ.ศ.​๒๔๗๕ และแลหน้าการเมืองในระบอบประชาธิปไตยของสังคมไทย</div><div><br /></div><div>ตอนที่ ๑</div><div> </div><div><br /></div><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-9324d71a84705042" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v9.nonxt3.googlevideo.com/videoplayback?id%3D9324d71a84705042%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331294850%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D62EAA5A8592CBA31B024C19063FDD7401241D5D9.8DC5E371C15E3A5A6F8144E8C1881CED9DB6E9%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D9324d71a84705042%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DucUeZwKkIttvpyoFB9F-eXHwy6w&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v9.nonxt3.googlevideo.com/videoplayback?id%3D9324d71a84705042%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331294850%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D62EAA5A8592CBA31B024C19063FDD7401241D5D9.8DC5E371C15E3A5A6F8144E8C1881CED9DB6E9%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D9324d71a84705042%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DucUeZwKkIttvpyoFB9F-eXHwy6w&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><div><br /></div><div><br /></div><div>ตอนที่ ๒</div><div><br /></div><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-502217972cbfd194" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v18.nonxt6.googlevideo.com/videoplayback?id%3D502217972cbfd194%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331294850%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D5FC73944FF2D6ECD9299E34BE7AC58A47722C0D4.76D63082C84AA2DA84C2CA754A091E28B6B6F65E%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D502217972cbfd194%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DEGLRXKP5q-kXefmD6X4SOJfWlFQ&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v18.nonxt6.googlevideo.com/videoplayback?id%3D502217972cbfd194%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331294850%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D5FC73944FF2D6ECD9299E34BE7AC58A47722C0D4.76D63082C84AA2DA84C2CA754A091E28B6B6F65E%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D502217972cbfd194%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DEGLRXKP5q-kXefmD6X4SOJfWlFQ&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><div><br /></div><div>ตอนสุดท้าย</div><div><br /></div><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-373a4e55eb991e9a" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v11.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3D373a4e55eb991e9a%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331294850%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D2C915BDB9783482B4E46A1EB574D207F6E7A6E33.81A3A74EC787CD085A508B4E41B3879370BA8CF0%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D373a4e55eb991e9a%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DGDgGygPpesCGeQWfVYdRfRDshhQ&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v11.nonxt1.googlevideo.com/videoplayback?id%3D373a4e55eb991e9a%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331294850%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D2C915BDB9783482B4E46A1EB574D207F6E7A6E33.81A3A74EC787CD085A508B4E41B3879370BA8CF0%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D373a4e55eb991e9a%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DGDgGygPpesCGeQWfVYdRfRDshhQ&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><div><br /></div><div>---------------</div><div>กิตติบดี</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-8651279681401653440?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-70888551260157785012009-09-04T16:50:00.000+07:002009-09-26T13:28:49.540+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/Sr20fKfsXeI/AAAAAAAAAKY/fYRyrWOsEPU/s1600-h/%3F%3F%3F%3F%3F%3F7.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/Sr20fKfsXeI/AAAAAAAAAKY/fYRyrWOsEPU/s320/%3F%3F%3F%3F%3F%3F7.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385659176891211234" /></a><br /><strong><span style="color:#993300;"><div>วันนี้ ทางกป. ได้เชิญให้ไปร่วมแถลงข่าวกรณีสวนป่าคอนสาร อ.คอนสาร จ.ชัยภูมิ </div></span></strong><strong><span style="color:#993300;">ในนามของศูนย์กฎหมายเพื่อสังคม คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น (๔ กันยายน ๒๕๕๒)</span></strong><br />-------------------------<br />โดยได้แถลงต่อสื่อมวลชนถึงท่าทีของศูนย์กฎหมายเพื่อสังคมฯ ไว้ดังนี้<br />๑. กรณีที่หน่วยงานของรัฐได้ฟ้องพี่น้องชาวบ้านจำนวนสามสิบกว่าราย ในความผิดเกี่ยวกับการบุกรุกที่ดินนั้น ภาคราชการต้องเข้าใจว่าโดยพื้นฐานไม่มีชาวบ้านคนใดอยากทำผิดกฎหมาย เหตุที่กระทำเช่นนั้นเนื่องด้วยเพราะชาวบ้านเดือดร้อนและต้องการเรียกร้องสิทธิของตน<br />๒. กรณีสวนป่าคอนสาร จ.ชัยภูมินี้ ถือเป็นอีกข้อเท็จจริงหนึ่งที่ประชาชนถูกรัฐละเมิดเชิงนโยบาย ซึ่งผลทำให้การปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่ของรัฐมีส่วนละเมิดหรือสุ่มเสี่ยงต่อการล่วงละเมิดสิทธิขั้นพื้นฐานของประชาชน<br />๓. โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในประเด็นสิทธิในที่ดินทำกิน วิถีชีวิตชุมชน และเสรีภาพในการดำเนินชีวิตอย่างปกติสุข (ผาสุก) ซึ่งสิทธิดังกล่าวถือเป็นรากฐานของสิทธิ เสรีภาพ และความมั่นคงของมนุษย์<br />๔. ศูนย์กฎหมายเพื่อสังคม ขอแสดงท่าทีต่อเรื่องดังกล่าว ดังนี้<br /><ul><li>ขอเรียกร้องให้การกำหนดนโยบาย กระบวนทัศน์ และการปฏิบัติหน้าที่ของรัฐและเจ้าหน้าที่ของรัฐ ต้องอยู่บนพื้นฐานสิทธิเสรีภาพของประชาชนมากกว่าคำนึงถึงการแสวงหาผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจของรัฐ</li><li>กรณีดังกล่าวรัฐบาลต้องประสานความเข้าใจและร่วมมือกับชาวบ้าน บนพื้นฐานความเป็นจริงในการคุ้มครองสิทธิเสรีภาพ ศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ มิใช่ หาทางแก้โดยยึดกฎหมายเป็นที่ตั้ง</li><li>สุดท้าย ขอวิงวอนให้ท่านผู้นำรัฐบาลมีบัญชาให้ผู้ที่เกี่ยวข้องทบทวนและถอนฟ้องกลุ่มชาวบ้าน เพราะการเรียกร้องและขัดขืนอำนาจรัฐของกลุ่มชาวบ้านดังกล่าว เป็นไปเพื่อแสวงหาทางออกบนพื้นฐานแห่งสิทธิมนุษยชน</li></ul><p>--------------------------</p><p>กิตติบดี </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-7088855126015778501?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-25187116939519931872009-08-29T17:26:00.000+07:002009-08-30T01:56:43.894+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SpkFsPMndvI/AAAAAAAAAJ4/fTXiGASsCSM/s1600-h/91132.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 110px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SpkFsPMndvI/AAAAAAAAAJ4/fTXiGASsCSM/s320/91132.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375333887795230450" /></a><br /><p align="JUSTIFY" style="text-align: center;margin-bottom: 0in; "><span class="Apple-style-span" style=" ;font-family:Thonburi;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(153, 0, 0);"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">Lord Atkin </span></span></span></p><p align="JUSTIFY" style="text-align: center;margin-bottom: 0in; "><span class="Apple-style-span" style=" ;font-family:Thonburi;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">"ต้องมีมาตรฐานในความระมัดระวังไม่ให้การกระทำของตนหรือการละเลยของตน</span></span></p><p align="JUSTIFY" style="text-align: center;margin-bottom: 0in; "><span class="Apple-style-span" style=" ;font-family:Thonburi;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ไปสร้างความเดือดร้อนให้กับเพื่อนบ้าน"<span class="Apple-style-span" style="color: rgb(76, 25, 0); font-family:Georgia;"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"></span></span></span></span></span></p><p align="JUSTIFY" style="text-align: left;margin-bottom: 0in; "><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(76, 25, 0); font-family:Thonburi;font-size:18px;"><br /></span></p><p align="JUSTIFY" style="text-align: left;margin-bottom: 0in; "><span class="Apple-style-span" style=" ;font-family:Thonburi;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(76, 25, 0); font-family:Georgia;"><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">สรุปการบรรยายกฎหมายละเมิด </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">(</span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">๙</span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">) </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">เรื่อง </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">"</span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">ประมาทเลินเล่อ</span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">"</span></span></span></span></span></p><p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">คำว่า </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">"</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ประมาทเลินเล่อ</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">" </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ในทางแพ่งตรงคำว่า </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">"</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ประมาท</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">" </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ในทางอาญา หรือไม่ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">?</span></span><br /></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ประมาทเลินเล่อถือเป็นองค์ประกอบประการหนึ่งที่จะต้องรับผิดฐานละเมิด แต่คำว่า </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">"</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ประมาทเลินเล่อ</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">" </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ตามกฎหมาย </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">(</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">มาตรา ๔๒๐</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">) </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">มิได้อธิบายให้ความหมายว่าการกระทำอย่างไรเรียกว่าประมาทเลินเล่อ ต้องเทียบเคียงกับ ประมวลกฎหมายอาญา ทาตรา ๕๙ วรรคสี่ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">"</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">การกระทำโดยประมาท ได้แก่ กระทำความผิดมิใช่โดยเจตนา แต่กระทำโดยปราศจากความระมัดระวัง ซึ่งบุคคลในภาวะเช่นนั้น จักต้องมีตามวิสัยและพฤติการณ์ และผู้กระทำอาจใช้ความระมัดระวังเช่นว่านั้นได้ แต่หาได้ใช้ให้เพียงพอไม่</span></span><br /></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(128, 0, 0); font-family:Thonburi;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">หลัก</span></span><br /></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ดังนั้น เวลาจะพิจารณาว่าจำเลยได้กระทำละเมิดโดยประมาทเลินเล่อหรือไม่อย่างไร นั้น ให้พิจารณาจากข้อเท็จจริงว่า </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">(</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">๑</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">) </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ตัวจำเลยมีหน้าที่ที่จะต้องใส่ใจระมัดระวัง </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">(duty of care) </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">และ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">(</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">๒</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">) </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">จำเลยได้กระทำผิดต่อหน้าที่ดังกล่าว </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">(breach of duty) </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ได้แก่ ไม่ปฏิบัติตามหน้าที่ หรือปฏิบัติแต่ไม่เพียงพอเมื่อพิจารณาตามวิสัยของจำเลย </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">(</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ความคาดเห็นได้ของจำเลย</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">) </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">และ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">(</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">๓</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">) </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ความเสียหายที่ผู้เสียหาย</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">/</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">โจทก์ได้รับเป็นผลโดยตรงจากการกระทำผิดตาม </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">(</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">๒</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">) </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ของจำเลย</span></span><br /></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">--</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">เวลาทำงานจะพิสูจน์ว่าจำเลยประมาทเลินเล่อหรือไม่ ให้สมมติบุคคลขึ้นว่า บุคคลที่อยู่ในวิสัยเช่นจำเลย และอยู่ในสถานการณ์แบบจำเลย จะทำอย่างที่จำเลยทำหรือไม่ ฉะนั้น มาตรฐานความระมัดระวังต้องคำนึงถึงมาตรฐานกลาง เช่น อายุ เพศ ความชำนาญ ความเชี่ยวชาญ ผู้ประกอบวิชาชีพ –</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">-</span></span><br /></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">เช่น คดีหอยทาก โจทก์บริโภคสินค้าที่ซื้อจากร้านค้า ซึ่งมีเศษซากสัตว์ตายในขวดน้ำ ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย โจทก์สามารถเอื้อมไปฟ้องผู้ผลิตได้ เพราะ ผู้ผลิตสินค้ามี </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">duty of care </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ถึงแม้ว่า โจทก์กับผู้ผลิตจะไม่รู้จักกับจำเลยหรือมีนิติสัมพันธ์กัน แต่โจทก์ยู่ในกลุ่มคนที่จำเลยสามารถคาดเห็นได้ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">(</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">อยู่ในวิสัย</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">)</span></span><br /></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">จำเลยรับเหมาซ่อมบำรุงถนน และมีการขุดถนน แต่ได้กั้นเขตห้ามเข้า แต่เมื่อมีคนตาบอดเดินมาแล้วตกลงไปในหลุม จำเลยจะอ้างถึงการกระทำ</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">/</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ป้องกันดังกล่าวไม่ได้ เนื่องจาก จำเลยย่อมคาดเห็น </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">(</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">วิสัย</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">) </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ได้ว่า โจทก์เป็นกลุ่มคนหนึ่งในสังคม จำเลยจึงมีหน้าที่ต้องระมัดระวัง</span></span><br /></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">บิดาสั่งให้ลูกชายของตนนำงูที่ลูกชายแอบนำมาเลี้ยงไปท้ิงเสีย ลูกชายก็เอางูไปท้ิงหน้าบ้าน ตามคำสั่งของบิดา และงูตัวดังกล่าวได้ไปกัดผู้ที่สัญจรไปมา ดังนี้ น</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">.</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ศ</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">.</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">จะเห็นได้ว่า วิสัยของเด็ก กับวิสัยของผู้ใหญ่ย่อมทำให้ระดับความระมัดระวังต่างกัน ซึ่งเด็กอาจจะอ้างว่าตนได้สละกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สิน </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">(</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">งู</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">) </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ไปแล้ว แต่บิดาไม่สามารถกล่าวอ้างยกเว้นความรับผิดได้เพราะตนอยู่ในวิสัยที่คาดเห็นถึงความเสียหายได้</span></span><br /></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(128, 0, 0); font-family:Thonburi;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ข้อสังเกต</span></span><br /></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">หลักมาตรฐานความระมัดระวังที่สมมติขึ้นเป็นมาตรฐานกลาง </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">(</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ภาวะวิสัย</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">/objective test) </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">มีข้อยกเว้นเหมือนกัน เมื่อปรากฎข้อเท็จจริงว่า จำเลยเป็นผู้มีความบกพร่องทางกายภาพ เช่น เป็นผู้พิการ ต้องพิจารณาความบกพร่องของปัจเจกชนประกอบด้วย ในทางกลับกัน เมื่อข้อเท็จจริงปรากฎว่า จำเลยไม่ใช่มีวิสัยอย่างผู้เชี่ยวชาญ แต่ได้ฉ้อฉลให้ผู้อื่นเข้าใจว่าจำเลยเป็นผู้เชี่ยวชาญ กรณีนี้ จำเลยต้องรับตามวิสัยของผู้เชี่ยวชาญ จะมาขอใช้มาตรฐานวิญญูชนมิได้</span></span><br /></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(128, 0, 0); font-family:Thonburi;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ตัวอย่าง</span></span><br /></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in; font-weight: normal"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">คำพิพากษาฎีกา ๕๐๑๘</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">/</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">๒๕๕๐</span></span><br /></p><p align="JUSTIFY" style="text-align: justify;margin-bottom: 0in; font-weight: normal; "><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style=" ;font-family:Georgia;"><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ศาลฎีกาคณะคดีปกครองวินิจฉัยว่า “</span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">...</span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">พิเคราะห์แล้ว ข้อเท็จจริงที่คู่ความนำสืบและไม่ได้โต้แย้งกันในชั้นนี้รับฟังเป็นยุติได้ว่า โจทก์ทั้งสองเป็นสามีภริยากันโดยชอบด้วยกฎหมาย จำเลยที่ ๓ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">เป็นแพทย์ประจำโรงพยาบาลสมุทรปราการ และเป็นเจ้าหน้าที่ในหน่วยงานของจำเลยที่ ๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">และที่ ๒ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">เมื่อวันที่ ๘ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">มิถุนายน ๒๕๔๒ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">โจทก์ที่ ๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">มีอาการเจ็บครรภ์ได้เข้ารับการตรวจรักษาที่โรงพยาบาลสมุทรปราการมีจำเลยที่ ๓ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">เป็นแพทย์ผู้ตรวจรักษาโดยวิธีผ่าตัดทำคลอด แต่ทารกในครรภ์ได้ถึงแก่ความตาย และฟังเป็นยุติตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค ๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ซึ่งโจทก์ทั้งสองมิได้ฎีกาโต้แย้งว่า โจทก์ทั้งสองไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ ๓ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">คดีมีปัญหาต้องวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยที่ ๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">และที่ ๒ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ว่า จำเลยที่ ๓</span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">  </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้ทารกถึงแก่ความตาย อันจะทำให้จำเลยที่ ๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">และที่ ๒ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ต้องรับผิดต่อโจทก์ทั้งสองหรือไม่ จำเลยที่ ๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">และที่ ๒ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ฎีกาว่า จำเลยที่ ๓ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ได้ให้การรักษาทำคลอดแก่โจทก์ที่ ๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">เป็นไปตามมาตรฐานวิชาชีพการแพทย์แล้ว โดยคำนึงถึงสุขภาพของแม่และเด็กและจากการแทรกซ้อนที่อาจเกิดขึ้นจากการผ่าตัด เหตุที่เกิดขึ้นมิได้เกิดจากการตัดสินใจผิดพลาดของจำเลยที่ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">3 </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ปัญหาดังกล่าวได้ความจากโจทก์ที่ ๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ว่า เมื่อไปถึงโรงพยาบาล พยาบาลได้พาโจทก์ที่ ๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ไปห้องคลอดและทำความสะอาดร่างกายจากนั้นให้โจทก์ที่ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">นอนรอที่ห้องคลอด จนถึงเวลาประมาณ ๑๐ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">นาฬิกา มีแพทย์หญิงคนหนึ่งเข้ามาตรวจวัดช่องคลอดและสอบถามโจทก์ที่ ๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ว่าลูกคนแรกคลอดโดยวิธีธรรมชาติหรือไม่ โจทก์ที่ ๑  </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">บอกว่าคลอดโดยวิธีธรรมชาติ แพทย์หญิงคนดังกล่าวบอกว่าลูกคนแรกคลอดโดยวิธีธรรมชาติคนต่อไปก็คลอดโดยวิธีธรรมชาติได้เช่นกัน จากนั้นก็กลับออกไป ต่อมาเวลาประมาณ ๑๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">นาฬิกา จำเลยที่ ๓ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">เข้ามาตรวจครรภ์ แล้วสั่งให้พยาบาลให้น้ำเกลือแก่โจทก์ที่ ๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ต่อมาเวลาประมาณ ๑๓ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">นาฬิกา พยาบาลได้นำออกซิเจนมาครอบจมูกช่วยหายใจบอกว่าเพื่อให้ทารกมีอากาศหายใจ จนถึงประมาณ ๑๖ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">นาฬิกา จำเลยที่ ๓ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">เข้ามาในห้องคลอดและตรวจครรภ์ของโจทก์ที่ ๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">แล้วบอกว่ายังไม่สามารถคลอดเองได้ต้องผ่าตัดเอาทารกออก จากนั้นเวลาประมาณ ๑๗ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">นาฬิกา พยาบาลนำโจทก์ที่ ๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">เข้าห้องผ่าตัดหลังจากนั้น โจทก์ที่ ๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ไม่รู้สึกตัวอีกเลย โจทก์ที่๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">เพิ่งทราบว่าบุตรของโจทก์ที่ ๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">เสียชีวิตในวันรุ่งขึ้น เห็นว่า จากพยานหลักฐานโจทก์ทั้งสองไม่ปรากฏว่าจำเลยที่ ๓ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ประมาทเลินเล่อในการตรวจรักษาโจทก์ที่ ๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">หรือได้ละเว้นไม่ปฏิบัติตามระเบียบวิธีปฏิบัติทางการแพทย์อย่างไร แต่กลับเจือสมกับคำเบิกความของจำเลยที่ ๓ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">และนางรัศมี สุวัณณสังข์ พยาบาลผู้ดูแลโจทก์ที่ ๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">พยานจำเลยทั้งสามว่า เมื่อได้รับตัวโจทก์ที่ ๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ไว้แล้ว ได้มีการสอบถามประวัติของโจทก์ที่ ๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">จึงทราบว่าโจทก์ที่ ๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">เคยคลอดบุตรคนแรกโดยวิธีธรรมชาติมาแล้ว จำเลยที่ ๓ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">จึงประเมินว่าในครั้งนี้ก็น่าจะคลอดโดยวิธีธรรมชาติได้ ต่อมานางรัศมีและจำเลยที่ ๓ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ได้ตรวจสุขภาพและช่องคลอดของโจทก์ที่ ๑</span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">เป็นระยะๆ ต่อเนื่องกัน พบว่า ทารกในครรภ์มีการเต้นของหัวใจเป็นปกติ ความสัมพันธ์ของการเปิดปากมดลูกและการเคลื่อนที่ลงต่ำของส่วนนำปกติรายละเอียดปรากฏตามบันทึกประเมินสมรรถนะผู้ป่วย และกราฟช่วยดูแลการเจ็บครรภ์คลอด เมื่อพบว่าสีของน้ำคร่ำที่ไหลออกมามีสีผิดปกติ จำเลยที่ ๓ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ก็ให้การรักษาเบื้องต้นโดยการให้น้ำเกลือและออกซิเจนทันที ซึ่งความผิดปกติของสีน้ำคร่ำนี้นางรัศมีก็เบิกความยืนยันว่า มีปริมาณน้อยเพียง ๕๐  </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ลูกบาศก์เซนติเมตรและเป็นปกติที่พบได้ในคนไข้ทั่วไป ทั้งยังได้ความจากจำเลยที่ ๓ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ว่าการบีบตัวของมดลูกและทารกมีการเต้นของหัวใจเป็นปกติอยู่ตลอดเวลาจนกระทั่งเข้าห้องผ่าตัดตามบันทึกการตรวจ แสดงว่าในช่วงเวลา ๑๐ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">นาฬิกา ซึ่งเป็นเวลาที่จำเลยที่ ๓ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">เข้าไปตรวจครรภ์โจทก์ที่ ๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ในครั้งแรกจนถึงเวลา ๑๖ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">นาฬิกา ยังไม่มีสิ่งผิดปกติที่จะต้องผ่าตัดแต่อย่างใด เหตุที่จำเลยที่ ๓</span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ต้องผ่าตัดทำคลอดโจทก์ที่ ๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ก็เนื่องจากส่วนนำไม่เคลื่อนต่ำลงตามที่ควรจะเป็นซึ่งก่อนทำการผ่าตัดจำเลยที่ ๓ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ก็ได้พิจารณาทางเลือก ๒ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ทาง คือการผ่าตัดทำคลอดกับการใช้เครื่องดูดออก แต่เมื่อประเมินแล้วจำเลยที่ ๓</span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">เห็นว่าศีรษะทารกอยู่สูงหากใช้เครื่องดูดอาจไม่ปลอดภัยทั้งแม่และเด็ก จึงตัดสินใจผ่าตัด ดังนั้น การไม่รีบผ่าตัดและผ่าตัดล่าช้าไปบ้าง จึงหาใช่เป็นข้อบ่งชี้ว่าจำเลยที่ ๓ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ประมาทเลินเล่อในการตรวจรักษาหรือตัดสินใจผิดพลาดดังที่ศาลอุทธรณ์ภาค ๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">วินิจฉัยไม่ นอกจากนี้ในการผ่าตัดก็ได้ความจากจำเลยที่ ๓ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ว่าได้มีการใช้ทีมแพทย์พยาบาลตามมาตรฐาน เมื่อผ่าตัดทารกออกมาพบว่าหัวใจทารกไม่เต้น ทีมผ่าตัดได้ทำการปฐมพยาบาล ปั๊มหัวใจ ให้ยากกระตุ้น และใส่ท่อช่วยหายใจ แต่ไม่สามารถช่วยชีวิตทารกไว้ได้ ประกอบกับยังได้ความจากคำเบิกความของนายแพทย์อากฤษฎิ์ บญสงวน แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านสูตินรีเวชโรงพยาบาลสมุทรปราการพยานโจทก์ทั้งสองว่า พยานตรวจดูการปฏิบัติงานของแพทย์ที่ทำคลอดรายนี้แล้ว เห็นว่า การปฏิบัติงานอยู่ในเกณฑ์ที่ดี อันเป็นการสนับสนุนข้อนำสืบของจำเลยทั้งสามให้มีน้ำหนักในการรับฟังมากขึ้น แม้ต่อมาจะปรากฏว่าทางโรงพยาบาลจังหวัดสมุทรปราการจะได้มอบศพทารกให้มูลนิธิร่วมกุศลไปเผา โดยมิได้รับความยินยอมจากโจทก์ทั้งสองก็ตาม ก็เป็นเรื่องวิธีปฏิบัติของทางโรงพยาบาลจังหวัดสมุทรปราการ หาได้เกี่ยวข้องกับจำเลยที่ ๓ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ไม่ ทั้งยังได้ความจากนายน้อย ชอบธรรม พนักงานรักษาศพของโรงพยาบาลสมุทรปราการ พยานจำเลยทั้งสามว่า พยานเก็บศพทารกรายนี้ไว้ในตู้เย็น ในวันรุ่งขึ้นมีผู้หญิงสองคนมาขอดูศพทารกดังกล่าว แต่ไม่ได้พูดอะไร พยานเก็บศพทารกไว้จนถึงวันที่ ๑๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">มิถุนายน ๒๕๔๒ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ก็มอบให้มูลนิธิร่วมกุศลนำไปบำเพ็ญกุศลซึ่งเป็นวิธีปฏิบัติตามปกติ หาได้มีข้อพิรุธหรือน่าสงสัยไม่ และในช่วงเวลาดังกล่าวก็ไม่ปรากฏว่าโจทก์ทั้งสองได้ร้องเรียนหรือขอความเป็นธรรมต่อทางโรงพยาบาลสมุทรปราการถึงสาเหตุการตายแต่อย่างใด เห็นว่า พยานหลักฐานของจำเลยทั้งสามที่นำสืบมามีน้ำหนักมากกว่าพยานหลักฐานของโจทก์ทั้งสอง ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยที่ ๓ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ได้ใช้ความระมัดระวังในการตรวจรักษาโจทก์ที่ ๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ตามความรู้ความสามารถในการประกอบวิชาชีพแพทย์แล้ว การกระทำของจำเลยที่ ๓ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">จึงไม่เป็นการละเมิดต่อโจทก์ทั้งสอง จำเลยที่ ๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">และที่ ๒ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ในฐานะหน่วยงานของรัฐที่จำเลยที่ ๓  </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">สังกัด จึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ทั้งสอง ที่ศาลอุทธรณ์ภาค </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">1 </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">พิพากษามานั้นไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกา ฎีกาของจำเลยที่  ๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">และที่  ๒ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ฟังขึ้น”</span></span></span></span></span></span></span></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in; font-weight: normal"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">คำพิพากษาฎีกา ๗๙๗๕</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">/</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">๒๕๔๙</span></span><br /></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in; font-weight: normal"><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">รถบรรทุกและข้าวสารบนรถบรรทุกของโจทก์ถูกยึดไว้เป็นของกลางในการดำเนินคดีอาญาโดยจำเลยที่ ๓</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">เ ป็นพนักงานสอบสวน มีหน้าที่ดูแลรักษารถบรรทุกและข้าวสารของกลางไว้ระหว่างสอบสวนโดยต้องใช้ความระมัดระวังดูแลเหมือนเช่นวิญญูชนพึงดูแลทรัพย์สินของตนเอง เฉพาะอย่างยิ่งมีข้าวสารบรรจุกระสอบถึง ๒๐๐ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">กระสอบ มูลค่าหลายแสนบาทบรรทุกอยู่บนรถจะต้องระมัดระวังยิ่งขึ้นมิให้สูญหายหรือได้รับความเสียหาย การที่จำเลยที่ ๓ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">นำรถบรรทุกไปจอดในรั้วของสถานีตำรวจได้ เป็นเพียงการนำรถบรรทุกไปจอดไว้เท่านั้น มิใช่เป็นการดูแลรักษาทรัพย์สิน แม้จะได้เก็บกุญแจรถไว้ แล้วเอาโซ่และกุญแจล็อกระหว่างพวงมาลัยกับคลัตซ์และได้ตรวจดูบ่อยๆ แต่การจอดรถบรรทุกไว้ข้างถนนโดยมิได้จัดให้มีผู้ดูแลรักษาตามสมควรย่อมเปิดโอกาสให้คนร้ายลักรถบรรทุกและข้าวสารไปได้โดยง่าย จำเลยที่  ๓</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">จึงมิได้ใช้ความระมัดระวังดูแลรถบรรทุกและข้าวสารเหมือนเช่นวิญญูชนพึงดูแลรักษาทรัพย์สินของตนเองเป็นเหตุให้รถบรรทุกและข้าวสารสูญหายไปถือได้ว่าเป็นความประมาทเลินเล่อของจำเลยที่  ๓</span></span></span></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in; font-weight: normal"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">คำพิพากษาฎีกา ๑๔๗๒</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">/</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">๒๕๔๗</span></span><br /></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in; font-weight: normal"><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">จำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">มีหน้าที่ขับรถยนต์โดยสารนำนักทัศนาจรไปเที่ยวและพาเข้าพักที่รีสอร์ท จึงมีหน้าที่ดูแลรักษารถยนต์โดยสารดังกล่าวในระหว่างที่พักอยู่ที่รีสอร์ทให้ปลอดภัยด้วย อันเป็นหน้าที่ในทางการที่จ้างของจำเลยที่ ๒ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">การที่จำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">เมาสุราไม่เฝ้ารถยนต์โดยสารเอง แต่กลับให้ ก</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">. </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">พนักงานประจำรถนอนเฝ้ารถยนต์โดยสารแทน ทั้งที่ได้ยิน ก</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">. </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">พูดว่าจะออกไปเที่ยวข้างนอก และยังได้เสียบกุญแจรถไว้ที่สวิตช์ติดเครื่องยนต์ มิได้นำไปเก็บรักษาไว้ให้ปลอดภัย จึงเป็นการกระทำโดยประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้ ก</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">. </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ถือโอกาสลักลอบขับรถยนต์โดยสารดังกล่าวไปเที่ยวข้างนอกและทำละเมิดต่อโจทก์ การที่ ก</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">. </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ขับรถยนต์โดยสารดังกล่าวโดยประมาทเลินเล่อพลิกคว่ำเฉี่ยวชนราวเหล็กกันอันตรายพร้อมเสาของโจทก์เสียหาย ถือได้ว่าจำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">มีส่วนร่วมกับ ก</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">. </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ทำละเมิดต่อโจทก์ด้วย ความเสียหายดังกล่าวจึงเป็นผลโดยตรงจากการที่จำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ประมาทเลินเล่อไม่ควบคุมดูแลรักษารถยนต์โดยสารอันเดินด้วยกำลังเครื่องจักรกลให้ปลอดภัยตามหน้าที่ในทางการที่จ้างของจำเลยที่ ๒ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">จำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">จึงต้องรับผิดต่อโจทก์ในฐานะผู้ร่วมทำละเมิดด้วย ส่วนจำเลยที่  ๒ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่  ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ในฐานะนายจ้าง</span></span></span></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in; font-weight: normal"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">คำพิพากษาฎีกา ๕๑๒๙</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">/</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">๒๕๔๖ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> <span style="color:#b84700;">--–</span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#b84700;">ฎีกานี้เห็นนำมาออกข้อสอบบ่อย ๆ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#b84700;">---</span></span></span><br /></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in; font-weight: normal"><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">มีประเด็นแยกพิจารณาดังนี้</span></span></span></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in; font-weight: normal"><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">(</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">๑</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">) </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ประมาทเลินเล่อหรือไม่</span></span></span></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in; font-weight: normal"><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">(</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">๒</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">) </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">การเรียกค่าสินไหมทดแทน</span></span></span></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in; font-weight: normal"><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">(</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">๓</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">) </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ความรับผิดเพื่อละเมิดของเจ้าหน้าที่รัฐ<span style="color:#b84700;">  </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#b84700;">(</span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#b84700;">ซึ่งจะบรรยายให้ทราบต่อไป</span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#b84700;">)</span></span></span></span></p> <p align="JUSTIFY" style="text-align: left;margin-bottom: 0in; font-weight: normal; "><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#b84700;">(</span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#b84700;">๔</span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#b84700;">) </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#b84700;">มีข้อสอบนำเอาฎีกานี้ไปออก โดยถามว่าหากจำเลยสังกัดโรงเรียนเอกชนจะมีผลทางกฎหมายเป็นอย่างไรด้วย</span></span></span></span></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in; font-weight: normal"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">จำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ได้รับมอบหมายให้สอนวิชาพลศึกษาถือได้ว่าจำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ได้รับมอบหมายให้ดูแลนักเรียนให้ได้รับความปลอดภัยในชั่วโมงดังกล่าวด้วย การสั่งให้นักเรียนวิ่งรอบสนามซึ่งมีระยะทางประมาณ  ๒๐๐ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">เมตร ต่อ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">รอบ จำนวน ๓ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">รอบ ถือเป็นการอบอุ่นร่างกายนับเป็นสิ่งที่เหมาะสม แม้เมื่อนักเรียนวิ่งไม่เป็นระเบียบเรียบร้อยในการวิ่งครบ ๓ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">รอบแล้ว จำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ได้สั่งให้วิ่งต่ออีก๓ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">รอบ จะถือเป็นวิธีการทำโทษที่เหมาะสมตามควรแก่พฤติการณ์แล้วแต่การที่นักเรียนทั้งหมดยังวิ่งได้ไม่เรียบร้อยแบบเดิมอีก จำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ก็ควรหามาตรการหรือวิธีการลงโทษโดยวิธีอื่น การที่สั่งให้วิ่งต่อไปอีก ๓ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">รอบและเมื่อนักเรียนยังทำได้ไม่เรียบร้อย จำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ก็สั่งให้วิ่งต่อไปอีก ๓ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">รอบ ในช่วงเวลาหลังเที่ยงวันอากาศร้อนและมีแสงแดดแรงนับเป็นการใช้วิธีการลงโทษที่ไม่เหมาะสม เพราะอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพของนักเรียนซึ่งอายุระหว่าง ๑๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ปี ถึง ๑๒ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ปีได้ จึงเป็นการกระทำโดยไม่ชอบและเป็นความประมาทเลินเล่อ ทั้งการออกกำลังกายโดยการวิ่งย่อมทำให้หัวใจเต้นแรงกว่าปกติ จำนวนรอบที่เพิ่มมากขึ้น ย่อมทำให้หัวใจต้องทำงานหนักขึ้นเมื่อเป็นเวลานานย่อมเป็นอันตรายต่อหัวใจที่ไม่ปกติจนทำให้เด็กชาย พ</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">. </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ซึ่งเป็นโรคหัวใจอยู่ก่อนแล้วล้มลงในการวิ่งรอบที่ ๑๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">และถึงแก่ความตายในเวลาต่อมาเพราะสาเหตุระบบหัวใจล้มเหลว จึงเป็นผลโดยตรงจากคำสั่งของจำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">แม้จำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">จะไม่ทราบว่าเด็กชาย พ</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">. </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">เป็นโรคหัวใจก็ถือได้ว่าจำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">กระทำละเมิดเป็นเหตุให้เด็กชาย พ</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">. </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ถึงแก่ความตาย</span></span><br /></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in; font-weight: normal"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">การที่จำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ทำการสอนวิชาพลศึกษาของโรงเรียนเป็นการปฏิบัติหน้าที่ราชการในฐานะผู้แทนของกรมสามัญศึกษาจำเลยที่ ๒ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">การออกคำสั่งให้นักเรียนวิ่งรอบสนามเพื่ออบอุ่นร่างกายและการลงโทษนักเรียนให้วิ่งรอบสนาม ก็ถือเป็นการปฏิบัติหน้าที่ราชการด้วย เมื่อทำให้เด็กชาย พ</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">. </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ถึงแก่ความตาย จำเลยที่ ๒ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">จึงต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนเพื่อความเสียหายแก่โจทก์ผู้เป็นมารดาตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา  ๗๖ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">วรรคหนึ่ง</span></span><br /></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">จำเลยที่ ๒ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ต้องรับผิดชดใช้ค่าขาดไร้อุปการะและค่าปลงศพกับค่าใช้จ่ายในการจัดงานศพอันเป็นความรับผิดชอบตามกฎหมาย แม้จะมีบุคคลภายนอกนำเงินมาให้โจทก์เพื่อช่วยเหลืองานศพหรือจัดการศพเด็กชาย พ</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">. </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ก็ไม่อาจทำให้ความรับผิดชอบตามกฎหมายของจำเลยที่ ๒ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ต้องหมดไปหรือลดน้อยลงไปได้ กรณีจึงไม่อาจนำเงินช่วยงานศพที่โจทก์ได้รับจากสมาคมผู้ปกครองและครูของโรงเรียนมาหักออกจากค่าสินไหมทดแทนที่จำเลยที่ ๒ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ต้องรับผิดชดใช้ให้แก่โจทก์ได้</span></span><br /></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-family:Thonburi;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">การที่บุตรของโจทก์ถึงแก่ความตายเพราะถูกทำละเมิดโจทก์ซึ่งเป็นมารดาตกเป็นผู้ขาดไร้อุปการะตามกฎหมายแล้ว โดยไม่ต้องคำนึงว่าในปัจจุบันและในอนาคตภาวะเศรษฐกิจของประเทศจะเป็นอย่างไร เด็กชายจะสามารถทำงานมีรายได้มาอุปการะโจทก์ได้หรือไม่</span></span><br /></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">จำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">เป็นอาจารย์สอนวิชาพลศึกษาสั่งให้นักเรียนวิ่งรอบสนาม ๓</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">รอบ เพื่ออบอุ่นร่างกายและการที่จำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">สั่งให้นักเรียนวิ่งต่อไปอีก ๓ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">รอบ เพราะนักเรียนวิ่งกันไม่เรียบร้อยและไม่เป็นระเบียบ เป็นวิธีการสอนและลงโทษนักเรียนตามสมควรแก่เหตุและเหมาะสม แต่การที่จำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">สั่งให้วิ่งอีก ๓ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">รอบสนาม ในครั้งที่ ๓ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">และครั้งที่ ๔ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">เป็นการใช้วิธีการที่ไม่เหมาะสมและไม่ชอบแต่ไม่ปรากฏว่าจำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">มุ่งหวังให้นักเรียนได้รับอันตรายถึงแก่ชีวิตจำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ยังมีความหวังดีต่อนักเรียนต้องการอบรมสั่งสอนนักเรียนให้มีความรู้เหมือนดังวิสัยของครูทั่วไป แม้เป็นเหตุให้เด็กชาย พ</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">. </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ถึงแก่ความตายแต่จำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">มิได้จงใจหรือกระทำการประมาทอย่างร้ายแรง เพียงแต่กระทำโดยประมาทเลินเล่อขาดความรอบคอบและไม่ใช้ความระมัดระวังเช่นผู้มีอาชีพครูสอนพลศึกษาจะพึงปฏิบัติและสาเหตุส่วนหนึ่งมาจากสุขภาพของเด็กชาย พ</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">. </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ไม่แข็งแรงมีโรคประจำตัวคือโรคหัวใจ ซึ่งถือเป็นเรื่องที่อยู่เหนือความคาดหมายของจำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">แม้จำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">จะอ้างความไม่รู้ถึงข้อเท็จจริงดังกล่าวมาปฏิเสธความรับผิดชอบตามกฎหมายไม่ได้ แต่ศาลก็สามารถนำมาใช้ประกอบดุลพินิจในการกำหนดค่าสินไหมทดแทนให้เหมาะสมแก่พฤติการณ์ของการทำละเมิดได้</span></span><br /></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">แม้เหตุละเมิดเกิดขึ้นก่อนที่พระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่พ</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">.</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ศ</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">. ๒๕๓๙  </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ใช้บังคับ แต่ขณะที่โจทก์ฟ้องเป็นคดีนี้พระราชบัญญัติฉบับนี้ใช้บังคับแล้วสิทธิของโจทก์ในการฟ้องเจ้าหน้าที่หรือหน่วยงานของรัฐให้รับผิดทางละเมิด จึงต้องเป็นไปตามพระราชบัญญัติฉบับดังกล่าว ฉะนั้นเมื่อการกระทำละเมิดของจำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ต่อโจทก์เป็นการกระทำในการปฏิบัติหน้าที่ของจำเลยที่ ๒ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">โจทก์จึงต้องห้ามมิให้ฟ้องจำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ตามมาตรา ๕ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">แห่งพระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">.</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ศ</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">. ๒๕๓๙</span></span><br /></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">คำพิพากษาฎีกา ๘๘๐</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">/</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">๒๕๔๖</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> ---</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ให้สังเกตว่า เมื่อจำเลยเป็นผู้ประกอบอาชีพ หรือมีหน้าที่โดยตรงและฝ่าฝืนไม่ปฏิบัติตามมาตราฐานที่พึงปฏิบัติ ศาลมักใช้คำว่า </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">"</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#b84700;">ประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง</span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">"</span></span><br /></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in"><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ลายมือชื่อโจทก์ในใบถอนเงินไม่เหมือนกับตัวอย่างลายมือชื่อในสมุดเงินฝากและคำขอเปิดบัญชีเงินฝากออมทรัพย์โดยชัดแจ้งเพียงแต่คล้ายกันเท่านั้น ซึ่งโดยปกติถ้าเป็นลูกค้าทั่วไป <span style="color:#b84700;">พนักงานของธนาคารจำเลยที่ ๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#b84700;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#b84700;">จะไม่จ่ายเงินให้ แต่ที่จ่ายให้เพราะจำเลยที่ ๒ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#b84700;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#b84700;">เป็นลูกจ้างทำงานอยู่ในสำนักงานของจำเลยที่ ๑ </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#b84700;"> </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#b84700;">ด้วยกัน</span> จึงเชื่อใจอนุโลมและยืดหยุ่นจ่ายให้ไปโดยมิได้ใส่ใจให้ความสำคัญแก่ลายมือชื่อผู้ถอนเงินว่าเป็นลายมือชื่อที่แท้จริงหรือไม่โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรณีที่ใบถอนเงินลงชื่อโจทก์เป็นผู้รับเงินเองแต่ไม่มีตัวโจทก์มา พนักงานของจำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ก็ยังจ่ายเงินให้แก่จำเลยที่ ๒ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ไปแทน พฤติการณ์ชี้ชัดว่าพนักงานของจำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#b84700;">ประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง</span>ในการจ่ายเงินให้แก่จำเลยที่ ๒ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">จำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">จึงต้องร่วมกับจำเลยที่ ๒ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">รับผิดต่อโจทก์</span></span></span></p> <p align="LEFT" style="margin-bottom: 0in"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">โจทก์ฝากสมุดเงินฝากไว้กับจำเลยที่ ๒ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">เพราะเชื่อใจจำเลยที่ ๒ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ซึ่งเป็นหลานของโจทก์และเป็นผู้จัดการให้โจทก์ฝากเงินกับจำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">แม้ในปกหน้าด้านในจะมีข้อความให้ผู้ฝากเงินเป็นผู้เก็บรักษาสมุดเงินฝากเอง ก็เป็นเพียงคำแนะนำมิใช่ข้อตกลงในการฝากเงินทั้งโจทก์ไม่ได้รับสมุดเงินฝากและไม่เห็นคำแนะนำหรือคำเตือนดังกล่าว เนื่องจากจำเลยที่ ​๒ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">เป็นผู้รับและเก็บรักษาสมุดเงินฝากไว้แทนตั้งแต่แรก การที่จำเลยที่  ๒ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ถอนเงินฝากจากบัญชีเงินฝากของโจทก์ไปได้ จึงเกิดจากความประมาทเลินเล่อของพนักงานของจำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">มิได้เป็นผลโดยตรงจากการที่โจทก์ฝากสมุดเงินฝากไว้กับจำเลยที่  ๒ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ยังถือไม่ได้ว่าโจทก์มีส่วนประมาทเลินเล่อในการกระทำละเมิดของจำเลยที่  ๒ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ด้วยจำเลยที่  ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">จึงต้องร่วมกับจำเลยที่  ๒</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">รับผิดต่อโจทก์เต็มจำนวน</span></span><br /></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in"><br /></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in"><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">คำพิพากษาฎีกา ๓๙๙</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">/</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">๒๕๔๖</span></span></span></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in"><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ในการพิพากษาคดีส่วนแพ่ง ศาลจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีส่วนอาญาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๔๖ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">กรณีไม่มีทางที่จะขยายไปถึงความเห็นของพนักงานสอบสวนให้เป็นการผูกมัดศาลที่พิพากษาคดีส่วนแพ่งในภายหลัง ความเห็นของพนักงานสอบสวนไม่ใช่คำพิพากษาคดีส่วนอาญา ฉะนั้น ในการพิพากษาคดีส่วนแพ่งจึงไม่จำต้องถือตาม</span></span></span></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in"><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ห้างฯ จำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">เป็น<span style="color:#b84700;">ผู้รับเหมาก่อสร้างสะพาน</span> มีหน้าที่ต้องติดตั้งเครื่องหมายแสดงให้เห็นชัดเจนเพื่อความปลอดภัยของผู้ใช้ถนนตลอดเวลา แต่กลับละเลยไม่ติดตั้งเครื่องหมายดังกล่าว ถือว่าจำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#b84700;">ประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง </span>แม้ผู้ตายจะขับรถจักรยานยนต์ด้วยความเร็วสูง แต่หากมีเครื่องหมายเตือนเชื่อว่าผู้ตายสามารถเห็นและชะลอความเร็วของรถได้ทันและจะไม่ชนท่อระบายน้ำคอนกรีต เหตุที่เกิดขึ้นจึงเป็นเพราะความประมาทของจำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">มากกว่าจำเลยที่ ๒ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ซึ่งเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการของจำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">จึงต้องร่วมกันรับผิดในผลแห่งละเมิดและชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ผู้เป็นทายาทของผู้ตาย ซึ่งค่าเสียหายที่โจทก์ควรจะได้มากน้อยเพียงใดนั้นต้องอาศัยพฤติการณ์แห่งกรณีดังกล่าวเป็นประมาณตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๔๔๒ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ประกอบด้วยมาตรา ๒๒๓ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">เมื่อโจทก์ฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยทั้งสองเป็นเงิน ๒๖๕</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">,๐๐๐  </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">บาท แต่เหตุละเมิดเกิดจากความประมาทของผู้ตายด้วย และจำเลยทั้งสองประมาทมากกว่าการกำหนดค่าเสียหายให้แก่โจทก์จำนวน  ๖๘,๓๓๓.๓๓ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">บาท จึงเหมาะสมแล้ว</span></span></span></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in"><br /></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in"><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">คำพิพากษาฎีกา ๔๔๖๙</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">/</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">๒๕๔๕</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> ---</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">นำคดีเลิกจ้างลูกจ้างเพราะประมาทเลินเล่อมาให้เทียบเคียง</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">--- </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ให้พิจารณาหลัก </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#b84700;">"</span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#b84700;">หน้าที่</span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#b84700;">" </span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">และ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#b84700;">"</span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#b84700;">มาตรฐานความระมัดระวัง</span></span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#b84700;">" </span></span></span></span> </p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">โจทก์เป็นเจ้าหน้าที่เทคนิคการแพทย์ มีหน้าที่ในการตรวจผลเลือด ผลทางเคมีอุจจาระ และปัสสาวะ เพื่อส่งให้แพทย์วินิจฉัยช่วยให้แพทย์สามารถวินิจฉัยและรักษาโรคได้อย่างถูกต้อง อันจะส่งผลโดยตรงต่อความปลอดภัยของผู้ป่วย การที่โจทก์ปฏิบัติหน้าที่ด้วยความประมาทเลินเล่อ ขาดความเอาใจใส่และความรับผิดชอบในหน้าที่ ทำให้แพทย์วินิจฉัยโรคได้ไม่ครบถ้วน ล่าช้า ซึ่งอาจเป็นเหตุให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพและชีวิตของผู้ป่วย อันมีผลกระทบถึงชื่อเสียงของโรงพยาบาลจำเลยซึ่งเป็นนายจ้างเป็นอย่างมากจึงเป็นเหตุให้จำเลยได้รับความเสียหายอย่างร้ายแรง และยังถือว่าเป็นการกระทำประการอื่นอันไม่สมแก่การปฏิบัติหน้าที่ของตนให้ลุล่วงไป โดยถูกต้องและสุจริตอีกด้วย จำเลยจึงเลิกจ้างโจทก์ได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานพ</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">.</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ศ</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">. ๒๕๔๑  </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">มาตรา ๑๑๙​ (๓) </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">และไม่ต้องจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๕๘๓</span></span><br /></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-family:Thonburi;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">เมื่อการกระทำของโจทก์เป็นเหตุให้จำเลยเสียชื่อเสียงในการประกอบกิจการโรงพยาบาลเอกชนเป็นอย่างมาก และเป็นเหตุให้จำเลยได้รับความเสียหายอย่างร้ายแรงจึงนับว่ามีเหตุสมควรที่จำเลยจะเลิกจ้างโจทก์ มิใช่เป็นการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม โจทก์จึงไม่มีสิทธิได้รับค่าเสียหาย</span></span><br /></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">คำพิพากษาฎีกา ๒๘๑๐</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">-</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">๒๘๑๑</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">/</span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">๒๕๔๕</span></span><br /></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in"><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">การที่จำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">ซึ่งเป็นลูกจ้างของการรถไฟแห่งประเทศไทยจำเลยที่ ๒ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">มีหน้าที่นำแผงเครื่องกั้นรถไฟลงเมื่อรถไฟแล่นผ่าน แต่ในขณะเกิดเหตุเมื่อรถไฟแล่นมาถึงจำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">มิได้นำแผงเครื่องกั้นรถไฟลงแต่อย่างใด เมื่อรถยนต์ที่ผู้ตายขับแล่นผ่านไปจึงเป็นเหตุให้ถูกรถไฟชน การกระทำของจำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">จึงเป็นการประมาทเลินเล่อ และโดยปกติแล้วผู้ขับรถยนต์ทั่วไปเมื่อผ่านบริเวณรางรถไฟ หากไม่มีแผงเครื่องกั้นรถไฟปิดกั้นและปรากฏสัญญาณไฟและเสียงสัญญาณเตือนแล้วก็จะขับรถผ่านไปตามปกติ หากมีการนำแผงเครื่องกั้นรถไฟลง รถยนต์ที่ผ่านมาก็จะหยุดให้รถไฟผ่านไปก่อน แต่จากสภาพที่เกิดเหตุเป็นเวลากลางคืน มีป้อมสำหรับพนักงานรถไฟและต้นไม้บังอยู่ ประกอบกับมีแสงไฟสว่างบดบังบริเวณนั้น จึงน่าจะทำให้ผู้ตายไม่อาจทราบได้ว่ารถไฟกำลังแล่นมาจึงขับรถยนต์ผ่านไปตามปกติ การกระทำของผู้ตายจึงไม่เป็นการประมาทเลินเล่อคงเป็นความประมาทเลินเล่อของจำเลยที่ ๑ </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:Thonburi;"><span style="font-size:130%;">เพียงผู้เดียว</span></span></span></p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in">-------------------- </p><p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in">กิตติบดี</p> <p align="JUSTIFY" style="margin-bottom: 0in"><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-2518711693951993187?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-87886787072479383212009-08-28T12:26:00.000+07:002009-08-28T15:16:43.282+07:00<div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(102, 51, 0);"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;">แผนแม่บทการบริหารงานยุติธรรมแห่งชาติ พ.ศ.๒๕๕๒-๒๕๕๕</span></span></div><div><br /></div><div style="text-align: justify;">เมื่อวาน (๒๗ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๕๒) ทางสำนักงานกิจการยุติธรรม กระทรวงยุติธรรม ได้ชวนไปร่วมเสวนาที่รร.พลูแมน จ.ขอนแก่น  เพื่อสร้างกลไกขับเคลื่อนแผนแม่บทการบริหารงานยุติธรรมแห่งชาติ ไปสู่การปฏิบัติการบูรณาการความร่วมมือด้านกระบวนการยุติธรรมระดับพื้นที่ บนเวทีมีผู้ร่วมเสวนา ได้แก่ ท่านรองผู้ว่าราชการจังหวัด ท่านรองผู้บังคับการ ท่านผู้พิพากษาหัวหน้าศาล ท่านอัยการ และผม โดยมีคุณสมณ์  พรหมรส ผู้อำนวยการสำนักนโยบายและประสานแผนกระบวนการยุติธรรม สำนักงานกิจการยุติธรรม เป็นผู้ดำเนินการอภิปราย โดยการสัมมนาและอภิปรายดังกล่าว ผมได้ให้ข้อสังเกตเกี่ยวกับแผนแม่บทฯ ไว้ดังต่อไปนี้<br /></div><div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ประเด็นที่ ๑<span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"> </span><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>มีความจำเป็นอย่างยิ่งต้องทำความเข้าใจว่า แผนแม่บทฯ ดังกล่าว มิใช่นโยบายของรัฐ แต่เป็นนโยบายสากลที่รัฐต้องปฏิบัติ โดยหลักความเป็นสากลในมิติทางสังคม ยึดโยงกับเรื่องสิทธิมนุษยชน การสร้างความเข้มแข็งภาคประชาชน และแนวทางการบริหารราชการ (ธรรมาภิบาล ความมั่นคงของมนุษย์ และหลักประโยชน์สาธารณะ) เพราะฉะนั้น จึงเป็นภารกิจที่รัฐต้องดำเนินการอย่างเร่งด่วน บนพื้นฐาน "ต้อง" มิใช่ "ควร"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ประเด็นที่ ๒<span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>จุดหมายปลายทางของการบริหารงานยุติธรรม ต้องชัดเจนและมั่่งคงที่ "การเอื้อประโยชน์ให้กระบวนการยุติธรรมสร้างความเป็นธรรมให้แก่สังคม" </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;">ประเด็นที่ ๓</span><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"> </span></span>ผมได้ตั้งข้อสังเกตตามแผนแม่บทการบริหารงานยุติธรรมแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๕๒-๒๕๕๕ รายละเอียดมีดังนี้</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ตามแผนแม่บทฯได้วางกรอบแนวคิดพื้นฐานในการดำเนินงานไว้ ๔ ประการ ได้แก่ (สรุปจากแผน)</div><div style="text-align: justify;">(๑) ได้มีการอัญเชิญพระบรมราโชวาทของในหลวง ที่ว่า "กฎหมายนั้นไม่ใช่ความยุติธรรม เป็นแต่เพียงเครื่องมืออย่างหนึ่งสำหรับใช้ในการรักษาและอำนวยความยุติธรรมเท่านั้น การใช้กฎหมายจึงต้องมุ่งหมายใช้เพื่อรักษาความยุติธรรม ไม่ใช่เพื่อรักษาตัวบทของกฎหมายเอง และการรักษาความยุติธรรมในแผ่นดิน็มิได้มีวงแคบอยู่เพียงแค่ขอบเขตของกฎหมาย หากต้องขยายออกไปถึงศีลธรรมจรรยา ตลอดจนเหตุและผลตามความเป็นจริงด้วย...."</div><div style="text-align: justify;">(๒) เปิดโอกาสให้ประชาชนมีส่วนร่วม</div><div style="text-align: justify;">(๓) การประสานความร่วมมือกับหน่วยงานอื่นที่เกี่ยวข้อง</div><div style="text-align: justify;">(๔) พัฒนากระบวนการยุติธรรมให้ครอบคลุมทั้งทางแพ่ง อาญา และปกครอง</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ซึ่งผมได้ตั้งข้อสังเกตไปว่า </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">๑. กรอบแนวคิดพิ้นฐานต้องคำนึงถึงประเด็นที่ ๑ และ ๒ ข้างต้นด้วย</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">๒. การอัญเชิญพระบรมราโชวาทมานั้น จะพบว่า ในวงการนิติศาสตร์มักกล่าวอ้างถึงเสมอ แต่ในทางความเป็นจริงมักจะไม่เป็นเช่นนั้น ผู้ปฏิบัติงานมักจะอ้างเรื่องระบบกฎหมายลายลักษณ์อักษรอยู่เสมอ ว่าตามระบบกฎหมายนี้ต้องยึดตัวบทบัญญัติกฎหมายเป็นสำคัญ เช่น กรณีศึกษาจำคุกแม่ขโมยลูกขนุนริมคลองหลอดให้ลูก หรือ การใช้อำนาจตามที่กฎหมายบัญญัติไว้ แต่หากขาดซึ่งความเข้าใจในเจตนารมย์ของกฎหมาย หรือพื้นฐานของระบบกฎหมาย เช่น การจับกุมคุมขังตามบทกฎหมายแต่ไม่ได้อยู่บนพื้นฐานของการเคารพในศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ ซึ่งพื้นฐานของระบบกฎหมายไม่ว่าจะเป็นลายลักษณ์อักษร หรือจารีตประเพณี นั้นมีประวัติศาสตร์ความเป็นมาจากการปลดแอกแนวคิดอำนาจนิยมมาสู่แนวคิดเสรีนิยม บนพื้นฐานของการเคารพคุณค่าของมนุษย์เป็นรากฐานสำคัญ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">---ถึงแม้ว่า ประเทศที่ยึดถือระบบกฎหมายลายลักษณ์อักษร ซึ่งให้ถือเอาตัวบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่ตราขึ้นเป็นสำคัญ แต่ที่มีความสำคัญไม่ยิ่งไปกว่ากันก็คือ บทบาทของนักนิติศาสตร์ที่กล้าตีความและปรับใช้กฎหมายให้เป็นไปในทิศทางที่มุ่งไปสู่การคุ้มครองสิทธิเสรีภาพ ศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์---</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">๓. ตามกรอบแนวคิดข้อ ๒ เรื่องการให้ประชาชนเข้ามีส่วนร่วมนั้น ต้องมีความชัดเจนว่า การบริหารงานยุติธรรมต้องดึงภาคประชาชนมาเป็นหุ้นส่วนการทำงาน (Partnership) มิใช่ เป็นเพียงแค่องค์ประกอบโดยภาครัฐยังคงความเป็นผู้นำหรือกำหนดแนวทาง (Leadership)</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">๔. พิจารณาตามวัตถุประสงค์</div><div style="text-align: justify;">ที่เขียนไว้ในแผนว่า เพื่อแสดงทิศทางการพัฒนาการบริหารงานยุติธรรมของประเทศที่สามารถตอบสนองความต้องการของประชาชนและสอดคล้องกับสถานการณ์และสภาพแวดล้อมทางเศรษฐกิจและสังคมที่เปลี่ยนแปลงไป</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">--ดังนี้ ผมเห็นว่า ในเมื่อระบบเศรษฐกิจและสังคมที่กำลังอยู่ในห้วงกระแสธารแห่งเสรีภาพ ดังนั้น การสร้างความเป็นธรรมให้กับสังคมพึงต้องตระหนักเสมอว่า <span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;">"ยิ่งที่ใดมีเสรีภาพมาก ที่นั้นความเสมอภาคจะยิ่งน้อยลง"</span> ฉะนั้น ระบบงานยุติธรรมต้องตระหนักและดำรงตนอยู่บนพืนฐานของความไม่เป็นกลาง เพราะความเป็นกลางย่อมมีประสิทธิภาพเมื่อมีความเสมอภาคเท่าเทียมกัน แต่ในเมื่อผู้คนประชาชนส่วนใหญ่เป็นเพียงคนเล็กคนน้อยในสังคม รัฐจึงมีบทบาทต้องประคับประคองให้พวกเราสามารถยืดหยัดอย่างเสมอบ่าเสมอไหล่และดำรงชีวิตอยู่ในสังคมด้อย่างมีศักดิ์มีศรีต่อไป (ขอให้พิจารณากรณีเจ้าหนี้ลูกหนี้เป็นอาทิ)</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">๕. การให้ความสำคัญกับภาคีความร่วมมือ</div><div style="text-align: justify;">ในแผนฯ ควรมีการระบุความชัดเจนถึงเครือข่ายความร่วมมือ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศไทยมีหน่วยงาน/องค์กรที่ปฏิบัติงานด้านสิทธิเสรีภาพอยู่หลายส่วน ดังนั้น การเชื่อมต่อและประสานความร่วมมือจึงเป็นสิ่งที่สำคัญ เช่น คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ คณะกรรมการปฏิรูปกฎหมาย กรมการปกครองส่วนท้องถิ่น เป็นต้น </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">๖. การนำระบบ knowledge management มาใช้พัฒนาบุคลากรในกระบวนการยุติธรรม</div><div style="text-align: justify;">ตั้งข้อสังเกตว่า การนำเรื่องการจัดการการเรียนรู้มาใช้กับภาคราชการ ควรนำมาใช้ให้ครบวงจร และอยู่บนพื้นฐานของความเชื่อมั่นต่อหลัก Human Resource อย่างแท้จริง</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">สุดท้าย ที่ประชุมขอให้วิทยากรแต่ละท่านได้สรุป/ฝากข้อสังเกต ซึ่งผมได้สรุปดังนี้</div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(102, 51, 0);">ประการที่ ๑</span> <span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>บุคลากรและการบริหารงานยุติธรรมต้องศรัทธาและเชื่อมั่นต่อหลักสิทธิมนุษยชน</div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(102, 51, 0);">ประการที่ ๒</span> <span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>นโยบายและแผนปฏิบัติงานด้านการบริหารงานยุติธรรม ต้องเปลี่ยนแปลงตามบริบทโลก</div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(102, 51, 0);">ประการที่ ๓</span><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>บุคลากรในกระบวนการยุติธรรมควรได้รับการอุดหนุนให้มีคุณภาพชีวิตงานที่เหมาะสม มีศักดิ์ศรีและเกียรติทางสังคมที่เป็นรูปธรรม</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div>--------------------------</div><div>กิตติบดี</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-8788678707247938321?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-27818732443439570462009-08-25T04:45:00.000+07:002009-08-25T16:36:54.567+07:00<div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(102, 51, 0);"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;">คณะนิติศาสตร์ขอต้อนรับคณะศึกษาดูงานจาก</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(102, 51, 0);"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;">วิทยาลัยกฎหมายและการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม</span></span></div><div><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SpOrLNraRfI/AAAAAAAAAJw/YiJfPkjsA_s/s1600-h/DSC_1206.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 133px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SpOrLNraRfI/AAAAAAAAAJw/YiJfPkjsA_s/s200/DSC_1206.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373826989521782258" /></a><div style="text-align: justify;"><br /></div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="white-space: normal; "><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>เนื่องในโอกาสที่ได้ต้อนรับท่านคณบดี ผู้บริหาร คณาจารย์และบุคลากรจากวิทยาลัยกฎหมายและการปกครอง มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม รวมประมาณ ๓๖ คน เมื่อวันที่ ๒๕ สิงหาคม พ.ศ.​๒๕๕๒         เวลา ๙.๓๐-๑๓.๓๐ น. จึงขอสรุปลำดับการณ์ไว้ดังนี้</span><br /></div></span><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;">ช่วงแรก (๙.๓๐-๑๐.๓๐ น.)<span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span></span> <span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>คณบดีนำเสนอข้อมูลเบื้้องต้นของคณะ<br /><div> </div><div><object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-feb37b39e489422c" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"><param name="bgcolor" value="#FFFFFF"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="flashvars" value="flvurl=http://v13.nonxt4.googlevideo.com/videoplayback?id%3Dfeb37b39e489422c%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331294850%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D60B76DF42374B4722512E15EF30544825AE860B9.3A3F81152FF386486D065613F21EB5CA39D7130A%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Dfeb37b39e489422c%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DZ9xtkjvm1SW5ymS2ar3oMn96Qs8&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"><embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v13.nonxt4.googlevideo.com/videoplayback?id%3Dfeb37b39e489422c%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331294850%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D60B76DF42374B4722512E15EF30544825AE860B9.3A3F81152FF386486D065613F21EB5CA39D7130A%26key%3Dck1&iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Dfeb37b39e489422c%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DZ9xtkjvm1SW5ymS2ar3oMn96Qs8&autoplay=0&ps=blogger"allowFullScreen="true" /></object><br /></div><br /></div><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 133px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SpOqEr94i-I/AAAAAAAAAJo/FtX-J8Spa5M/s200/DSC_1169.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373825777881615330" /><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_OvaiQeY8wSU/SpOpsSx16II/AAAAAAAAAJg/QNeEZfa0h7s/s200/P1300340.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373825358803363970" /><div><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;">ช่วงที่สอง (๑๐.๓๐-๑๑.๓๐ น.)</span><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"> ต</span></span>อบข้อซักถามแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกัน โดยทางคณะผู้ศึกษาดูงานสนใจแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในประเด็นต่าง ๆ ดังนี้</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>(๑) การบริหารงบประมาณ</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>(๒) ระบบการบริหารสำนักงานคณบดี</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>(๓) แนวทางการพัฒนานักศึกษาและปลูกฝังสำนึกรับผิดชอบต่อสังคม</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>(๔) ระบบการพัฒนาบุคลากรสายผู้สอน เกี่ยวกับการจ่ายค่าตอบแทนและคุณภาพชีวิตงาน</div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>(๕) วิสัยทัศน์ในการบริหารคณะ</div><div><br /></div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ในการเสวนาแลกเปลี่ยนดังกล่าว ถึงแม้ว่าทั้งสองหน่วยงานจะอยู่บนพื้นฐานและข้อจำกัดที่แตกต่างกัน แต่ทว่ามีจุดเชื่อมโยงในเป้าหมายเดียวกัน ได้แก่ การผลิตนักนิติศาสตร์ที่มีคุณภาพ เพื่อพัฒนาความรู้ทางกฎหมายให้แก่ภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือ</div><div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;">ช่วงที่สาม (๑๑.๓๐-๑๒.๓๐ น.)</span><span class="Apple-style-span" style=""><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;"> </span></span><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>พาคณะศึกษาดูงานเยี่ยมชมกิจการ และสถานที่จัดการเรียนการสอน</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ภายหลังจากเสร็จสิ้นการศึกษาดูงานบุคลากรทั้งสองหน่วยงานร่วมกันฉายภาพเป็นที่ระลึก และได้รับประทานอาหารกลางวันร่วมกัน โดยคณะศึกษาดูงานได้ออกเดินทางเพื่อไปทัศนศึกษาต่อ ณ จังหวัดอุดรธานีและหนองคายตามลำดับต่อไป<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">สุดท้าย คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ขอขอบคุณท่านคณบดี ผู้บริหาร คณาจารย์ และบุคลากรจากวิทยาลัยกฎหมายและการปกครองทุกท่าน ที่ให้เกียรติเข้าเยี่ยมเยียนและแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกันในครั้งนี้ ซึ่งทางคณะหวังเป็นอย่างยิ่งว่า จุดเริ่มต้นที่ดีในครั้งนี้ จักถักทอเป็นเครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการและการพัฒนานักศึกษาระหว่างทั้งสองหน่วยงานอย่างเป็นรูปธรรมต่อไป</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div>ผมในนามคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่นยินดีต้อนรับและขอบคุณท่านมา ณ โอกาสนี้</div><div><br /></div><div>---------------------------</div><div>กิตติบดี</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7801237581584790826-2781873244343957046?l=kittibodee.blogspot.com' alt='' /></div>กิตติบดีhttp://www.blogger.com/profile/03019836044448428594noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7801237581584790826.post-61655478793862430062009-08-24T01:06:00.000+07:002009-08-24T01:18:15.957+07:00<p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; text-align: justify; font: 15.0px Ayuthaya"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 0, 0);"><br /></span></p><p style="margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; text-align: justify; font: 15.0px Ayuthaya"><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ตามที่ได้บรรยายในครั้งก่อนว่าในความรับผิดเพื่อละเมิดตามมาตรา ๔๒๐ โจทก์ต้องบรรยายให้ศาลเห็นถึงในส่วนความผิดของจำเลย ซึ่งประกอบด้วย (๑) จำเลยได้กระทำต่อโจทก์ (๒) โดยจงใจหรือประมาทเลินเล่อ และ (๓) โดยผิดกฎหมาย <br /></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 12px/normal 'Times New Roman'; min-height: 15px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 15px/normal Ayuthaya; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>คราวนี้ในการพิจารณาว่า อย่างไรถึงเป็นจงใจ หรือ ประมาทเลินเล่อนั้น ถือเป็นส่วนสำคัญนอกจากจะครบองค์ประกอบแห่งละเมิดแล้ว ยังมีผลในเรื่องการกำหนดระดับความร้ายแรงแห่งละเมิดด้วย แต่อย่างไรก็ดี ในทางแพ่ง (ละเมิด) กฎหมายมุ่งให้ผู้กระทำต้องรับผิดชอบไม่ว่าจะจงใจหรือประมาทเลินเล่อก็ตาม ซึ่งตรงนี้อาจจะแตกต่างกับในทางอาญาที่ต้องพิสูจน์ให้เห็นถึงเจตนาหรือประมาทเนื่องจากการกำหนดบทลงโทษแตกต่างกัน</span></p><p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 15px/normal Ayuthaya; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 15px/normal Ayuthaya; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ในทางละเมิด "จงใจ" เทียบเคียงได้กับ "เจตนา" ในทางอาญา ซึ่เจตนาในทางอาญาหมายถึงเจตนาประสงค์ต่อผลและเจตนาย่อมเล็งเห็นผลแห่งการกระทำ เช่น นายกิตติใช้ไม้ตีนายหมอดี แสดงว่านายกิตติมีเจตนาประสงค์ต่อผลให้นายหมอดีได้รับอันตราย หรือนายกิตติเขวี้ยงไม้ไปในที่ที่นายหมอดีนั่งอยู่ ในทางอาญาอาจมองว่านายกิตติมีเจตนาชนิดย่อมเล็งเห็นผลแห่งการกระทำได้ ซึ่งมีผลเท่ากับนายกิตติมีเจตนาทำร้าย แต่ในทางละเมิดเจตนาชนิดย่อมเล็งเห็น จะถือเป็นประมาทเลินเล่อชนิดเข้ม ๆ หรือบางครั้งอาจใช้คำว่าประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง ซึ่งอาจแบ่งเป็นระดับดังนี้</span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 15px/normal Ayuthaya; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>(๑) จงใจ (ทางแพ่ง) เทียบเคียงกับ เจตนาประสงค์ต่อผล (ทางอาญา)</span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 15px/normal Ayuthaya; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>(๒) ประมาทเลินเล่อ แบ่งเป็น</span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 15px/normal Ayuthaya; "><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">๒.๑ ประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง เทียบเคียงกับ เจตนาย่อมเล็งเห็นผล</span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 15px/normal Ayuthaya; "><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">๒.๒ ประมาทเลินเล่อ เทียบเคียงกับ ประมาท (ทางอาญา)</span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 15px/normal Ayuthaya; "><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">๒.๓ ประมาท เทียบเคียงกับ ประมาท (ทางอาญา)</span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 15px/normal Ayuthaya; ">ขอให้พิจารณาถึงนิตินโยบายของละเมิดและความรับผิดทางอาญา ผมเห็นว่า ในการบรรยายฟ้องและนำสืบพิสูจน์ให้ศาลเห็นถึงระดับความร้ายแรงของการกระทำละเมิดได้ จะมีส่วนสัมพันธ์กับการใช้ดุลยพินิจของศาลในการกำหนดค่าสินไหมทดแทน อย่างที่ให้ความเห็นไว้ก่อนหน้าแล้วว่า ในปัจจุบันบทบาทของนักกฎหมายต้องปรับใช้/ตีความกฎหมาย (ระบบกฎหมายลายลักษณ์อักษร) เพื่อ่ให้ความเป็นธรรมต่อสังคมและยกระดับคุณภาพชีวิตมาตรฐานของสังคม โดยเฉพาะอย่างยิ่งประชาชนทั่วไปที่ถือว่าเป็นคนตัวเล็กตัวน้อยในสังคมให้สามารถดำรงชีวิตอยู่ได้อย่างมีศักดิ์ศรีและไม่ถูกเอารัดเอาเปรียบจากผู้ที่มีเปรียบกว่าทางสังคม เพราะในปัจจุบันปัจเจกชน (เอกชน) กับปัจเจกชน (เอกชน) ไม่เท่าเทียมกันใความเป็นจริง <br /></p><p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 15px/normal Ayuthaya; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ฉะนั้น ในการปรับใช้กฎหมายละเมิด หากโจทก์นำสืบให้เห็นถึง (ก) สถานภาพความมีเปรียบของจำเลย ไม่ว่า สถานะ  ความรู้ความชำนาญการ หรือจำเลยเป็นผู้มีวิชาชีพ หรือประกอบธุรกิจ เช่นว่านั้น  (ข) พฤติการณ์ที่แสดงให้เห็นถึงมาตรฐานความรับผิดชอบของจำเลยที่มีต่อผู้เสียหาย หรือสังคมแล้ว การใช้มาตรา ๔๓๘ เรื่อง การกำหนดค่าสินไหมทดแทนเพื่อละเมิดควรขยายขอบเขตให้กว้างขวางมากกว่าการเยียวยาความเสียหายให้ถึงขนาดเพ่ือสร้างมาตรฐานทางสังคมอีกทางหนึ่งด้วย เช่น หากพิสูจน์ได้ว่าจำเลยเป็น (ก) และจงใจ หรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงให้ต้องได้รับความเสียหายแก่ผู้อื่นแล้ว <span class="Apple-style-span" style="color: rgb(102, 0, 0);"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;">การกำหนดค่าสินไหมทดแทนต้องเป็นไปเพื่อสร้างมาตรฐานให้แก่สังคมมากกว่าการเยียวยาความเสียหายที่แท้จริง มิเช่นนั้น กฎหมายจักไม่สามารถผดุงความเป็นธรรมให้แก่สังคมในฐานะเป็นวิศวกรทางสังคมได้เลย</span></span> ยกตัวอย่างเช่น การตีพิมพ์ข่าวสารที่ละเมิดต่อสิทธิส่วนบุคคลโดยที่ยอดขาย (กำไร) มากกว่าค่่าสินไหมทดแทนที่ต้องชดใช้ ---ซึ่งจะเป็นช่องทางให้นักธุรกิจแสวงหาผลกำไร โดยคำนวณความเสี่ยงทางกฎหมายเป็นต้นทุนทางการค้า ซึ่งผมเห็นว่านักธุรกิจไม่ผิด (แต่ไม่ควรตามจริยธรรมของผู้ประกอบธุรกิจ) ผู้ที่ผิดคือกระบวนการยุติธรรมที่ตามไม่ทันต่างหาก---</span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 12px/normal 'Times New Roman'; min-height: 15px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 15px/normal Ayuthaya; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>คำว่า <span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;">"จงใจ"</span> คือ ความประสงค์หรือมุ่งหมายให้ผู้อื่นเสียหาย เรามีหลักพิจารณาความมุ่งหมายของผู้กระทำว่า <span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;">"กรรมเป็นเครื่องแสดงเจตนา"</span> กล่าวคือ การกระทำที่แสดงออกมา (พฤติกรรม) จักเป็นตัวบอกเองว่า ผู้นั้นมีความมุ่งประสงค์อย่างไร และที่สำคัญข้อเท็จจริงส่วนมากที่ไม่สลับซับซ้อนอะไร สามัญสำนึกของเราจำเป็นตัวบอกเราเองว่าการกระทำนั้นเป็นละเมิดหรือไม่ (Law is common sense) หรือตามหลัก They speak themselves </span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 12px/normal 'Times New Roman'; min-height: 15px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 15px/normal Ayuthaya; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>คราวนี้ลองมาดูตัวอย่าง "จงใจ" </span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 15px/normal Ayuthaya; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;">เรื่องที่ ๑</span></span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 15px/normal Ayuthaya; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">การที่จำเลยที่ ๑ สำแดงข้อความอันเป็นเท็จในใบขนสินค้าขาออกฉบับพิพาท โดยไม่มีการส่งออกไปต่างประเทศจริง จำเลยที่ ๑ จึงไม่มีสิทธิได้รับเงินชดเชยค่าภาษีอากรในรูปบัตรภาษีและไม่มีสิทธิโอนสิทธิตามบัตรภาษีให้บุคคลอื่น การกระทำของจำเลยที่ ๑ จึงเป็นการจงใจกระทำต่อโจทก์โดยผิดกฎหมาย ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายเป็นการกระทำละเมิดต่อโจทก์ตาม ป.พ.พ. มาตรา ๔๒๐ จำเลยที่ ๑ จึงตกเป็นผู้ผิดนัดต้องรับผิดชำระดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ ๗.๕ ต่อปี ตามมูลค่าบัตรภาษีให้แก่โจทก์นับแต่วันที่ทำละเมิดตาม ป.พ.พ. มาตรา  ๒๐๖ คือวันที่จำเลยที่ ๓ รับบัตรภาษีพิพาทไปจากโจทก์ มิใช่นับแต่วันที่มีการนำบัตรภาษีไปชำระค่าภาษีอากร จำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการและเป็นหุ้นส่วนไม่จำกัดความรับผิดของจำเลยที่ ๑ จึงต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ ๑ ด้วย (คำพิพากษาฎีกา ๔๒๒๘/๒๕๕๐)</span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 12px/normal 'Times New Roman'; min-height: 15px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 15px/normal Ayuthaya; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;">เรื่องที่ ๒</span> <span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;">นำคดีแรงงานมาให้พิจารณา (ไม่ใช่คดีละเมิดโดยตรง) เนื่องจากศาลวินิจฉัยว่าข้อเท็จจริงที่ลูกจ้างฝ่าฝืนคำสั่งนายจ้างเป็นการจงใจให้นายจ้างได้รับความเสียหาย</span></span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 15px/normal Ayuthaya; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">หลังจากจำเลยมีคำสั่งห้ามไม่ให้ปล่อยเงินกู้นอกระบบในบริษัทจำเลยแล้ว โจทก์ยังฝ่าฝืนปล่อยเงินกู้นอกระบบให้ลูกจ้างของจำเลยกู้ยืมเงินโดยคิดดอกเบี้ยสูงถึงร้อยละ ๑๐ ต่อเดือน อันเป็นการกระทำความผิดอาญาตาม พ.ร.บ.ห้ามเรียกดอกเบี้ยเกินอัตราฯ ซึ่งแม้จะมิใช่เป็นการกระทำความผิดอาญาโดยเจตนาแก่นายจ้าง แต่ก็เป็นการกระทำความผิดอาญาในระหว่างการทำงาน ทั้งยังเป็นการเอาเปรียบและสร้างความเดือดร้อนให้แก่เพื่อนร่วมงานซึ่งเป็นผู้ใช้แรงงานส่งผลกระทบต่อกำลังใจในการทำงาน ย่อมทำให้กิจการของจำเลยได้รับความเสียหาย การกระทำของโจทก์จึงเป็นการฝ่าฝืนคำสั่งของจำเลยในกรณีร้ายแรง และเป็นการจงใจทำให้จำเลยได้รับความเสียหาย จำเลยจึงเลิกจ้างโจทก์ได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้าและไม่เป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม                       (คำพิพากษาฎีกา ๕๙๗๘/๒๕๔๙)</span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 15px/normal Ayuthaya; min-height: 21px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 15px/normal Ayuthaya; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;">เรื่องที่ ๓</span> <span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;">จำเลยกระทำลงไปโดยรู้ว่าตนไม่มีสิทธิ (การรู้เป็นจงใจ)</span></span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 15px/normal Ayuthaya; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">จำเลยยื่นคำขอต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ของโจทก์อ้างว่า จำเลยเป็นผู้มีสิทธิได้รับเงินชดเชยค่าภาษีอากรสำหรับสินค้าส่งออกซึ่งเป็นเท็จ ความจริงจำเลยไม่มีสิทธิได้รับเงินชดเชยค่าภาษีอากรตามกฎหมาย พนักงานเจ้าหน้าที่ของโจทก์หลงเชื่อว่าจำเลยเป็นผู้มีสิทธิได้รับเงินชดเชยค่าภาษีอากร จึงออกบัตรภาษีให้แก่ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชย์การ จำกัด (มหาชน) ตามคำขอของจำเลย ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชย์การ จำกัด (มหาชน) ได้นำบัตรภาษีไปใช้ชำระค่าภาษีอากรแทนเงินสดและโจทก์ได้ใช้เงินตามมูลค่าบัตรภาษีเป็นค่าภาษีอากรแทนแล้ว โจทก์จึงนำคดีมาฟ้องขอให้จำเลยรับผิดใช้เงินตามมูลค่าบัตรภาษีดังกล่าว การกระทำของจำเลยเช่นนี้เป็นการจงใจกระทำต่อโจทก์โดยผิดกฎหมายให้โจทก์เสียหายแก่ทรัพย์สินอันเป็นการทำละเมิด ซึ่งจำเลยได้ชื่อว่าเป็นผู้ผิดนัดมาแต่เวลาที่ทำละเมิด จำเลยจึงต้องรับผิดใช้ดอกเบี้ยนับแต่วันที่ธนาคารดังกล่าวได้รับบัตรภาษีไปจากโจทก์ตาม ป.พ.พ. มาตรา ๔๒๐, ๒๐๖ และ ๒๒๔ วรรคแรก (คำพิพากษาฎีกา ๔๗๕๗/๒๕๔๙)</span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 12px/normal 'Times New Roman'; min-height: 15px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 15px/normal Ayuthaya; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;">เรื่องที่ ๔</span> <span class="Apple-style-span" style="font-style: italic;">คดีละเมิดทรัพย์สินทางปัญญา</span></span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 15px/normal Ayuthaya; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">การที่จำเลยไปยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าซึ่งมีส่วนคล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ที่ได้ จดทะเบียนไว้ก่อนแล้ว ย่อมถือได้ว่าจำเลยได้กระทำการอันเป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์แล้ว โจทก์ย่อมมีอำนาจฟ้องจำเลยได้ตาม พ.ร.บ. เครื่องหมายการค้า พ.ศ. ๒๕๓๔ มาตรา ๖๗ วรรคหนึ่ง ภายใน ๕ ปีนับแต่วันที่นายทะเบียนมีคำสั่งให้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้านั้นตามมาตรา ๔๐ ทั้งนี้ไม่ว่าโจทก์จะได้ยื่นคำคัดค้านต่อนายทะเบียนเครื่องหมายการค้าตามมาตรา ๓๕ ไว้หรือไม่ก็ตาม เพราะตามบทบัญญัติ มาตรา ๖๗ วรรคหนึ่ง มิได้มีข้อกำหนดจำกัดสิทธิของโจกท์ว่าจะต้องยื่นคำคัดค้านต่อนายทะเบียนเครื่องหมายการค้าไว้ก่อนฟ้องคดีเมื่อพฤติการณ์ของจำเลยชี้ให้เห็นว่าจำเลยจงใจลอกเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์ แม้ราคาสินค้าจะแตกต่างกันอย่างมาก ก็ไม่ใช่เหตุผลที่จำเลยจะยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้ในกรณีนี้ได้ เพราะผู้ซื้ออาจหลงผิดไปว่าเป็นสินค้า ลดราคาของโจทก์ได้ เมื่อพิจารณาประกอบกับข้อที่ว่าเครื่องหมายการค้าของจำเลยใช้กับสินค้าจำพวกเดียวกับโจทก์ จึงนับได้ว่าเครื่องหมายการค้าของจำเลยคล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์จนอาจทำให้สาธารณชนสับสนหรือ หลงผิดในความเป็นเจ้าของของสินค้าหรือแหล่งกำเนิดของสินค้าได้ จึงไม่ใช่เครื่องหมายการค้าที่จะพึงรับจดทะเบียนให้ได้ตาม พ.ร.บ. เครื่องหมายการค้า พ.ศ.๒๕๓๔ มาตรา ๖ (๓๓) และ ๑๓(๒) </span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 15px/normal Ayuthaya; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">(คำพิพากษาฎีกา ๓๓๔๔/๒๕๔๕)</span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 15px/normal Ayuthaya; min-height: 21px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 15px/normal Ayuthaya; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;">เรื่องที่ ๕</span></span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 15px/normal Ayuthaya; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ผู้ชำระบัญชีมีหน้าที่ชำระสะสางการงานของบริษัทให้เสร็จไปกับจัดการใช้หนี้เงินและแจกจำหน่ายสินทรัพย์ของบริษัทตามมาตรา ๑๒๕๐ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ การที่บริษัท บ. ชำระภาษีเงินได้นิติบุคคลกับภาษีมูลค่าเพิ่มไม่ถูกต้อง จำเลยซึ่งเป็นทั้งกรรมการและผู้ชำระบัญชีของบริษัทดังกล่าวมีหน้าที่เอื้อเฟื้อสอดส่องในการประกอบกิจการของบริษัทที่ตนเป็นกรรมการตามมาตรา ๑๑๖๘ และในฐานะที่เป็นผู้ชำระบัญชีตามมาตรา ๑๒๕๒ จึงควรจะต้องรู้ว่าบริษัทเป็นหนี้ค่าภาษีอยู่ การที่จำเลยมิได้เก็บรักษาเอกสารไว้ตามมาตรา ๑๒๗๑ อีกทั้งเมื่อจดทะเบียนเลิกบริษัทแล้วมิได้แจ้งการเลิกกิจการภายใน ๑๕ วัน นับจากวันเลิกประกอบกิจการตามประมวลรัษฎากร มาตรา ๘๕/๑๕ แต่ไปแจ้งหลังจากนั้น ๑ ปีเศษและรีบจดทะเบียนเสร็จการชำระบัญชีโดยบริษัทยังมีเงินสดเหลืออยู่อีก ๑.๕๓๘,๙๐๕.๔๔ บาท แต่มิได้กันเงินที่จะชำระหนี้ให้กรมสรรพากรโจทก์โดยกลับแบ่งเงินเฉลี่ยคืนให้แก่ผู้ถือหุ้น อันขัดต่อมาตรา ๑๒๖๔ และมาตรา ๑๒๖๙ การกระทำของจำเลยจึงเป็นการจงใจปฏิบัติหน้าที่ในฐานะผู้ชำระบัญชีโดยฝ่าฝืนกฎหมายทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายเป็นการกระทำละเมิดต่อโจทก์                             (คำพิพากษาฎีกา ๓๑๙๙/๒๕๔๕)</span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 12px/normal 'Times New Roman'; min-height: 15px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 15px/normal Ayuthaya; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;">เรื่องที่ ๖</span></span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; font: normal normal normal 15px/normal Ayuthaya; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องว่า จำเลยซึ่งเป็นข้าราชการในสังกัดโจทก์ทำเอกสารปลอมและเท็จขึ้นซึ่งสำเนาใบขนสินค้าขาออกและแบบแสดงรายการการค้าฉบับมุมน้ำเงินของด่านศุลกากรกระบี่จำนวน ๓ ฉบับ ให้แก่บริษัทสินร่วม จำกัด นำไปแสดงต่อสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนว่าบริษัทสินร่วม จำกัด ได้ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนกำหนด การที่โจทก์ไม่สามารถเรียกเก็บค่าภาษีอากรเนื่องมาจากโจทก์หลงเชื่อว่าบริษัท ส. จำกัด ได้ส่งผลิตภัณฑ์ออกไปจำหน่ายยังต่างประเทศตามเงื่อนไขที่คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนกำหนด ตามเอกสารที่จำเลยเป็นผู้ทำปลอมและเท็จขึ้น แม้ต่อมาโจทก์ตรวจสอบพบว่าบริษัทดังกล่าวปฏิบัติผิดเงื่อนไข เป็นผลให้โจทก์สามารถเรียกเก็บภาษีอากรจากบริษัทดังกล่าวได้หรือสิทธิในการเรียกเก็บภาษีอากรของโจทก์จากบริษัทดังกล่าวยังมิได้หมดสิ้นไป แต่เมื่อปรากฏว่าโจทก์แจ้งให้บริษัทดังกล่าวนำเงินค่าภาษีอากรมาชำระ แต่บริษัทดังกล่าวเพิกเฉยซึ่งจำเลยก็ไม่นำสืบให้เห็นได้ว่าโจทก์สามารถเรียกเก็บภาษีจากบริษัทดังกล่าวหรือจากธนาคารที่ออกหนังสือค้ำประกันแทนการชำระหนี้ภาษีอากรดังกล่าวได้ การที่โจทก์ไม่สามารถเรียกเก็บภาษีอากรดังกล่าวได้จึงมีผลมาจากการกระทำโดยจงใจของจำเลยโดยตรงที่กระทำต่อโจทก์โดยผิดกฎหมายและทำให้โจทก์เสียหายอันเป็นการกระทำละเมิดต่อโจทก์ (คำพิพากษาฎีกา ๖๔๘๙/๒๕๔๓)</span></p> <p style="text-align: justify;margin-top: 0px; margin-right: 0px; mar